23.02.2007
KAR BEYAZI bir yaprak kağıt, kendi kendine:
“Saf yaratıldım ve o sonsuza kadar saf kalacağım. Kararmaktan ya da kirlenmektense, yanmayı ve beyaz küle dönüşmeyi yeğlerim” dedi.
Mürekkep şişesi kağıdın bu sözlerini işitti ve karanlık yüreğiyle güldü. Ama bu beyaz kağıda yaklaşmaya cesaret edemedi.
Rengarenk kalemler de kağıdın sözlerini duydular ve ona asla yaklaşamadılar.
Ve bu kar beyazı kağıt yaprağı sonsuza kadar saf ve bakir vaziyette kaldı. Saf, bakir ve de boş olarak…
© 2021 karakalem.net, İsmail Örgen