10.04.2008 NE ZAMAN insan hayatıyla ilgili birşeylerden şikayet edecek gibi olsa… Ama vicdanı ona yanlış yaptığını fısıldasa ve kişi de vicdanının haklı olduğunu bilse, ama diğer sesten kulağını çekemese… Rabb-ı Rahîm, kişinin karşısına farklı farklı olaylar çıkartıyor. Âdeta “Dur, tekrar düşün ve hayatında şükretmen gereken ne kadar çok şey var gör” diyor. Dün hastaneye gitmem […]
01.04.2008 UZUN ZAMANDAN sonra buluşmuşlardı okuldaki arkadaşışla. Beraber ders çalıştığı, konuşup, gülüştüğü… Onunla buluşmak kendisine iyi gelecek sanıyordu. Ama tam anlamıyla öyle olmadı. Gördüğüne mutlu oldu tamam ama, arkadaşının illâ ki kendisinden bazı şeyleri anlatmasını istemesi onu sıkmıştı. Farketti ki, anlatıkça anlatmak istiyordu ama, anlattıkça rahatlayacağı yerde içindeki sıkıntılar daha da artıyordu. “O kadar kişinin […]
25.03.2008 KENDİSİ İÇİN ‘doğru bu’ zanneder, bir karar alır insan. Ama ardından mutsuzluk, ümitsizlik dehlizlerinden çıkamaz olur. Halbuki daha mutlu olabilmek, hayata daha bir canlı gülümseyebilmek, kainatla daha alakadar olabilmek için alınmıştır bu karar. İnsanın kendisine güvenerek, haşa kendisini ‘vekil tayin ederek’ aldığı bu karar karşısında, Rabbimiz yine insana şefkat eder; bizi kendisini vekil etmekten […]
19.03.2008 “BU DEFA tamam artık düştüm kalkamam” dediğinde insan… Ama ümidini kesmemesi gerektiğini de biliyorsa… Açar odasının penceresini açtığı gibi, kalbinin de penceresini tüm evrene. Ve herşeyin bu kadar düzenli, intizamlı, sanatlı şekilde sonsuz bir ilim ve sonsuz bir kudretle yaratıldığını görüp; herşeyin yaratılışının hikmetlerinin olduğunu tefekkür edip, yeniden gülümser hayata. Gece ise içinde bulunduğu […]
17.02.2008 GENÇ KIZ inanamıyordu. Yıllar önce “Bana ayak bağı olacak” diye doğmasına bile üzüldüğü kardeşine, şimdi o kadar bağlıydı ki, ‘onsuz’ bir hayatın olabileceği fikri bile ona imkânsız geliyordu. İlkokul beşte iken, bir kardeşinin doğacağını öğrendiğinde hiçbir şey hissetmediğini sadece “Benim yerimi alacak mı?” diye kafasından geçirdiğini hatırladı. Çocuk aklıyla; kardeşinin, onun için bir arkadaş, […]
11.02.2008 HERMANN HESSE’ÌN Öldürmeyeceksin kitabını okuyorum bugünlerde. Kitabın ortalarına doğru geldiğimde “Sığınma” adlı bir bölüm karşıladı beni. Başörtüsüyle yoğunlaşmış zihnime bu bölüm çok iyi geldi, âdeta şifa oldu. Bakın şöyle: “Gönlümde baş köşeye oturttuğum bir dilek pek çok yıl bana eşlik etti, doğrusu ‘eşlik etti’ değil, kök saldı, yerleşti içime, benden beslendi, benden güç alıp […]
27.01.2008 ARKADAŞININ, ÇOK mutlu olmadığını hissediyordu; ama bu sadece bir his olmakla kalmamıştı son zamanda, bunun böyle olduğunu bizzat arkadaşı da söylemişti. Oysa sevdiği o çocukla evleneceğine ne kadar da çok sevinmişti; hatta bu sevgi, ona “O yeter ki kırılmasın da…” diyerek ne kalpler kırdırmıştı; anne babasını kendine darıltmış, en yakın arkadaşlarını görmezden duymazdan gelmiş, […]
07.01.2008 KİMİN SÖYLEDİĞİNİ bilmediğim ama her geçen gün yaşımın ilerlemesi ve yeni yeni olaylarla tanışmam sebebiyle daha da hak verdiğim bir cümle var; “Siz ne söylerseniz söyleyin, anlattığınız, karşınızdakinin anladığı kadardır.” Yani o ne duymak istiyorsa onu duyuyor; sizin söylediğiniz, o şey olmasa bile! Ve size, duyduğundan hareketle anladığına göre cevap veriyor ve siz artık […]
24.12.2007 ALLAHIM; NEDİR içimdeki bu boşluk, bu anlaşılmaz duygular, anlamak için düşünmekten korktuğum ve örtmeye çalıştığım duygular? Artık anladım ki; böyle hissettiğim çoğu anlarımda ya yanlış bir yoldayım, ya Kur’ân’ın hakikatlerinden uzaklaşmışım, ya dünyaya çok dalmışım, ya da bir zamanlar çok yoğun olarak hissettiğim duyguların fâniliğini anlamışım, onlardan sıyrılmanın acısıyla, başka yoğun duygulara giriyorum. Evet […]
10.12.2007 YÜRÜRKEN BİR gül gördüm; “Ne kadar da güzel bir gül” dedim; tutup kokladım, sevdim. Ertesi gün, büyük bir heyecanla tekrar gülün yanına gittim; gül yoktu, solmuştu. Akşam ayın hilal halini seyretmekten o kadar çok hoşnut olmuştum ki; gece dayanamayıp kalktım ve uzun uzun tekrar o seyrin keyfine bıraktım kendimi. Sabah, kalktım; kaldığım yerden devam […]
