01.12.2005<\/p>\n
ESK\u0130LER ESK\u0130MEYEN bir d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc\u015fle \u201ckamus namustur\u201d demi\u015fler. \u0130sabet etmi\u015fler. Kamusun namusuna halel geldi\u011fi vakit, anlam\u0131n r\u00fcyeti, lafz\u0131n ve nazm\u0131n anlams\u0131zl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7inde \u00e7irkinle\u015fiyor. Manan\u0131n ha\u015fmet ve vakar\u0131, lafz\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcncesizli\u011finde, kuru malumatlar\u0131n, hazmedilmemi\u015f bilginin ilimsizli\u011fine kurban ediliyor. Ve olan oluyor, anlam(an)\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcnceyle gelen izzeti, lafz\u0131n bile de\u011fil, nazm\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcncesiz tekrarlar\u0131nda pamal oluyor. Herkesin kulland\u0131\u011f\u0131 bir orta mal\u0131 oluyor. \u0130leti\u015fim denilen o \u015fey, art\u0131k manalar\u0131n de\u011fil, nazm\u0131n \u00fczerinden m\u00fcmk\u00fcn oluyor, zira lafz\u0131n bu ezici boyunduru\u011funa daha fazla tahamm\u00fcl edemeyen anlam, en oldurucu yolda\u015f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnceyle beraber arkalar\u0131nda bir y\u0131\u011f\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcnce ve anlam yetimini b\u0131rak\u0131p, suretler diyar\u0131ndan siretler diyar\u0131na hicret eyliyor. Ne ki, bu kadar\u0131yla kalm\u0131yor. D\u00fc\u015f\u00fcnce\/d\u00fc\u015f\u00fcnme ve mana olmadan, mevziyi de mevzuyuda muhafaza edemeyeceklerinin \u015fuurunda olan t\u00fcm isimler, s\u0131fatlar, fiiller kavram kavram kafile kafile takib ediyorlar onlar\u0131…Geride yaln\u0131z, t\u00fcm manas\u0131n\u0131 suretlerde arayan, ama asl\u0131nda ne fiilsiz, ne s\u0131fats\u0131z, bir anlam\u0131n ba\u011flam\u0131na n\u00fcfuz edemeyen, anlams\u0131z edatlar kal\u0131yor.. Edatlar adeta tek ba\u015flar\u0131na anlams\u0131zl\u0131klar\u0131n\u0131 fark ettik\u00e7e, suretlere daha bir meftun olup, daha bir s\u0131k\u0131 ba\u011flan\u0131yorlar. Ne ki, onlar ba\u011fland\u0131k\u00e7a anlams\u0131zl\u0131\u011f\u0131n manas\u0131, lafz\u0131n siretsizli\u011finde suret buluyor. Ve \u2018hakikat\u2019 yaln\u0131z suretlerde kal\u0131yor. <\/p>\n
<\/p>\n
Oysa ki, \u00f6ylemiydi? Kamusun namusu, manan\u0131n vakar\u0131nda gizliydi. Manan\u0131n vakar\u0131 ise, d\u00fc\u015f\u00fcncenin izzetinde. Bu izzetin hakk\u0131n\u0131 teslim etmek, d\u00fc\u015f\u00fcncenin\/d\u00fc\u015f\u00fcnmenin kendisinin, sonucundan yada mahiyetinden daha ziyade d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmeyi hak etti\u011fininin fark\u0131nda olmay\u0131 gerektiriyordu \u00fcstelik. D\u00fc\u015f\u00fcnce, lafz\u0131n ve nazm\u0131n \u00fczerlerine erguvani bir kaftan ge\u00e7irmi\u015f aldat\u0131c\u0131 kisvelerinin \u201cbildik\u201d kavramlara tornistan edilmi\u015f versiyonundan \u00f6te bir anlam(s\u0131zl\u0131k) ta\u015f\u0131m\u0131yordu \u015fimdi. Manan\u0131n hakikat\u0131 incinmi\u015fti. Kavramlar y\u00fcklendikleri yalanc\u0131 manalar\u0131n riyakarl\u0131klar\u0131na daha fazla tahamm\u00fcl edemiyorlard\u0131. Suretlerin nefsili\u011finin, anlam\u0131n siretini ifsad edi\u015fini haml edemiyorlard\u0131 art\u0131k.<\/p>\n
<\/p>\n
Ve en nihayet, vaktini doldurup d\u00fc\u015f\u00fcnceyle kendisine takdir olunan \u00f6mr\u00fc ikmal eyleyenler g\u00f6\u00e7\u00fcveriyorlard\u0131 dilden, lugatlara hicret ile tahassun ediyorlard\u0131. Hicret bile \u201clugat\u201d a tahassun ediyordu sonunda. Hicret g\u00f6\u00e7 ediyordu laf\u0131z diyar\u0131ndan. \u0130ktisat t\u00fckeniyordu. \u0130nayetin i\u015fi \u015fansa kal\u0131yordu.Tamah a bile kanaat edilmiyordu. Cihad kendisine kar\u015f\u0131 a\u00e7\u0131lan sava\u015fa daha fazla mukabele edemiyordu. Sebat etmekte h\u0131rs g\u00f6steriliyordu. Tevafuk a tesad\u00fcf edilmekteydi.M\u00fcnazara \u2018nazar\u2019 s\u0131z, nazar ke\u015fifsiz kal\u0131vermi\u015fti. \u2018Ama\u00e7\u2019 onca \u2018ara\u00e7\u2019 i\u00e7inde sesini bile duyuramadan ayaklar alt\u0131nda kaybolup gidiyordu. \u201cKazanmak\u201d kaybediyor, \u201ckaybetmek\u201d kazan\u0131yordu. B\u00fcrhan kayboluyor, elde yaln\u0131z dava kal\u0131yordu. Dava i\u00e7inde burhan, b\u00fcrhan garibi bir y\u0131\u011f\u0131n laf\u00fc g\u00fczaf la ba\u015fba\u015fa b\u0131rak\u0131l\u0131yordu. Laf\u0131z manaya mezar oluyordu. Ve ne ac\u0131 ki, meydan edatlara kal\u0131yordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Ama edatlar meydanlar\u0131 dolduram\u0131yordu. Doldurmak i\u00e7in kalabal\u0131kla\u015f\u0131yorlard\u0131, kalabal\u0131kla\u015ft\u0131k\u00e7a galebe-le\u015ftiklerini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrek.. Bir ba\u015flar\u0131na hi\u00e7 bir anlam ifade etmeyen laf\u0131z ki\u015filikli edatlar.. Kalabal\u0131klarla\/kalabal\u0131klarda avunan edatlar. Sabit kal\u0131p, m\u00fcsbet hareket edenlere \u201ca\u015f art\u0131k bunlar\u0131, sen hala oradam\u0131s\u0131n?\u201d, diye m\u00fcstehziyane soran edatlar.S\u00f6z\u00fcn anla\u015f\u0131lmay\u0131p duyuldu\u011fu, anlam\u0131n hissedilmeyip \u2018zann\u2019 edildi\u011fi laf\u0131z diyar\u0131n\u0131n sakinleri edatlar. Zanlar\u0131 ya \u00e7ok janjanl\u0131, ya ziyadesiyle \u2018ajan\u2019 l\u0131 olan edatlar.\u0130nand\u0131\u011f\u0131\/anlamd\u0131rd\u0131rd\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in (…) ol(a)mayan, (…) oldu\u011fu i\u00e7in inanan edatlar. Konu\u015fan ama kelam etmeyen, akleden fakat tefekk\u00fcr etmeyen, k\u0131saca ve\/fakat uzunca \u201cd\u00fcnya hayat\u0131ndan bir zahir bilen\u201c edatlar. Kalabal\u0131klarda kalabal\u0131klarla kendini aldatan ferdiyetsiz edatlar. \u0130pe sapa geldi\u011fi i\u00e7in, hangi ipi kimin elinde d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp anlamd\u0131ramayacak kadar anlams\u0131z ki\u015flikli edatlar. Ne ac\u0131!. Meydan onlara kal\u0131yordu. Oysa onlar meydan\u0131 dolduram\u0131yordu. Ve yine ne ac\u0131 ki, t\u00fcm tarzlar, d\u00fcsturlar, usuller, ve tabii vusuller s\u00fckut un ikrardan geldi\u011fi bu izzetsiz laf\u0131z diyar\u0131ndan, sukutun ve s\u00fckutun inkardan geldi\u011fi manalar ve usuller diyar\u0131na hicret eyliyorlard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
Bunca \u00f6rg\u00fctl\u00fc kalabal\u0131k, bunca anlams\u0131z laf\u0131z ve naz\u0131m hay-huyunun aras\u0131nda \u2018digerleri\u2019 ne d\u00fc\u015fen de \u201cedatlar cennetinde ya\u015fayanlar\u0131n mutlulu\u011funu k\u0131skanma, \u00e7\u00fcnk\u00fc o ancak bir edata mutluluk getirir\u201d diyerek ferdiyet k\u00f6\u015fesine \u00e7ekilmek ve \u201cke\u015ff-i hakikate mani olan iltizam ve taassup ve taraftarl\u0131\u011f\u0131n m\u00fcdahaleleri\u201d* nden bahseden hikmetli insan\u0131n mazhar oldu\u011fu hikmete \u015fahit olmaktan ba\u015fka bir \u015fey ol(a)muyordu \u00e7ogu zaman. <\/p>\n
<\/p>\n
Ne ac\u0131!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\u00a9\u00a02021 karakalem.net, Metin Erg\u00f6kta\u015f<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
01.12.2005 ESK\u0130LER ESK\u0130MEYEN bir d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc\u015fle \u201ckamus namustur\u201d demi\u015fler. \u0130sabet etmi\u015fler. Kamusun namusuna halel geldi\u011fi vakit, anlam\u0131n r\u00fcyeti, lafz\u0131n ve nazm\u0131n anlams\u0131zl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7inde \u00e7irkinle\u015fiyor. Manan\u0131n ha\u015fmet ve vakar\u0131, lafz\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcncesizli\u011finde, kuru malumatlar\u0131n, hazmedilmemi\u015f bilginin ilimsizli\u011fine kurban ediliyor. Ve olan oluyor, anlam(an)\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcnceyle gelen izzeti, lafz\u0131n bile de\u011fil, nazm\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcncesiz tekrarlar\u0131nda pamal oluyor. Herkesin kulland\u0131\u011f\u0131 bir orta […]<\/p>\n","protected":false},"author":35,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[198],"class_list":["post-89928","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n