27.12.2003<\/p>\n
HEMEN HER \u015eEH\u0130RL\u0130 GEN\u00c7 G\u0130B\u0130, sabah vakti yollara d\u00fc\u015fmekle ba\u015fl\u0131yor g\u00fcne yolculu\u011fum. Duraklar\u0131n insan kalabal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7inde, onca insanla beraber otob\u00fc-se atl\u0131yor; k\u00e2h ayakta, k\u00e2h oturarak okulumun yolunu tutuyorum. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Benim i\u00e7in, ayaktay\u0131m ya da oturmu\u015fum, pek farketmiyor. Gencim \u00e7\u00fcnk\u00fc. G\u00fcc\u00fcm var, kuvvetim var, sa\u011fl\u0131\u011f\u0131m yerinde. \u00c7o\u011fu zaman, oturuyor olsam da, s\u0131rf bunu hissetmek i\u00e7in, isteyerek aya\u011fa kalkt\u0131\u011f\u0131m oluyor. L\u00e2f aram\u0131zda, yer verdi\u011fim insanlar bunu sayg\u0131 ve merhametten yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131 san\u0131yorlar ya! Ger\u00e7i bir nebze hakl\u0131lar. Ama, i\u00e7imden bir ac\u0131ma duygusu ge\u00e7mi\u015f olsa bile, zorlukla ayakta durmaya \u00e7abalayan her ya\u015fl\u0131ya yer veri\u015fimde, i\u00e7in i\u00e7in “Gencim ben. Dincim. Kuvvetliyim. Sa\u011fl\u0131kl\u0131y\u0131m” deyip duruyorum. Onlardan gelen minnettar te\u015fekk\u00fcrler ile, kendi kuvvetimden biraz daha mutluluk duyuyorum. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Gen\u00e7 olmak ne g\u00fczel!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Sonra okula var\u0131\u015f… Sonra dersler… Her dersi p\u00fcr-dikkat izliyorum. Bunlar gerekli bilgiler \u00e7\u00fcnk\u00fc. \u0130leride, “meslek hayat\u0131”mda, “y\u00fckselmek” i\u00e7in her biri l\u00e2z\u0131m olacak. Hem sonra, vatan, millet benden hizmet bekliyor. Ne de olsa, memleket “gen\u00e7li\u011fe emanet.” Bana hep b\u00f6yle diyorlar. Ama zaman zaman, “Bu y\u00fck\u00fc s\u0131rtlanmam” diyecek oluyorum ki, ekliyorlar: “Muhta\u00e7 oldu\u011fun kudret, damarlar\u0131ndaki asil kanda mevcuttur.” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Eh, hem sen kendini \u00f6ylesine g\u00fc\u00e7l\u00fc-kuvvetli say, hem de ard\u0131ndan bunu duy, g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fck hissetmek m\u00fcmk\u00fcn m\u00fc? Bu s\u00f6z\u00fc her duyu\u015fumda, sanki birka\u00e7 kat daha g\u00fc\u00e7leniyorum. Bu s\u00f6z\u00fc her duyu\u015fumda, bana emanet edilen devletimin y\u00fckselmesi i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fma h\u0131rs\u0131yla doluyorum. Bu s\u00f6z\u00fc her duyu\u015fumda, kendimi hi\u00e7 engel tan\u0131maz san\u0131yorum. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Gen\u00e7 ve din\u00e7 ve de kuvvetli oldu\u011fuma g\u00f6re, engel tan\u0131may\u0131\u015f\u0131m gayet normal elbette.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Gen\u00e7 olmak ne g\u00fczel!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130\u015fte, \u00f6ylesi bir ruh hali ile ge\u00e7iyor g\u00fcnlerim. Elbette, ya\u015fad\u0131klar\u0131m sadece bunlar da de\u011fil. Arkada\u015flarla e\u011flence i\u00e7in d\u00fczenledi\u011fimiz partiler oluyor; sinemalara, konferanslara, g\u00f6sterilere ko\u015fuyoruz; tiyatrolara gidiyoruz. Faaliyetlerim de\u011fi\u015fse de, de\u011fi\u015fmeyen bir\u015fey var. Her zaman i\u00e7ten i\u00e7e hissediyorum onu; yani gen\u00e7li\u011fimi. Gen\u00e7li\u011fimi \u00e7ok seviyorum. Enerjimi dolu dolu ya\u015famaya gayret ediyorum. Ge\u00e7kin ya\u015ftakileri titreten so\u011fuklarda ayaz\u0131 duymazm\u0131\u015f gibi dola\u015fmay\u0131 seviyorum. Hafif bir r\u00fczg\u00e2rdan nem kap\u0131p g\u00fcnlerce yatak-d\u00f6\u015fek yat\u0131p kalmamay\u0131 seviyorum. Biraz yol y\u00fcr\u00fcy\u00fcp nefes nefese kalmamay\u0131, oturdu\u011fu yerde uyuklamamay\u0131, perhiz yapmak zorunda bulunmamay\u0131, unutkan olmamay\u0131 seviyorum. Gen\u00e7li\u011fimi seviyorum. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m her olayda, hep \u015fu halimden gurur duyuyorum. Hele hele benim gibi olmayan ya\u015fl\u0131lar\u0131 g\u00f6rd\u00fck\u00e7e, daha bir art\u0131yor gururum. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Gen\u00e7 olmak ne g\u00fczel!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Yollarda rastlar\u0131z hani. Bir otob\u00fcste veya vapurda veya bir okulun bah\u00e7esinde bir grup gen\u00e7 bulunmaya g\u00f6rs\u00fcn, o yerin havas\u0131 de\u011fi\u015fiverir. C\u0131v\u0131l c\u0131v\u0131l giysiler, “son moda” sa\u00e7lar, artistik hareketler, y\u00fcksek perdeden kahkahalar ile ne\u015fe sa\u00e7arlar. O otob\u00fcs\u00fcn veya vapurun, onlar gelmeden \u00f6nceki halini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm. Sanki bir cenaze alay\u0131! \u0130nsanlar, bir cenaze alay\u0131n\u0131n sessizli\u011fiyle otururlar. Zihinler me\u015fgul, kafalar dertlidir zira. “Biz gen\u00e7ler, bu halimizle onlara hayat\u0131n dert edilmeye de\u011fmezli\u011fini anlat\u0131yoruz” derim kendi kendime. Onlar\u0131nki gibi bir hayat\u0131n nas\u0131l \u00e7ekildi\u011fini ise akl\u0131m almaz. Onlar\u0131n halini g\u00f6rd\u00fck\u00e7e, gen\u00e7li\u011fimi daha bir severim. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ne mutlu bana! Gen\u00e7 olmak ne g\u00fczel!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama, \u015fu g\u00fcnlerde o mutlulu\u011fuma k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck bir g\u00f6lge d\u00fc\u015f\u00fcverdi \u00f3tel kadar ince bir g\u00f6lge.\u00f3 Ge\u00e7enlerde, sa\u00e7\u0131mda bir beyaz tel buldu da annem, g\u00fclerek i\u015faret etti: “Bak, u\u011furdur.” Y\u00fcz\u00fcnde bir tebess\u00fcm belirdi. Ama ben? Tebess\u00fcm ne kelime, ba\u015f\u0131mdan kazanlar dolusu kaynar su d\u00f6k\u00fcld\u00fc sanki. O derece s\u0131k\u0131ld\u0131m, korktum. Her zaman hallerine bak\u0131p gen\u00e7li\u011fimi daha bir sevdiren ya\u015fl\u0131lar\u0131 hat\u0131rlad\u0131m. Demek, \u015fu gen\u00e7 ya\u015fta bile, ya\u015fl\u0131l\u0131k ufaktan ufaktan haberciler yolluyordu bana. \u015eu gen\u00e7 ya\u015fta sa\u00e7\u0131ma aklar dolmayacakt\u0131 belki. Ama ya elli-altm\u0131\u015f y\u0131l sonra?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u015e\u00f6yle elli-altm\u0131\u015f y\u0131l ilerisine uzan\u0131verdi d\u00fc\u015f\u00fcncelerim\u00d6 Sa\u00e7\u0131mda siyah tellerin kalmayaca\u011f\u0131; aklar\u0131n dolu\u015faca\u011f\u0131 g\u00fcnlere\u00d6<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
G\u00f6z\u00fcm\u00fcn \u00f6n\u00fcnde, ilk \u00f6nce bem beyaz sa\u00e7l\u0131, buru\u015f buru\u015f tenli, beli iki b\u00fckl\u00fcm, g\u00f6z\u00fc fersiz, a\u011fz\u0131 di\u015fsiz, sesi belli-belirsiz bir ben canland\u0131. Bem beyaz sa\u00e7lar\u0131ma hi\u00e7bir \u015fey yak\u0131\u015fmazd\u0131. Kat kat olmu\u015f buru\u015fuk tenimle kimse beni g\u00f6rmek istemezdi. Fersiz bakan g\u00f6zlerimle kimseyi etkileyemezdim. \u0130ki b\u00fckl\u00fcm belimle de, “giyim zevki” diye bir\u015fey kalmazd\u0131 hayat\u0131mda. Ufac\u0131k bir r\u00fczg\u00e2rdan so\u011fuk kapard\u0131m art\u0131k. S\u0131k s\u0131k hastalan\u0131r, hemen yorulur, oturdu\u011fum yerde uyuklar, \u015funu bunu yiyemez, bir saat \u00f6nce s\u00f6yleneni unuturdum. Olup olaca\u011f\u0131m buydu. B\u00f6yle bir hayat nas\u0131l \u00e7ekilirdi?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Oysa gencim ya \u015fimdi, ne\u015feliyim. G\u00fcnlerim e\u011flenceli ge\u00e7iyor. D\u0131\u015far\u0131dan bakanlar, hi\u00e7 dertsiz oldu\u011fumu san\u0131yorlar. Ama benim de, kendimce, bunca derdim var. Ba\u015farmam istenen bir y\u0131\u011f\u0131n ders. Ailem hep daha da ba\u015far\u0131l\u0131 olmam\u0131 istiyor. Akl\u0131m\u0131n bir k\u00f6\u015fesinde, uzun uzad\u0131ya s\u0131ralanm\u0131\u015f bir k\u0131yafet listesi\u00d6 Karde\u015fimin derslerine yard\u0131mc\u0131 olmam l\u00e2z\u0131m. Tabi\u00ee, “vatan, millet, Mississipi”yi de unutmamal\u0131. Sonra, “topluma katk\u0131\u00d6” Ama yine de, ne\u015feliyim. Gencim \u00e7\u00fcnk\u00fc. Gen\u00e7li\u011fim var ya, hi\u00e7birini g\u00f6z\u00fcmde b\u00fcy\u00fctm\u00fcyorum. G\u00fcc\u00fcm, kuvvetim yerinde. Kafam \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor. Muhakemem sa\u011flam. B\u00fct\u00fcn bu sahip olduklar\u0131mla, elimden ne kurtulur ki? <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama ya ya\u015flan\u0131nca? O \u00e7ok sevdi\u011fim gen\u00e7li\u011fim yava\u015f yava\u015f beni terk edince? Onca derde yeni dertler eklenirken, g\u00fcc\u00fcm-kuvvetim \u00e7ekilince? <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
O zaman, g\u00fcvenece\u011fim gen\u00e7lik yan\u0131mda olmayacak ne yaz\u0131k ki\u00d6 <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130nsanlar\u0131n ya\u015flar\u0131 ilerledik\u00e7e bir cenaze alay\u0131n\u0131nki kadar sessiz tav\u0131rlara giri\u015fi, bu kaybedi\u015fi ya\u015famaktan kaynaklan\u0131yor herhalde. Git gide zevklerden, e\u011flencelerden, g\u00fczelliklerden mahrum oluyorlar. Dertler g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte ge\u00e7im derdi, k\u0131z\u0131n evlenemeyi\u015fi, o\u011flan\u0131n i\u015f bulamay\u0131\u015f\u0131, g\u00fccendirici bir-iki s\u00f6z, fil\u00e2n. Ama sadece g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte. Asl\u0131nda, i\u00e7 d\u00fcnyalarda \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck f\u0131rt\u0131nalar ya\u015fan\u0131yor. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Gen\u00e7li\u011fin gidi\u015fiyle, onun verdi\u011fi g\u00fcc\u00fcn-kuvvetin gidi\u015finin b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 ac\u0131lar var y\u00fcreklerde. Di\u011fer b\u00fct\u00fcn “dert”ler, o ac\u0131y\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmekten ileri geliyor. Onlar\u0131 \u00f6rt-bas edecek ba\u015fka dertler icad ediyoruz. Elbette, mesele kendimizde as\u0131l derdimize kar\u015f\u0131 koyacak g\u00fcc\u00fc bulamay\u0131\u015f\u0131m\u0131zdan. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130\u015fte bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr oldu\u011fum bir g\u00fcn, otob\u00fcsteyim. Durakta, binenler aras\u0131nda ya\u015fl\u0131 bir kar\u0131-koca da var. Sa\u00e7\u0131m\u0131n beyaz teli ile tan\u0131\u015fal\u0131 beri, ya\u015fl\u0131lar benim i\u00e7in merak konusu olmu\u015f ya, onlar da dikkatimi \u00e7ekiyor. Ya\u015flar\u0131, galiba seksen civar\u0131nda. “Bey,” uzun boylu, f\u00f6tr \u015fapkal\u0131, tak\u0131m elbiseli. Ayakkab\u0131lar\u0131 p\u0131r\u0131l p\u0131r\u0131l. Elinde bir a\u011fa\u00e7 baston, zorlukla ad\u0131m at\u0131yor. “Han\u0131m” daha k\u0131sa boylu; k\u0131yafeti temiz, ama yirmi-yirmibe\u015f sene \u00f6ncesinin modas\u0131n\u0131 and\u0131r\u0131yor. Zaman\u0131n iyi ma\u011fazalar\u0131ndan al\u0131nm\u0131\u015f. Ayakkab\u0131 ve \u00e7antas\u0131 da \u00f6yle. Belli ki, hatun vaktiyle iyi bir “ma\u011faza uzman\u0131”ym\u0131\u015f. Ama y\u00fcz\u00fc \u00f6yle buru\u015fmu\u015f ki, onca boya, y\u00fcz\u00fcnden hemen ak\u0131verecekmi\u015f gibi duruyor. Ba\u015f\u0131nda ipek bir ba\u015f\u00f6rt\u00fcs\u00fc\u00d6 D\u00f6k\u00fclm\u00fc\u015f ve \u015fekilsizle\u015fmi\u015f sa\u00e7lar\u0131n\u0131 gizlemek i\u00e7in. Buru\u015fmu\u015f, \u00e7izgileri derinle\u015fmi\u015f parmaklar\u0131ndan i\u011fren\u00e7 bir \u015fekilde uzanan boyal\u0131 t\u0131rnaklar\u0131, h\u00e2l\u00e2 gen\u00e7mi\u015f\u00e7esine ya\u015famaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlat\u0131yor. O da beyi gibi zorlukla y\u00fcr\u00fcyor. \u00dcstelik, i\u015fi daha zor. Ayakkab\u0131lar\u0131n\u0131n topu\u011fu neredeyse on santim. D\u00fcz topuklusunu kendine yediremiyor olmal\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Otob\u00fcs kalabal\u0131k. Onlar\u0131nsa, ayakta duracak halleri yok. \u0130ki gen\u00e7 yer veriyor. Te\u015fekk\u00fcr ediyorlar. G\u00f6zlerinden derin bir \u00fcz\u00fcnt\u00fc okunmada. Bu te\u015fekk\u00fcr i\u00e7in i\u00e7in ya\u015fl\u0131l\u0131\u011fa l\u00e2net kokuyor \u00e2deta. Bir s\u00fcre, aralar\u0131nda konu\u015fuyorlar. K\u0131zlar\u0131na gitmi\u015fler, d\u00f6n\u00fcyorlar. “Ne ho\u015f vakit ge\u00e7irmi\u015f”ler. “Torun ne kadar b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015f!” “\u0130yi bir okulu kazanmas\u0131 \u015fart.” “Aman\u0131n, bizim k\u0131z\u0131n \u2018g\u00fcve\u00e7\u2019i ne de g\u00fczel olmu\u015f”\u00d6 <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Sonra, onlara yer veren gen\u00e7lerin konu\u015fmalar\u0131 kula\u011f\u0131ma \u00e7al\u0131n\u0131yor. Onlar da, ya\u015fl\u0131 \u00e7iftin torunu gibi, \u00fcniversite tel\u00e2\u015f\u0131nda. “Ulan, bir de kazanamazsak.” “Ha, Zeynep\u2019in yeni kotunu g\u00f6rd\u00fcn m\u00fc? Hi\u00e7 yak\u0131\u015fmam\u0131\u015f.” “Bug\u00fcnlerde bir hayli kilo alm\u0131\u015f zaten.” “Bakal\u0131m Fener mi \u015fampiyon olur, Be\u015fikta\u015f m\u0131?” “Cimbom\u2019da bu sene hayat yok.” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ha ya\u015fl\u0131 \u00e7iftin konu\u015fmalar\u0131, ha gen\u00e7lerin\u00d6 Fark yok. Onca ya\u015f fark\u0131na ra\u011fmen, konular\u0131n fark\u0131 yok gibi. Hepsi de fasa-fiso \u015feyler. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Derken sohbet geni\u015fliyor ve beraberce konu\u015fmaya ba\u015fl\u0131yorlar. Daha do\u011frusu, ya\u015fl\u0131 \u00e7ift konu\u015fuyor, gen\u00e7ler dinliyor. “Dolu dolu bir gen\u00e7lik” ya\u015fam\u0131\u015flar. Spor, moda, dans, e\u011flenceler, fl\u00f6rtler, seyahatler, daha neler neler. \u0130kisi de “Atan\u0131n devrinin \u00e7ocuklar\u0131” imi\u015fler. “Atan\u0131n istedi\u011fi gen\u00e7lik,” onlarm\u0131\u015f.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
O g\u00fcnlere \u00f6ylesine \u00f6zlem duyuyorlar ki! O kadar ki, bug\u00fcnlerinden haberleri yok. B\u00fct\u00fcn d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fckleri, gen\u00e7likleri ve gen\u00e7ler. Ama o g\u00fcnlerden \u00f6ylesine uzaklar. O “zerafet,” o “g\u00fc\u00e7,” o “din\u00e7lik” gerilerde kalm\u0131\u015f. Damarlar\u0131 b\u00fcz\u00fc\u015fm\u00fc\u015f; damarlar\u0131ndaki asil kandan umulan medet bo\u015fa \u00e7\u0131km\u0131\u015f. Ve de, ge\u00e7en ge\u00e7mi\u015f; giden geri gelmiyor. \u00d6zlem var, ama geri d\u00f6n\u00fc\u015f yok. Ne korkun\u00e7 bir son!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ac\u0131d\u0131m onlara. Asl\u0131nda kendime ac\u0131d\u0131m; onlara de\u011fil. Onlar benim ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131m. Bir g\u00fcn ben de \u00f6yle olaca\u011f\u0131m. Bu halimin sonu o hal olacak. Bu ya\u015fant\u0131n\u0131n sonu, \u00f6ylesi bir ya\u015fant\u0131 olacak. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m t\u00fcrden bir gen\u00e7li\u011fin devam\u0131, kar\u015f\u0131mda i\u015fte. “Adaam sen de, daha o g\u00fcnlere var\u0131ncaya kadar\u00d6” deyip d\u00fc\u015f\u00fcnmedi\u011fim g\u00fcnler, i\u015fte hemen kar\u015f\u0131mda. \u00dcstelik her g\u00fcn\u00fcn ikindisi, her y\u0131l\u0131n g\u00fcz\u00fc bana o halimi hat\u0131rlat\u0131yor. \u015eu ya\u015f\u0131ma kadar y\u0131llar ne \u00e7abuk ge\u00e7mi\u015fse, bir g\u00fcn bakaca\u011f\u0131m ki, art\u0131k ben de bir ihtiyar\u0131m. Ka\u00e7\u0131\u015f yok, o yolun yolcusuyum. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bir\u015fey daha biliyorum. Bu halde ya\u015fayamam. Gecemi g\u00fcnd\u00fcz\u00fcm\u00fc, ya\u015flan\u0131p \u00e7irkinle\u015fece\u011fim korkusuyla ge\u00e7iremem. B\u00f6yle ya\u015fayacaksam e\u011fer, daha ya\u015flanmadan kendimi karanl\u0131\u011fa mahk\u00fbm etmi\u015f olaca\u011f\u0131m. Ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131m de\u011fil, gen\u00e7li\u011fim de h\u00fcz\u00fcn dolacak. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Kimbilir, zaman zaman i\u00e7ten i\u00e7e hissetti\u011fim kederler de bu y\u00fczden belki. Onca renkli bir hayata ra\u011fmen, mutlu olamad\u0131\u011f\u0131m\u0131 hep hissediyorum zira. Ama itiraftan da korkuyorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc, “Mutlu de\u011filim, huzurum yok” desem, ard\u0131ndan “Demek yanl\u0131\u015ftas\u0131n. Yanl\u0131\u015f bir hayat\u0131n var” diye bir ses y\u00fckselecek i\u00e7imden. “B\u00fct\u00fcn s\u0131k\u0131nt\u0131n, yanl\u0131\u015ftan vazge\u00e7ip, oldu\u011fun gibi olmaman.” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130\u015fin do\u011frusu da bu. Bug\u00fcne kadar, ger\u00e7ekten oldu\u011fu gibi olmaman\u0131n \u0131zt\u0131rab\u0131n\u0131 \u00e7ok \u00e7ektim. Mesel\u00e2 onca sevdi\u011fim karde\u015fime ba\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda, benli\u011fimde var olan sevgiyi \u00f6rtm\u00fc\u015f oluyordum. K\u0131zg\u0131nl\u0131\u011f\u0131m, asl\u0131ma perde oluyor. Arzular\u0131m, asl\u0131m\u0131 g\u00f6lgeliyor. Ve b\u00f6ylesi kavgal\u0131 birka\u00e7 dakikan\u0131n ard\u0131ndan, i\u00e7ime s\u0131k\u0131nt\u0131lar \u00e7\u00f6rekleniyor. Oradan biliyorum ki, e\u011fer bir s\u0131k\u0131nt\u0131m varsa, mutlaka insanl\u0131\u011f\u0131ma, duygular\u0131ma yak\u0131\u015fmayan davran\u0131\u015flarda bulunmu\u015f; \u00f6ylesi d\u00fc\u015f\u00fcncelere girmi\u015fimdir. T\u0131pk\u0131, gen\u00e7li\u011fimin i\u00e7inde ya\u015fanan s\u0131k\u0131nt\u0131lar gibi\u00d6 <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Madem b\u00fct\u00fcn s\u0131k\u0131nt\u0131m oldu\u011fum gibi olmamaktan do\u011fuyor. \u00d6yleyse, oldu\u011fum gibi olmal\u0131y\u0131m. \u0130nsanl\u0131\u011f\u0131m\u0131 bozmamal\u0131y\u0131m. Kendimi tan\u0131mal\u0131, ger\u00e7e\u011fimin ne oldu\u011funu anlamal\u0131, \u00f6yle ya\u015famal\u0131y\u0131m.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Oysa, bug\u00fcne kadar bunu hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmedim. Sadece sunulan\u0131 kabullendim. Ama sunulana bak\u0131yorum; derdime derman olmaktan uzak. Sunanlara kalsa, yiyip i\u00e7meli. Gezip tozmal\u0131. \u015eu bir daha gelmeyecek g\u00fcnlerin keyfini \u00e7\u0131karmal\u0131. “Ya\u015flanmak \u00e7ok uzakta nas\u0131lsa.” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama bir g\u00fcn gelecek. Daha \u015fimdiden haberciler yollamaya ba\u015flad\u0131 bile.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00dcstelik, ben o g\u00fc\u00e7s\u00fcz-kuvvetsiz g\u00fcnleri ilk defa ya\u015f\u0131yor olacak de\u011filim ki! <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ge\u00e7mi\u015fimi hat\u0131rlasam, yani bebekli\u011fimi, \u00e7ocuklu\u011fumu, ilk gen\u00e7lik halimi; o g\u00fcnlerde ne kadar muhta\u00e7t\u0131m, ne kadar g\u00fc\u00e7s\u00fczd\u00fcm. Elimden bir\u015fey gelmezdi. Daima bana bakacak, sevgi ve \u015fefkat dolu insanlara muhta\u00e7t\u0131m. Yeme\u011fimi vermeseler, elimi tutmasalar, \u00f6devlerimde yard\u0131m etmeseler, \u00fcst\u00fcm\u00fc ba\u015f\u0131m\u0131 de\u011fi\u015ftirmeseler, kendi ba\u015f\u0131ma hi\u00e7birini halledemezdim. \u00d6yle gelmi\u015fim d\u00fcnyaya. Demek, asl\u0131nda \u00f6yleyim \u00f3muhta\u00e7 ve g\u00fc\u00e7s\u00fcz. Beni sevecek, koruyacak, ihtiyac\u0131m\u0131 kar\u015f\u0131layacak ba\u015fka birine ihtiyac\u0131m var. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Gelece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnsem, yani ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131m\u0131; sanki tekrar \u00e7ocuklu\u011fuma d\u00f6nm\u00fc\u015f olaca\u011f\u0131m. Ayn\u0131 ihtiya\u00e7lar\u0131, ayn\u0131 muhta\u00e7l\u0131\u011f\u0131, ayn\u0131 g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fc\u011f\u00fc, ayn\u0131 ilgi bekleyi\u015fi tekrar ya\u015fayaca\u011f\u0131m. Sadece g\u00f6r\u00fcnt\u00fcm de\u011fi\u015fecek. Sadece ya\u015f denen rakam y\u00fckselmi\u015f olacak. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bir \u00f6m\u00fcr boyu, iki kez muhta\u00e7 ve g\u00fc\u00e7s\u00fcz olu\u015fu ya\u015famak\u00d6 \u00dcstelik d\u00fcnyaya gelirken ve giderken. Hem de iste\u011fimin d\u0131\u015f\u0131nda. \u0130ster miyim muhta\u00e7 ve g\u00fc\u00e7s\u00fcz olmay\u0131? \u0130stemem elbet. Ama ne ihtiya\u00e7lar\u0131m\u0131 yok etmek elimden geliyor, ne zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131m\u0131 gidermek. Demek \u00f6ylece var ediliyorum \u00f3muhta\u00e7 ve g\u00fc\u00e7s\u00fcz.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ya \u015fimdi? \u015eimdi, so\u011fuklar bana v\u0131z geliyor \u00f3dondurucu olanlar hari\u00e7. R\u00fczg\u00e2rlar hasta etmiyor \u00f3f\u0131rt\u0131nalar istisna. Yol y\u00fcr\u00fcmek yormuyor \u00f3\u00fc\u00e7-be\u015f km\u2019yi a\u015fmazsa. Durduk yerde uyuklam\u0131yorum \u00f3bir \u00f6nceki geceden uykusuz de\u011filsem. Perhiz yapm\u0131yorum, ama \u00e7ok fazla da yiyemiyorum. Unutkan de\u011filim\u00f3 o denli ezberledi\u011fim \u015feyi iki hafta sonra hat\u0131rlamad\u0131\u011f\u0131m\u0131 saymazsak. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Asl\u0131nda h\u00e2l\u00e2 muhta\u00e7, h\u00e2l\u00e2 zay\u0131f, h\u00e2l\u00e2 g\u00fc\u00e7s\u00fcz\u00fcm. Sadece \u00e7ocukluktan ve ya\u015fl\u0131l\u0131ktan biraz farkl\u0131 olarak. Ama istesem de \u00fc\u015f\u00fcyemem, hasta olamam, yorulamam, uyuklayamam, perhiz yapamam, unutamam. Onlar da benim irademin d\u0131\u015f\u0131nda. Nas\u0131l ya\u015fland\u0131\u011f\u0131mda bunlardan kurtulmak elimden gelmiyorsa, \u015fimdi de \u00f6yle. Demek \u015fimdi de b\u00f6ylece var ediliyorum. Demek her halimde var ediliyorum. Hi\u00e7biri benden de\u011fil. Beni \u00f6ylece var eden ba\u015fka Biri var. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Her halimle var ediliyorsam, hi\u00e7bir halim benden de\u011filse, demek gen\u00e7lik de var ediliyor, O da veriliyor. Ama bug\u00fcne kadar gen\u00e7li\u011fimi hep sahiplendim. Hep benim sand\u0131m. B\u00fct\u00fcn ya\u015fad\u0131klar\u0131m, onca sorumsuzluk, onca ba\u015f\u0131bo\u015fluk, hepsi hepsi gen\u00e7li\u011fimi kendime mal etmem y\u00fcz\u00fcndendi. “Benim” diyor ve Vereni bilmiyordum. Vereni bilmeyince, onu dile\u011fimce kullan\u0131r\u0131m san\u0131yordum. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Sa\u00e7lar\u0131ma istedi\u011fim \u015fekli verebilmek i\u00e7in, saatlerce ayna kar\u015f\u0131s\u0131nda az m\u0131 u\u011fra\u015ft\u0131m? Daha g\u00fczel g\u00f6r\u00fcnmek u\u011fruna gezmedi\u011fim ma\u011faza, bakmad\u0131\u011f\u0131m vitrin kalmad\u0131. Bak\u0131\u015flar\u0131mla kimi nas\u0131l etkileyece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm hep. Tenimin durulu\u011funa herkes hayran olsun istedim.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama her biri yava\u015f yava\u015f elimden gidecek. Hi\u00e7biri benim \u015fimdi kulland\u0131\u011f\u0131m haliyle kalmayacak. Demek benim kullan\u0131\u015f \u015feklim, verili\u015f ama\u00e7lar\u0131 de\u011fil. Demek, onlar\u0131 yanl\u0131\u015f i\u015flerde kullan\u0131yorum. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Oysa, onlar\u0131 bana Vereni tan\u0131sam, Onun her bir verdi\u011fini ba\u015fkalar\u0131n\u0131 kendime hayran etmek i\u00e7in de\u011fil; kendim onu Verene hayran olmak i\u00e7in kullansam; her birinin ne benden, ne de kendili\u011finden var olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlasam, ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131m bu anlay\u0131\u015f\u0131n tasdiki olacak. Elimdeki her bir \u015feyin yava\u015f yava\u015f beni terkedi\u015fi kar\u015f\u0131s\u0131nda hayat\u0131m\u0131 \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131klar, korkular, k\u00e2buslar doldurmayacak. Zaten hi\u00e7biri benim de\u011fil ki. Hepsi veriliyor ve hepsi verildi\u011fi gibi de al\u0131nacak. Bug\u00fcnden bunu anlayabilsem, hem gen\u00e7li\u011fimde verilen her\u015feyi verili\u015f amac\u0131na g\u00f6re kullanaca\u011f\u0131m; hem bug\u00fcn\u00fcm bana ait olmayan\u0131 kendime mal etmenin s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131yla dolmayacak; hem de ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131m zindan olmayacak. G\u00f6z\u00fcm g\u00f6recek, kula\u011f\u0131m duyacak, tenim hissedecek; akl\u0131m g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc, duydu\u011fumu, hissetti\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnecek. Arkada\u015flar\u0131m, sohbetlerim, e\u011flencelerim; dinledi\u011fim konferanslar, izledi\u011fim oyunlar, k\u0131sacas\u0131 hayat\u0131m\u0131n her bir an\u0131 Onunla, dolacak. B\u00fct\u00fcn yollar Ona \u00e7\u0131kacak. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu d\u00fc\u015f\u00fcncelere nereden mi geldim? Annemin sa\u00e7\u0131mda beyaz bir tel buldu\u011fu \u00f6\u011fle sonras\u0131 beni buralara getirdi. Ya\u015flanmak olmasa, ya\u015fl\u0131l\u0131k korkusu olmasa, bunlar\u0131 hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmeyecektim. Elimdekileri benim san\u0131p, diledi\u011fimce kullanmaya devam edecektim. Onlar\u0131 Veren ne merhametli! Verilenleri kendime mal edip Onu tan\u0131maz olmamam i\u00e7in, ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 da veriyor! Hi\u00e7birinin benim olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hat\u0131rlat\u0131yor. Bunu anlarsak, ya\u011fmur sonras\u0131 yeniden hayatlanan kuru topraklar gibi, ya\u015fland\u0131k\u00e7a Onun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha yak\u0131ndan hissederek hayatlanaca\u011f\u0131z. Ya\u015fl\u0131l\u0131k daha canl\u0131, daha bir g\u00fczel olacak. Onu bulaca\u011f\u0131z \u00e7\u00fcnk\u00fc. Hi\u00e7bir \u015feyin bizden olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131; her\u015feyin Ondan geldi\u011fini ya\u015fayaca\u011f\u0131z. Muhta\u00e7l\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131, g\u00fc\u00e7s\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz\u00fc ya\u015fad\u0131k\u00e7a, kendimizi Ona daha yak\u0131n hissedece\u011fiz. Bunlar\u0131 anlad\u0131k\u00e7a, ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131m, ya\u015fland\u0131k\u00e7a g\u00fczelle\u015fen, ya\u015fland\u0131k\u00e7a g\u00fczelim kokusu fazlala\u015fan mum \u00e7i\u00e7e\u011fini and\u0131racak. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Zaten, ya Onu tan\u0131yarak hem gen\u00e7li\u011fimde, hem de ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131mda bir \u00e7i\u00e7ek olaca\u011f\u0131m; ya da verilenleri Ondan ba\u015fka \u015feylere vererek \u00e7\u00fcr\u00fcyece\u011fim. Gen\u00e7ken \u00e7\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flayaca\u011f\u0131m. Ya\u015flanmakla, \u00e7\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015fl\u00fc\u011f\u00fcm tescil edilecek. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00d6n\u00fcmde iki yol var yani: \u00e7i\u00e7ek olmak ya da hi\u00e7 olmak. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ben \u00e7i\u00e7ek olmak istiyorum \u00f3mum \u00e7i\u00e7e\u011fi misali… Ya siz?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
27.12.2003 HEMEN HER \u015eEH\u0130RL\u0130 GEN\u00c7 G\u0130B\u0130, sabah vakti yollara d\u00fc\u015fmekle ba\u015fl\u0131yor g\u00fcne yolculu\u011fum. Duraklar\u0131n insan kalabal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7inde, onca insanla beraber otob\u00fc-se atl\u0131yor; k\u00e2h ayakta, k\u00e2h oturarak okulumun yolunu tutuyorum. Benim i\u00e7in, ayaktay\u0131m ya da oturmu\u015fum, pek farketmiyor. Gencim \u00e7\u00fcnk\u00fc. G\u00fcc\u00fcm var, kuvvetim var, sa\u011fl\u0131\u011f\u0131m yerinde. \u00c7o\u011fu zaman, oturuyor olsam da, s\u0131rf bunu hissetmek i\u00e7in, isteyerek […]<\/p>\n","protected":false},"author":30,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[188],"class_list":["post-89811","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n