25.04.2006<\/p>\n
ARTIK NE denize girebiliyor ne de sahilde dola\u015fabiliyordu. Hatta denize bakmak bile korkutuyordu onu. Oysa ki doyas\u0131ya y\u00fczmek i\u00e7in yaz\u0131 iple \u00e7ekmi\u015fti. Denizi g\u00f6rd\u00fck\u00e7e akl\u0131na hep o geliyordu. Arkada\u015f\u0131, akran\u0131 ve kuzeninin denizden \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131\u015f\u0131 ve devam\u0131nda ya\u015fad\u0131klar\u0131 akl\u0131ndan hi\u00e7 \u00e7\u0131km\u0131yordu. Denize bak\u0131nca deniz bir an k\u00fc\u00e7\u00fck bir g\u00f6le d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyordu, i\u00e7inde ceset kaynayan bir g\u00f6l. Sanki denize girse cesetler aya\u011f\u0131na dolanacak ve onu da \u00e7ekecekler denizin dibine ve o da hayalet cesetlerden biri olacakt\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
Olaylar yeniden canland\u0131 hayalinde. Yine arkada\u015f\u0131n\u0131n kayboldu\u011fu g\u00fcne gitti hayali. Herkes onu ar\u0131yordu. Deniz k\u0131y\u0131s\u0131nda elbisesini bulmu\u015flar ve k\u00f6y\u00fcn b\u00fcy\u00fckleri onu aramak i\u00e7in denize dalm\u0131\u015flard\u0131. Sonra biri onu bulmu\u015f di\u011ferlerimin yard\u0131m\u0131yla k\u0131y\u0131ya \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Hen\u00fcz ya\u015f\u0131yordu. Babas\u0131 a\u011fz\u0131na hava veriyor, bir tak\u0131m \u015feyler yap\u0131yordu. Sonra ba\u015f a\u015fa\u011f\u0131 \u00e7evirdiler, a\u011fz\u0131ndan sadece k\u00f6p\u00fck geliyordu. K\u00f6p\u00fck, sapsar\u0131 bir k\u00f6p\u00fck. <\/p>\n
<\/p>\n
Sonra bir otomobile bindirip \u015fehirdeki hastaneye gidi\u015fi ve \u00f6l\u00fcm haberi. <\/p>\n
<\/p>\n
Hepsinden korku\u00e7 olan ise ertesi g\u00fcn ya\u015fad\u0131klar\u0131yd\u0131. Annesi ona evde kalmas\u0131n\u0131 s\u00f6yleyip cenaze evine gitmi\u015fti. Evde kalmak imkans\u0131zd\u0131, d\u0131\u015far\u0131s\u0131 ise cenazeden dolay\u0131 bombo\u015ftu. Yaln\u0131zl\u0131k\u2026 Yaln\u0131zl\u0131k demek hat\u0131rlamak demekti. \u00d6l\u00fcm\u00fc hat\u0131rlamak ise \u00fcrk\u00fct\u00fcyordu onu. Hayalindeki \u00f6l\u00fcm\u00fc da\u011f\u0131tacak bir \u015feyler yapmay\u0131 denedi; ama ba\u015faramad\u0131. Sonunda o da gitmeye karar verdi oraya. Biraz da merak ediyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Ev bir hayli uzaktayd\u0131, k\u00f6y meydan\u0131ndan y\u00fcr\u00fcyerek yar\u0131m saatlik bir mesafede da\u011f\u0131n yamac\u0131ndayd\u0131. Yolun uzun olmas\u0131 iyice can\u0131n\u0131 s\u0131kt\u0131. Zira yol boyunca \u00f6l\u00fcm hep yak\u0131n\u0131ndayd\u0131. Onunla beraber y\u00fcr\u00fcyordu. Kuytu bir yere geldi\u011finde y\u00fcre\u011fi daral\u0131yordu. Ad\u0131mlar\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131yordu. Kuzeninin evleri tenha bir yerdeydi. Yol boyunca kimseye raslamamas\u0131 onu iyiden iyiye korkuttu. Sanki her an d\u00f6neme\u00e7lerin ard\u0131nda \u00f6l\u00fcm gelip onu yakalayacakt\u0131. Art\u0131k geri de d\u00f6nemezdi; zira yolun yar\u0131s\u0131n\u0131 ge\u00e7mi\u015fti. Hem d\u00f6nmekle pe\u015fini kovalayan hortlaktan kurtulamazd\u0131 ki. Son bir gayretle h\u0131zland\u0131. Az ilerden a\u011flama sesleri geliyordu. Anne ve ablalar sesli sesli a\u011f\u0131t yak\u0131yorlard\u0131. Kalbine derin bir h\u00fcz\u00fcn \u00e7\u00f6kt\u00fc. Her taraf karard\u0131 sanki. Yol, a\u011fa\u00e7lar hep yabanc\u0131 ve karanl\u0131k geldi ona. \u0130yice yana\u015f\u0131nca garip bir duygu hissetti. sevindi biraz.. \u00c7\u00fcnk\u00fc insanlar\u0131 g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fc. \u0130\u00e7inde hem sevin\u00e7i hem h\u00fczn\u00fc bir arada ya\u015fad\u0131. Annenin y\u00fcrekler yakan inleyi\u015fi her yerde yank\u0131lan\u0131yordu sanki. Kalabal\u0131\u011fa kar\u0131\u015f\u0131p evin i\u00e7ine girmeyi denedi. \u00d6nce teredd\u00fct etti. Tabut g\u00f6rmeye haz\u0131r m\u0131yd\u0131? \u0130\u00e7inde tabutun oldu\u011fu yere gitmem diye ge\u00e7irdi, a\u00e7\u0131k kap\u0131dan i\u00e7eri girdi.<\/p>\n
<\/p>\n
Girer girmez dili tutulacak gibi oldu. Tabut hemen giri\u015fte, antrede duruyordu. \u00dcstelik.. \u00fcstelik tabutun \u00fcst\u00fc a\u00e7\u0131kt\u0131 ve cesedin y\u00fcz\u00fc do\u011frudan kar\u015f\u0131s\u0131na \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. G\u00f6zleri kefenden d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131km\u0131\u015f, sar\u0131 ve solgun y\u00fcze odakland\u0131. Arkada\u015f\u0131 bir hortlak misali kar\u015f\u0131s\u0131nda duruyordu. Birka\u00e7 saniye \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131ktan sonra hemen arkas\u0131n\u0131 d\u00f6nerek h\u0131zla evden \u00e7\u0131kt\u0131. Var g\u00fcc\u00fcyle ko\u015fmaya ba\u015flad\u0131, hi\u00e7 arkas\u0131na bakmadan. Son nefesinin kadar ko\u015ftu.. ko\u015ftu.. ko\u015ftu. \u00d6l\u00fcm, ense k\u00f6k\u00fcn\u00fcn \u00fczerindeydi. Her an onu tutup bo\u011fabilirdi. Kalbi k\u00fct k\u00fct atmaya ba\u015flad\u0131. Yaz\u0131n kavurucu s\u0131ca\u011f\u0131nda \u00fc\u015f\u00fcyordu. \u00d6lesiye \u00fc\u015f\u00fcyordu. Ruhu \u00f6ylesine \u00fc\u015f\u00fcyordu ki hi\u00e7 bir yorgan onu \u0131s\u0131tamazd\u0131. \u00d6l\u00fcler diyar\u0131nda ko\u015fuyordu sanki. Kendini yakalayacak hortlaklarla doluydu her yer sanki. A\u011fa\u00e7lar, da\u011flar, yollar, her \u015fey kararm\u0131\u015ft\u0131. D\u00fcnyay\u0131 ve kendini korkun\u00e7 derecede yetim ve kimsesiz hissediyordu. Kan beynine f\u0131rlam\u0131\u015f, y\u00fcre\u011fi normalin iki kat\u0131 at\u0131yordu. Ruhuysa isyan ediyordu. Neden diyordu, neden? Ni\u00e7in yokluk var? Nas\u0131l olabilir?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ve geceler… O uykusuz geceler…<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
R\u00fcyas\u0131nda yata\u011f\u0131nda yatarken y\u00fcsek bir yoku\u015ftan tabutlar ya\u011f\u0131yordu. \u00dczerine \u00fczerine geliyorlar ve o, yata\u011f\u0131ndan f\u0131rlay\u0131p ka\u00e7\u0131yor, ka\u00e7t\u0131k\u00e7a yol daral\u0131yor, k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcyordu. Havas\u0131z ve gittik\u00e7e k\u00fc\u00e7\u00fclen bir ma\u011faraya d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyor, daral\u0131yor, daral\u0131yor… Bir an nefes alamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyor ve ba\u011f\u0131rarak uyan\u0131yor. Babas\u0131 hemen yan\u0131na ko\u015fuyor, kucakl\u0131yor onu. <\/p>\n
<\/p>\n
Sar\u0131l\u0131yor. S\u0131ms\u0131k\u0131 sar\u0131l\u0131yor babas\u0131na. <\/p>\n
<\/p>\n
Baba l\u00fctfen b\u0131rakma beni, l\u00fctfen, diyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Ve babas\u0131n\u0131n koynunda sabahl\u0131yor. Onun kollar\u0131 emniyet veriyor ona. Korkusu bir nebze olsun hafifliyor. Sabah yan\u0131nda bulunca onu seviniyor. Tekrar sar\u0131l\u0131yor ona. \u00c7\u00fcnk\u00fc sar\u0131lacak birine \u00f6ylesine muhta\u00e7 ki. Onu kapkaranl\u0131k bir d\u00fcnyan\u0131n yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131p sonsuza dek kucaklayacak \u015fefkatti kollara \u00f6ylesine muhta\u00e7 ki yoklu\u011fun ve yetimli\u011fin ac\u0131s\u0131n\u0131 tatmayan bilemezdi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\u00a9\u00a02021 karakalem.net, Abdurre\u015fid \u015eahin<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
25.04.2006 ARTIK NE denize girebiliyor ne de sahilde dola\u015fabiliyordu. Hatta denize bakmak bile korkutuyordu onu. Oysa ki doyas\u0131ya y\u00fczmek i\u00e7in yaz\u0131 iple \u00e7ekmi\u015fti. Denizi g\u00f6rd\u00fck\u00e7e akl\u0131na hep o geliyordu. Arkada\u015f\u0131, akran\u0131 ve kuzeninin denizden \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131\u015f\u0131 ve devam\u0131nda ya\u015fad\u0131klar\u0131 akl\u0131ndan hi\u00e7 \u00e7\u0131km\u0131yordu. Denize bak\u0131nca deniz bir an k\u00fc\u00e7\u00fck bir g\u00f6le d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyordu, i\u00e7inde ceset kaynayan bir g\u00f6l. […]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[164],"class_list":["post-88819","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n