30.01.2004<\/p>\n
BEN\u0130M SEVDASINA kapt\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 bir kez kendisini, vahiyle m\u00fcbarezede karar k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Bir cemre gibi d\u00fc\u015fmek istiyordu ruhlara. Seyyidinden ka\u00e7m\u0131\u015f bir k\u00f6leye benzedi\u011fini kabullenmiyordu. Bir mutlulu\u011fun, bir \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn dal\u0131na konmay\u0131 arzulam\u0131\u015ft\u0131. Da\u011f gibi ehramlar\u0131 istemi\u015fti kimi zaman; bazen kutsals\u0131z bir \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc, tevekk\u00fcle sata\u015fmay\u0131. Bir manken gibi giyinmeyi, k\u0131skand\u0131rmak i\u00e7in ba\u015fka fikirleri.<\/p>\n
<\/p>\n
Sahiplenmeye kalk\u0131\u015ft\u0131 g\u00fcne\u015fi, ay\u0131, adalar\u0131, k\u0131talar\u0131, insan\u0131, zerreyi. Sahibini unuttu. Bir tanr\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Tanr\u0131n\u0131n \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc s\u00f6yledi. \u0130nsanlar\u0131 cehennemle\u015ftirdi. \u00d6mr\u00fc \u00e7are aramakla ge\u00e7ti. \u00d6nce \u00f6l\u00fcme \u00e7are arad\u0131, sonra can s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131na. Unutmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 her\u015feyi, yar\u0131n\u0131. G\u00fcnler ge\u00e7ip gidiyor, ya\u015flan\u0131yordu insan. Dakikalar k\u0131r\u0131l\u0131yordu. Gitgide suskunla\u015f\u0131yordu hayat, t\u00fcm ihti\u015fam\u0131na ra\u011fmen. \u00d6l\u00fcme tosluyordu projeler. \u0130tiraf etmedi\u011fi i\u00e7in \u00e7are bulam\u0131yordu asl\u0131nda. D\u00fc\u015f\u00fcnce, bir cehennem gibi d\u00fc\u015f\u00fcyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Hi\u00e7\u00e7ili\u011fe var\u0131yordu yollar\u0131n sonu. Ka\u00e7 cana k\u0131yd\u0131\u011f\u0131n\u0131 kendisi bile unutmu\u015ftu art\u0131k. Ne ki her can kendi kendine bir s\u0131n\u0131r koymu\u015ftu, bir ilhama izin vermemi\u015fti, bir s\u00f6z\u00fc azarlam\u0131\u015ft\u0131, bir re\u015fhay\u0131 duymazl\u0131ktan gelmi\u015fti, bir \u015fuay\u0131 g\u00f6zard\u0131 etmi\u015f, bir imk\u00e2n\u0131 reddetmi\u015fti. Bir lemay\u0131 terslemi\u015fti, alaya alm\u0131\u015ft\u0131 bir pencereyi. Bir mektubu y\u0131rtm\u0131\u015ft\u0131 okumadan. \u015eimdi de \u2018deniz bitti\u2019 diye s\u00f6yleniyordu. Dumanlan\u0131yor, s\u0131z\u0131yor, uyan\u0131p yeniden canh\u0131ra\u015f feryatlar kopar\u0131yordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Kavimler hel\u00e2k olurken o oradayd\u0131 da, bir ders \u00e7\u0131karay\u0131m niyetinde de\u011fildi h\u00e2l\u00e2. Bir kovana rastgeldi\u011finde ar\u0131n\u0131n i\u011fnesini g\u00f6r\u00fcyordu sadece. Bir f\u0131nd\u0131k a\u011fac\u0131 g\u00f6rse, f\u0131nd\u0131k toplaman\u0131n zorlu\u011funu. Getirisini. Bazen tenperestlik kesiyordu \u00f6n\u00fcn\u00fc, bazen hasta d\u00fcnyalar\u0131. Efeleniyordu kimi zaman \u201cTanr\u0131\u2019ya benzeyece\u011fim\u201d diye. \u0130\u00e7ten i\u00e7e de hissediyordu O\u2019na benzeyemeyece\u011fini, biliyordu yaratamayaca\u011f\u0131n\u0131. Fakat bir girdab\u0131n i\u00e7ine d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc, kendisini atm\u0131\u015ft\u0131 buraya, bir kertenkele \u00e7ukuruna. \u00c7\u0131kam\u0131yordu, \u00e7\u0131k\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fcyordu. Kendi etmi\u015f, kendi bulmu\u015ftu. Ku\u015f sesleri bile sinirine dokunuyordu. Co\u015fkun bir \u0131rma\u011f\u0131n yediveren sesini dinlerken intihar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc \u00e7o\u011fu kez. Bir cemre gibi d\u00fc\u015fmek istiyordu h\u00e2l\u00e2 ruhuna ve ba\u015fka ruhlara.<\/p>\n
<\/p>\n
Kanatlanmak g\u00fczeldi u\u00e7suz bucaks\u0131z \u00fclkelere. \u0130nsan mutluluklar\u0131na kanat a\u00e7mak ho\u015ftu. Haks\u0131zl\u0131\u011f\u0131n, keyifsizli\u011fin, kesintinin olmad\u0131\u011f\u0131 bir d\u00fcnya. Ne ki g\u00f6r\u00fcnen b\u00f6yle de\u011fildi. Hayat, sa\u011fl\u0131k, gen\u00e7lik, kesintiye u\u011fruyordu. Sonsuz bir gen\u00e7lik yoktu yery\u00fcz\u00fcnde. Her\u015fey birbirine d\u00fc\u015fman, herkes di\u011ferine yabanc\u0131yd\u0131. \u0130nsan da f\u0131rlat\u0131l\u0131p at\u0131lm\u0131\u015ft\u0131 bu \u2018yaban\u0131l\u2019 beldeye. Sonsuz hayattan s\u00f6z eden t\u00fcm s\u00f6ylemler afyondu. Fakat bu fanilik doyurmuyordu enginlere uzanan arzular\u0131n\u0131. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fck\u00e7e hi\u00e7bir kesin \u00e7\u00f6z\u00fcm bulam\u0131yordu, vahiyle m\u00fcbarezeye kalk\u0131\u015fan felsefe. \u0130\u015fin i\u00e7inden \u00e7\u0131kam\u0131yordu. Yine de d\u00fcnyev\u00eele\u015fme yolundayd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7aresiz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 hisseden bir felsefe, di\u011fer felsefeden medet umuyordu, kuvvet al\u0131yordu. Di\u011ferine kuvvet g\u00f6nderiyordu g\u00fcya. Tanr\u0131lar\u0131na yalvar\u0131yordu baz\u0131 zamanlarda. B\u00f6ylece yalanc\u0131 bir donan\u0131m ve g\u00fc\u00e7 hissediyorlard\u0131 kendilerinde. L\u00e2kin yaln\u0131z kald\u0131klar\u0131nda, hele hele geceleri uyumak i\u00e7in k\u00f6\u015felerine \u00e7ekildiklerinde bir \u00fcrpertiyle doluyorlard\u0131. Sanki gizli bir el iniyordu y\u00fcreklerinin \u00fcst\u00fcne. Bir ku\u015fku gibi. Sanki bir kudret vard\u0131 her\u015feyi ku\u015fatan. Hastal\u0131k zamanlar\u0131nda daha da g\u00fc\u00e7leniyordu bu acayip duygu. Ad\u0131n\u0131 koymak zordu. Ertesi sabah da her\u015fey de\u011fi\u015fmi\u015f oluyordu. Yarat\u0131c\u0131n\u0131n s\u0131fatlar\u0131nda m\u0131 hata yap\u0131l\u0131yordu?<\/p>\n
<\/p>\n
De\u011fi\u015fik giysilere b\u00fcr\u00fcnd\u00fc felsefe. Irk\u00e7\u0131, hazc\u0131, hi\u00e7\u00e7i oldu. \u0130nsanlar\u0131 tanr\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Tanr\u0131\u2019ya benzemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Ne ki, k\u00e2inat\u0131 yok edemedi. Gecelerde ve g\u00fcnd\u00fczlerde duydu\u011fu o sesi i\u00e7inden uzakla\u015ft\u0131ramad\u0131. H\u0131r\u00e7\u0131nla\u015ft\u0131 bu y\u00fczden. Kabir kap\u0131s\u0131nda sona eren arkada\u015fl\u0131klara ebediyet merhemini ula\u015ft\u0131ramad\u0131. \u00c7are aramakla ge\u00e7ti \u00f6mr\u00fc. Mutluluklara, \u00f6zg\u00fcrl\u00fcklere, i\u00e7tenliklere konmak istedi. Bir cemre gibi d\u00fc\u015fmek istiyordu ruhuna ve ba\u015fka ruhlara.<\/p>\n
<\/p>\n
Bir cehennem gibi d\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
30.01.2004 BEN\u0130M SEVDASINA kapt\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 bir kez kendisini, vahiyle m\u00fcbarezede karar k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Bir cemre gibi d\u00fc\u015fmek istiyordu ruhlara. Seyyidinden ka\u00e7m\u0131\u015f bir k\u00f6leye benzedi\u011fini kabullenmiyordu. Bir mutlulu\u011fun, bir \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn dal\u0131na konmay\u0131 arzulam\u0131\u015ft\u0131. Da\u011f gibi ehramlar\u0131 istemi\u015fti kimi zaman; bazen kutsals\u0131z bir \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc, tevekk\u00fcle sata\u015fmay\u0131. Bir manken gibi giyinmeyi, k\u0131skand\u0131rmak i\u00e7in ba\u015fka fikirleri. Sahiplenmeye kalk\u0131\u015ft\u0131 g\u00fcne\u015fi, ay\u0131, adalar\u0131, […]<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[202],"class_list":["post-89970","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n