17.10.2005<\/p>\n
O MASUM, o ter temiz, o f\u0131trat halindeki \u00e7ocuklar\u0131m\u0131z bir de bak\u0131yoruz b\u00fcy\u00fcy\u00fcp giderken di\u011fer \u00e7ocuklara kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 k\u0131skan\u00e7l\u0131klar ya\u015fayabiliyor. Hep kendileriyle ilgilenilmesini istiyor. Sonra biraz daha b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e \u201cBEN\u201d duygusu \u00e7ok yo\u011fun bir \u015fekilde \u00f6ne \u00e7\u0131k\u0131yor. \u00c7ocuklar\u0131m\u0131z birbirleriyle ge\u00e7inemez, en ufak bir istemediklerine katlanamaz hale geliyorlar.<\/p>\n
<\/p>\n
\tBu hal okul y\u0131llar\u0131nda da devam ediyor, evde anne ve babas\u0131na kar\u015f\u0131 da. Ebeveynler bu zamanda \u00e7ocu\u011fun her istedi\u011fini yerine getirme gibi garip bir metot bulmu\u015flar \u00e7ocuklar\u0131n\u0131 yeti\u015ftirmek i\u00e7in. Onlar\u0131n istekleri bir emir gibi telakki ediliyor evlerde. Gerekirse kendi isteklerimizi s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131p onlar\u0131n isteklerini kar\u015f\u0131l\u0131yoruz. Sanki evin kral\u0131 \u00e7ocuk. Bu biraz da \u015fefkatimizin yanl\u0131\u015f istihdam\u0131ndan kaynaklan\u0131yor. \u00c7ocu\u011fun her istedi\u011fini yerine getirmeyi ebeveynlik g\u00f6revi olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyor, onlar\u0131 hi\u00e7bir konuda s\u0131n\u0131rland\u0131rmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z gibi, hayatlar\u0131nda s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131lma gibi bir kavram\u0131 da sokmuyoruz. <\/p>\n
<\/p>\n
\tB\u00f6ylelikle \u00e7ocuklar\u0131m\u0131z\u0131n nefisleri azd\u0131k\u00e7a az\u0131yor. Anne ve babas\u0131n\u0131 mahkum haline getiriyor. Ancak bu hal \u00e7ocuklar kanatlar\u0131m\u0131z\u0131n alt\u0131nda kal\u0131ncaya kadar devam ediyor. Sonra topluma, okula, d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131k\u0131nca \u00e7ocuk \u00e7at\u0131\u015fma ba\u015fl\u0131yor. Hepsi ben diyor ve di\u011feriyle anla\u015fam\u0131yor.<\/p>\n
<\/p>\n
\tOkulda samimi arkada\u015flara bak\u0131yorum \u2013bunlar\u0131n say\u0131s\u0131 dahi olduk\u00e7a az- hep bir hakim, bir de mahkum var. Mutlaka biri hep ben diyor, di\u011feri de ona tabi oluyor. Her ikisinin de bir \u015fahsiyet halinde belirdi\u011fi, ortak noktalarda birle\u015filen arkada\u015fl\u0131klar bir t\u00fcrl\u00fc kurulam\u0131yor.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7ocuklar\u0131m\u0131z\u0131n benlerinin b\u00f6ylesine k\u00fc\u00e7\u00fck ya\u015flarda, b\u00f6ylesine tehlikeli bir \u015fekilde ilahla\u015fmalar\u0131n\u0131n en \u00f6nemli sebebi zaman\u0131m\u0131z\u0131n enaniyet asr\u0131 olmas\u0131 diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Bunun i\u00e7indir ki b\u00fcy\u00fckler fert olarak b\u00fct\u00fcn d\u00fcnyan\u0131n kendi etraflar\u0131nda d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorlar. Enaniyetler o kadar kabarm\u0131\u015f ki kimse kimseyi zaruret olmad\u0131k\u00e7a dinlemiyor, kimse kimsenin d\u00fcnyas\u0131 ile ilgilenmiyor. Ebeveynler kendi \u00e7ocuklar\u0131n\u0131 televizyonun k\u0131skac\u0131na terk etmi\u015f durumdalar. Televizyon programlar\u0131 ise, haberlerinden, Amerikan filimlerine, magazin programlar\u0131na, \u00e7izgi filimlere kadar hep enaniyeti ilahla\u015ft\u0131ran yap\u0131dalar.<\/p>\n
<\/p>\n
Hele o \u00e7izgi filimlerde d\u00fcnyaya meydan okuyan \u00e7ocuklar, hep kazanan kahramanlar, g\u00fczel ve yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131 gen\u00e7ler hep enaniyeti ok\u015fayan unsurlar. G\u00fcn\u00fcm\u00fcz\u00fcn bebekleri bile g\u00fczellikleri ve ideal \u00f6l\u00e7\u00fcleriyle eneyi kabartan bir mahiyette yap\u0131lm\u0131\u015flard\u0131r.<\/p>\n
<\/p>\n
Bedi\u00fczzaman \u201cbu zamanda terbiye-i \u0130slamiyenin noksaniyetiyle ve ubudiyetin zafiyetiyle benlik, enaniyet kuvvet bulmu\u015f\u201d diyer Emirda\u011f Lahikas\u0131 2\u2019de. Enaniyetin iki ilac\u0131n\u0131 da veriyor ayn\u0131 zamanda:<\/p>\n
<\/p>\n
1.\tTerbiye-i \u0130slamiye<\/p>\n
<\/p>\n
2.\tUbudiyet<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu ikisinin zay\u0131flad\u0131\u011f\u0131 yerde enaniyet kuvvetle\u015fiyor, \u015fi\u015fip ki\u015finin t\u00fcm hayat\u0131n\u0131 kavrayabiliyor. Bunun i\u00e7indir ki Bedi\u00fczzaman Risalelerde bir \u00e7ok yerde zaman\u0131n enaniyet zaman\u0131 oldu\u011funu s\u00f6yl\u00fcyor. Yukar\u0131daki iki maddeden de anl\u0131yoruz ki enaniyet \u00f6yle kasti olarak olunan veya a\u015f\u0131lan bir mefhum de\u011fil. Oturup karar almakla a\u015f\u0131labilir de\u011fil. Onun yerine enaniyetle m\u00fccadele i\u00e7in s\u00fcrekli bir terbiye-i \u0130slamiye ve s\u00fcrekli bir ubudiyet gereklidir. Bunlarda kararla veya bir anda olabilen unsurlar de\u011fildirler. Belli bir devaml\u0131l\u0131k ve s\u00fcreklilik isterler. Belli bir e\u011fitim ve al\u0131\u015fkanl\u0131klar neticesinde elde edilebilir. Kendimize ve \u00e7ocuklar\u0131m\u0131za bu e\u011fitimi, ubudiyet halini veremeyince enaniyetlerimiz kabard\u0131k\u00e7a kabar\u0131yor ve hem bu d\u00fcnya hayat\u0131m\u0131z\u0131 hem de ahret hayat\u0131m\u0131z\u0131 zehirliyor. <\/p>\n
<\/p>\n
Bir \u00e7ok ebeveynin \u00e7ocuklar\u0131na \u00e7ok pahal\u0131 ve ihtiyac\u0131 olmayan oyuncaklar, e\u015fyalar, elbiseler almalar\u0131n\u0131 hayretle seyrediyorum. Sonra da problem \u00e7\u0131k\u0131nca anne ve baba, \u201cHer istedi\u011fini yapt\u0131k, bir dedi\u011fini iki etmedik, niye bu \u00e7ocuk b\u00f6yle oldu\u201d diye hay\u0131flan\u0131yorlar.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7ocuklar\u0131m\u0131z\u0131n o zay\u0131f ve muhta\u00e7 dima\u011flar\u0131 enaniyetle tam \u015fefkate ihtiya\u00e7lar\u0131 oldu\u011fu bir d\u00f6nemde l\u00fczumsuz yar\u0131\u015flara, m\u00fccadelelere girerek \u00e7ok ac\u0131 \u00e7ekiyorlar. Kendilerinin bile fark edemedikleri bir enaniyetle i\u00e7lerine kapan\u0131k, arkada\u015fs\u0131z ve oyunsuz yeti\u015fiyorlar. <\/p>\n
<\/p>\n
Kendimize ve \u00e7ocuklar\u0131m\u0131za her istediklerine evet diyerek zulmetmeyelim. \u015eefkatlerimizi onlar\u0131n nefislerinin eline vermeyelim. Yoksa bize de yaz\u0131k olur, onlara da\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
17.10.2005 O MASUM, o ter temiz, o f\u0131trat halindeki \u00e7ocuklar\u0131m\u0131z bir de bak\u0131yoruz b\u00fcy\u00fcy\u00fcp giderken di\u011fer \u00e7ocuklara kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 k\u0131skan\u00e7l\u0131klar ya\u015fayabiliyor. Hep kendileriyle ilgilenilmesini istiyor. Sonra biraz daha b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e \u201cBEN\u201d duygusu \u00e7ok yo\u011fun bir \u015fekilde \u00f6ne \u00e7\u0131k\u0131yor. \u00c7ocuklar\u0131m\u0131z birbirleriyle ge\u00e7inemez, en ufak bir istemediklerine katlanamaz hale geliyorlar. Bu hal okul y\u0131llar\u0131nda da devam ediyor, evde […]<\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[174],"class_list":["post-89405","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n