ARKASINDAN ISLAK g\u00f6zlerle bakt\u0131. Yerinden zor kalkan kolunu hissetti\u011fi son g\u00fc\u00e7le kald\u0131rd\u0131 ve sallad\u0131. G\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131 g\u00f6mle\u011finin koluyla tekrar sildi. en sevdi\u011fi arkada\u015f\u0131n\u0131 uzak diyarlara yolcu etmi\u015fti. Gidipi olup, belki de d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan bir yolculuktu. Ya\u015fad\u0131klar\u0131 g\u00fczel g\u00fcnleri d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Kalbindeki burukluk daha da artt\u0131. Evine gitmek \u00fczere terminalden ayr\u0131l\u0131rken, sinirle savurdu tekmesini… \u00c7\u00fcnk\u00fc, o da herkes gibi biti\u015fleri ve biten g\u00fczellikleri sevmiyordu.<\/p>\n
Bu terminalin d\u0131\u015f\u0131nda ayn\u0131 h\u00fczn\u00fc ve \u00fcz\u00fcnt\u00fcy\u00fc ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 \u00e7ok yer ve \u00e7ok zaman olmu\u015ftu. G\u00fczelim lise y\u0131llar\u0131 ne de \u00e7abuk ge\u00e7mi\u015fti. \u00c7\u0131kars\u0131z ili\u015fkiler ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc be\u015f ki\u015filik gruplar\u0131 mecburen da\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. \u00dcniversite i\u00e7in farkl\u0131 illere ve yerlere yol g\u00f6r\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc. \u00dcniversiteden kalan tek dostunu ise yeni yolcu etmi\u015fti. Bu arada dedesinin terk-i diyar\u0131 vard\u0131 ge\u00e7en g\u00fcnlerde. Annesinin \u0131zt\u0131rab\u0131 h\u00e2l\u00e2 tazeydi. Neredeyse sekiz y\u0131ll\u0131k vefak\u00e2r dostu Nono belediyenin zehirli yemek operasyonuna kurban olmu\u015ftu. Her aynaya bakt\u0131\u011f\u0131nda ise, kar\u015f\u0131s\u0131ndakendi \u00fczerinde g\u00f6z\u00fcken en ac\u0131 gidi\u015flerden birini g\u00f6r\u00fcyordu. Onsekiz ya\u015f\u0131n\u0131n g\u00fczelli\u011fi elveda demi\u015f, otuzlar\u0131n olgun \u00e7izgileri y\u00fcz\u00fcne \u00e7\u00f6reklenmi\u015fti. Hediyesi ise, derinle\u015fmeye namzet \u00e7izgilerin belirginle\u015fmeye ba\u015flamas\u0131yd\u0131. Her ayr\u0131l\u0131\u015f ac\u0131 vermi\u015fti. Sevdikleri anlar, g\u00fczellikler ayr\u0131l\u0131\u015flar\u0131yla \u00fczm\u00fc\u015ft\u00fc hep. G\u00fczellikler bitmesin istiyordu; g\u00fczel payla\u015f\u0131mlar ve de hayat\u0131 bitmesin istiyordu. Sonlar\u0131 bir t\u00fcrl\u00fc sevememi\u015fti. Hele biti\u015flerin hat\u0131rlatt\u0131\u011f\u0131 b\u00fcy\u00fck sonu hi\u00e7 sevememi\u015fti. \u00d6l\u00fcm kelimesi iliklerine kadar \u00fcrpertiyordu. Her gidi\u015fle hat\u0131rlat\u0131lan en ac\u0131 kelimeydi o. Ve her\u015fey sonunda ona \u00e7\u0131k\u0131yordu. \u00d6l\u00fcm\u00fc bilerek ya\u015famak ise en ac\u0131s\u0131yd\u0131. Hayat\u0131 seviyor; bitmesin, sonlanmas\u0131n istiyordu. Kalbi s\u0131k\u0131\u015f\u0131nca, i\u00e7i daral\u0131nca yap\u0131lacak \u015fey \u00fcst\u00fcn\u00fc kapamakt\u0131. Nitekim, \u00f6yle yap\u0131yordu \u00e7o\u011fu zaman. Ama arkada\u015f\u0131yla ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 g\u00fczel g\u00fcnlerin hat\u0131ras\u0131 da, \u00f6l\u00fcm gibi, h\u00fcz\u00fcn a\u015f\u0131l\u0131yordu d\u00fcnyas\u0131na.<\/p>\n
O k\u0131\u015f g\u00fcnlerini hat\u0131rlad\u0131. \u0130\u00e7inden, s\u0131cak odada perdeyi aralay\u0131p ya\u011fan kar\u0131 beraber seyretmeyi ne kadar severdik diye ge\u00e7irdi. Hatta o, \u201cYollar hi\u00e7 t\u0131kanmas\u0131n, karlar eridikten sonra her yer \u00e7amur olmas\u0131n, kar\u0131n ya\u011f\u0131\u015f\u0131 ve karda\u015f adam yapan \u00e7ocuklar\u0131n ne\u015fesi hi\u00e7 bitmesin istiyorum\u201d derdi. Birlikte g\u00fczel g\u00fcnler, g\u00fczel anlar payla\u015fm\u0131\u015flard\u0131.<\/p>\n
G\u00fczellikler hat\u0131ra gelmeye ba\u015flad\u0131 m\u0131, \u00e7o\u011fu arka arkaya s\u00f6k\u00fcn ediyordu. Biriyle beraber yahut yaln\u0131z ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 g\u00fczellikler…<\/p>\n
\u0130skelete d\u00f6nm\u00fc\u015f a\u011fa\u00e7lar\u0131n ilkbaharda d\u00fc\u011f\u00fcne gider gibi \u00e7i\u00e7eklenmelerini sevdi\u011fini hat\u0131rlad\u0131. \u00c7i\u00e7ek a\u00e7an a\u011fa\u00e7lar ona m\u00fcjde gibi gelirdi. Meyvelerin geli\u015finin m\u00fcjdesiydiler. Ard\u0131ndan, her \u00e7\u0131kan meyveyi ilk yedi\u011finde hissetti\u011fi lezzeti d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Her yeniyi tatt\u0131\u011f\u0131nda, mutluydu.<\/p>\n
Bir yaz g\u00fcn\u00fc deniz k\u0131y\u0131s\u0131nda kumdan \u015fatolar yapan \u00e7ocuklar g\u00f6z\u00fcn\u00fcn \u00f6n\u00fcne geldi. Onlar\u0131n yan\u0131na gidi\u015fini, ne\u015felerini payla\u015fmas\u0131n\u0131 hat\u0131rlad\u0131. O da ne\u015felenmi\u015fti. Sonra \u00e7ocuklarla deniz yata\u011f\u0131ndaki maceralar\u0131… Ne g\u00fczel g\u00fcnlerdi.<\/p>\n
Sonbaharda yapraklar\u0131n renklerindeki \u00e7e\u015fitlilik onu mest ederdi hep. Bir s\u00fcr\u00fc yaprak vard\u0131 g\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn aras\u0131nda. O yapraklar\u0131 da, hafif r\u00fczg\u00e2rl\u0131 havay\u0131 da seviyordu.<\/p>\n
Mevsimler ard ardayd\u0131. Biri bitiyor, di\u011feri ba\u015fl\u0131yordu. \u0130\u015fin ilginci, bir sevdi\u011fi bitmeden, bir di\u011feri ba\u015flayam\u0131yordu. \u201cBa\u015flayam\u0131yordu\u201d derken biraz durdu \u00fczerinde. \u00c7\u00fcnk\u00fc Birinin ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131, s\u00fcrekli o Birinin her\u015feyle ilgilendi\u011fini hissetti\u011fi anlar olmu\u015ftu. Ama pek \u00fcst\u00fcnde durmam\u0131\u015ft\u0131. \u015eimdi ise, sevdi\u011fi bitenin ard\u0131ndan, sevdi\u011fi bir ba\u015flayan vard\u0131.<\/p>\n
Suyu \u00e7ekilen a\u011fa\u00e7lar k\u0131\u015f ay\u0131nda iskelet gibiydi. Baharda ise, \u00e7i\u00e7ekleriyle, u\u00e7lar\u0131na tak\u0131lacak \u00e7e\u015fit \u00e7e\u015fit meyveleri f\u0131s\u0131ld\u0131yorlard\u0131. Meyveler g\u00fczel g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu, sanatl\u0131yd\u0131lar. Tatlar\u0131 g\u00fczeldi, lezzetliydiler. Vitamin A, B, C.. derken, faydal\u0131yd\u0131lar. S\u00f6z\u00fcn k\u0131sas\u0131, ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n cevab\u0131yd\u0131lar. Oysa bir ta\u015f kadar ak\u0131ls\u0131z, \u015fuursuz, ihtiya\u00e7lar\u0131ndan habersizdiler. Ama ihtiya\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131lan\u0131yordu. Ve ihtiya\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131lan\u0131yorsa, onlar\u0131 bilen Biri vard\u0131. Bu d\u00fc\u015f\u00fcncelerin ard\u0131 s\u0131ra, \u00fcst\u00fcn\u00fc kapad\u0131\u011f\u0131 en b\u00fcy\u00fck ihtiyac\u0131 silkinip yine kar\u015f\u0131s\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131. Hayat\u0131 hi\u00e7 bitmesin istiyordu. Hep ya\u015famak istiyordu\u2014sonsuza dek mutlu ya\u015famak. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc… Sanat, lezzet ve fayda gibi ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 bilen Biri, elbette bu duygusunu, bu ihtiyac\u0131n\u0131 da bilirdi. O ihtiya\u00e7lar\u0131n cevab\u0131n\u0131 kuru bir a\u011faca tak\u0131\u015ft\u0131ran, sonsuz ya\u015fama ihtiyac\u0131na da elbet cevap verirdi.<\/p>\n
Bir meyveyi a\u011fac\u0131n ucuna takarken, yery\u00fcz\u00fcn\u00fcn her yerinde bir mevsimi di\u011ferine d\u00f6nd\u00fcren kudret sahibi Biri vard\u0131. Sonbahar\u0131 k\u0131\u015fa \u00e7evrine, birbirine hi\u00e7 benzemeyen milyar kere milyar kar tanesini ya\u011fd\u0131ran Biriydi. Topra\u011fa at\u0131lan bir kiraz \u00e7ekirde\u011fine ba\u015f\u0131nda koca a\u011fac\u0131 ta\u015f\u0131tan Biriydi. O kiraz \u00e7ekirde\u011fi toprakta biterken, yery\u00fcz\u00fcnde binlerce meyveyi \u00fczerinde ta\u015f\u0131yan bir a\u011fa\u00e7 ortaya \u00e7\u0131k\u0131yordu. Topra\u011f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ekirdek \u00e7\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015f, \u00f6lm\u00fc\u015f oluyor; ama yeni bir hayat ad\u0131na dirilen bir a\u011fa\u00e7 ortaya \u00e7\u0131k\u0131yordu. Demek buydu yarat\u0131l\u0131\u015f kanunu. Yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 i\u00e7in beden par\u00e7alan\u0131yor, ceset \u00e7\u00fcr\u00fcyordu. Ve ard\u0131ndan, daha g\u00fczeli yarat\u0131l\u0131yordu. Tek tek her tohum bunun deliliydi. Par\u00e7alanmak i\u00e7in par\u00e7alanm\u0131yor, yok olmak i\u00e7in \u00f6ld\u00fcr\u00fclm\u00fcyordu. Anlad\u0131 ki, Biri biti\u015fleri yeni ba\u015flang\u0131\u00e7lar i\u00e7in yap\u0131yordu. Her\u015fey yap\u0131l\u0131yordu.<\/p>\n
Hat\u0131rlamad\u0131\u011f\u0131, ama her insan\u0131n ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 maceray\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. \u00d6ncesi bir damlayd\u0131, sonra birka\u00e7 milim, sonra da dokuz ay bir hanede misafir… O g\u00fcnlerin biti\u015fini haber veren g\u00fcn, yeni bir d\u00fcnyaya g\u00f6z a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131n m\u00fcjdesiydi. D\u00fcnyaya g\u00f6z a\u00e7an bir bebe\u011fin do\u011fumu i\u00e7in ana rahmindeki hayat\u0131n\u0131n \u00f6lmesi gerekiyordu. O biti\u015fin yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 i\u00e7in oldu\u011fu belliydi. \u00c7\u00fcnk\u00fc, hi\u00e7bir \u015fey rastgele de\u011fildi. Bir damla suyu d\u00fc\u015f\u00fcnen, hisseden, insan haline getiren Biri vard\u0131. G\u00fcc\u00fc her\u015feye yeten Biri, bilerek yapan Biri, biti\u015fleri ba\u015flang\u0131\u00e7 i\u00e7in veren Biri… B\u00f6yle Birinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 farketmeye ve hissetmeye ne kadar ihtiyac\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Biti\u015fleri bitirmek ad\u0131na vermeyen Birine ihtiyac\u0131 vard\u0131. \u00d6l\u00fcm\u00fc, yok etmek ad\u0131na vermeyen Birine ihtiyac\u0131 vard\u0131.<\/p>\n
El yordam\u0131yla da olsa farketmi\u015fti bir k\u0131s\u0131m \u015feyleri. Kalbinin huzurlu ve rahat olmas\u0131 buna delildi. \u00d6l\u00fcm\u00fc hi\u00e7 bu kadar rahat d\u00fc\u015f\u00fcnemedi\u011fini hat\u0131rlad\u0131. Rahat\u00e7a d\u00fc\u015f\u00fcnemedi\u011fini. Daralmadan, s\u0131k\u0131lmadan soramad\u0131\u011f\u0131n\u0131… Oysa \u015fimdi her i\u015fin arkas\u0131nda bilerek yapan Birinin varl\u0131\u011f\u0131, huzur isteyen g\u00f6nl\u00fcne nur sa\u00e7m\u0131\u015ft\u0131. Her\u015feyi bilerek yapan ve veren Biri, \u00f6l\u00fcm\u00fc de bilerek<\/p>\n
yarat\u0131yordu.<\/p>\n
\u201cDaha da rahat olabilmek i\u00e7in, O Birini iyi tan\u0131mak, icraat\u0131n\u0131 iyi anlamak gerekir\u201d dedi. Kalbi, ruhu, en sonunda da akl\u0131 tasdikledi: Evet, Onu tan\u0131mal\u0131y\u0131m.<\/p>\n
Arkada\u015f\u0131n\u0131n yolculu\u011fuyla ba\u015flayan gidi\u015f bile, \u015fu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fckleriyle, yeni ba\u015flang\u0131\u00e7lar do\u011furmu\u015ftu. Onu, \u00f6l\u00fcm dahil her\u015feyi Vereni tan\u0131mak i\u00e7in at\u0131lan ad\u0131mlara ba\u015flang\u0131\u00e7…<\/p>\n
Araba cam\u0131ndanm hafif\u00e7e sa\u011fa bakt\u0131. Eve gelmek i\u00e7in, birka\u00e7 sokak kalm\u0131\u015ft\u0131. Kendi kendine \u201cD\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken zaman \u00e7abuk ge\u00e7iyor\u201d dedi. Biraz sonra \u015fof\u00f6re paras\u0131n\u0131 uzatt\u0131. Kap\u0131y\u0131 a\u00e7\u0131p inerken, g\u00f6z\u00fc parlayan aya tak\u0131lm\u0131d\u0131. G\u00fcnd\u00fcz\u00fc ayd\u0131nlatan g\u00fcne\u015fin gidi\u015fi, ay\u0131n geli\u015fi demekti. Hafif\u00e7e g\u00fcld\u00fc.<\/p>\n
Nurlu ayd\u0131nl\u0131\u011fa tak\u0131l\u0131 kald\u0131 g\u00f6z\u00fc. T\u00e2 \u00f6telere bakar gibiydi. Yar\u0131n. Yar\u0131nlar. Sadece yar\u0131n\u0131 yoktu; sonu sonsuzluktu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
ARKASINDAN ISLAK g\u00f6zlerle bakt\u0131. Yerinden zor kalkan kolunu hissetti\u011fi son g\u00fc\u00e7le kald\u0131rd\u0131 ve sallad\u0131. G\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131 g\u00f6mle\u011finin koluyla tekrar sildi. en sevdi\u011fi arkada\u015f\u0131n\u0131 uzak diyarlara yolcu etmi\u015fti. Gidipi olup, belki de d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan bir yolculuktu. Ya\u015fad\u0131klar\u0131 g\u00fczel g\u00fcnleri d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Kalbindeki burukluk daha da artt\u0131. Evine gitmek \u00fczere terminalden ayr\u0131l\u0131rken, sinirle savurdu tekmesini… \u00c7\u00fcnk\u00fc, o da herkes […]<\/p>\n","protected":false},"author":46,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"ppma_author":[222],"class_list":["post-90262","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-arsiv"],"yoast_head":"\n