HERŞEY, ÂDETA unutuluverdiğim o misafirlikte başladı. Artık kalkmak, gitmek istediğimi söylediğim zaman büyük bir tezahüratla gerisin geri oturtuluyordum. Anlamadığım şey, gitmek istedikçe varlığımın birden önemli oluşuydu. Yoksa kimsenin, benim aslında ne halde olduğumla, gerçekte neler düşünüp, neler hissediyor olduğumla pek ilgisi yoktu. Konuştuklarımız, bizim oldukça dışımızda meselelerdi. Çoğu zaman da konuşmuyorduk zaten. Sanki ben duvarda […]