20.06.2009<\/p>\n
HEN\u00dcZ 17 ya\u015f\u0131ndayd\u0131m. Evimize yak\u0131n say\u0131labilecek mesafede bir huzurevi ve ayn\u0131 arsa i\u00e7erisinde bir \u00e7ocuk esirgeme kurumu vard\u0131. Ayn\u0131 evi payla\u015ft\u0131\u011f\u0131m ve d\u00fcnyalar kadar \u00e7ok sevdi\u011fim bir de dedem. O ya\u015fta ve tek ba\u015f\u0131ma beni bu mek\u00e2na \u00e7eken \u015fey neydi, hat\u0131rlam\u0131yorum. Bu huzurevine birka\u00e7 kez ziyaret ama\u00e7l\u0131 gitmi\u015ftim. Bir eski hastane ko\u011fu\u015funu aratmayan karanl\u0131k koridorlar ve dezenfekte edici temizlik maddelerinin genzimi yakan bask\u0131n kokusu, tonlarca h\u00fcz\u00fcn ve tabii endi\u015fe. Ne diyecektim, onlara ne g\u00f6t\u00fcrecektim? Neyi \u00f6zl\u00fcyorlard\u0131 ve bende onlar i\u00e7in ne vard\u0131? <\/p>\n
<\/p>\n
Her gidi\u015fimde onlar\u0131 odalar\u0131n birle\u015fti\u011fi, bir televizyon ve rahats\u0131z koltuklar\u0131 olan antre gibi k\u00fc\u00e7\u00fck bir yerde toplanm\u0131\u015f halde bulurdum. Odalar\u0131nda olanlar\u0131 da \u201cNur y\u00fczl\u00fc k\u0131z\u0131m\u0131z geldi\u201d diye \u00e7\u0131kar\u0131rlard\u0131 zaten. Onlarla o mek\u00e2nda saatler ge\u00e7irirdim. Sonradan anlad\u0131m, hi\u00e7bir \u015fey g\u00f6t\u00fcrmeyecektim; \u00f6zledikleri bendim. Sadece kendimi g\u00f6t\u00fcrmem yeterliydi, yan\u0131ma g\u00fcl\u00fcmsememi, kalbime \u015fefkatimi, s\u0131cak bakan g\u00f6zlerimi ald\u0131ysam, her\u015fey bitmi\u015fti i\u015fte. Ama h\u00e2l\u00e2 anlamad\u0131klar\u0131m vard\u0131. Neden bana insan\u00fcst\u00fc bir varl\u0131k gibi bak\u0131yorlard\u0131, annemi-babam\u0131 neden bu kadar merak ediyorlard\u0131? S\u00fcrekli dedemi anlat\u0131yormu\u015fum onlara, dedeme neden bu kadar hayret ediyorlard\u0131? Bana neden bu kadar \u00e7ok soru soruyorlard\u0131? \u201cSenin deden nas\u0131l bir insan, onu nas\u0131l bu kadar \u00e7ok sevebiliyorsun, g\u00f6zlerin parl\u0131yor onu an\u0131nca\u201d diyorlard\u0131. \u201cSenin annen nas\u0131l bir anne, y\u0131llarca e\u015finin ailesine b\u00f6yle h\u00fcrmet ve sevgiyle baks\u0131n, size buralara gelecek kadar bir sevgi ve sayg\u0131 a\u015f\u0131las\u0131n, kendisi de annesiz b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fc halde? Nas\u0131l bir baban var senin, ne g\u00fczel evlats\u0131n..?\u201d<\/p>\n
<\/p>\n
Bu sorular\u0131 o ortamda incelen duygusall\u0131klar\u0131na ba\u011fl\u0131yordum. Ne vard\u0131 ki bu kadar \u00e7ok soru biriktirecek? Bence her\u015fey do\u011fald\u0131 ve ortada bu kadar hayret edilecek bir durum yoktu. O y\u00fczden ne cevap verece\u011fimi bilmiyordum; ve biliyordum, asl\u0131nda bu \u015fa\u015fk\u0131n halimi daha \u00e7ok seviyorlard\u0131. Ama ben korkuyordum onlar\u0131 sevmeye. Bir dahaki geli\u015fimde burada olurlar m\u0131 sorusu beni yiyip bitiriyordu. Bitimsiz bir h\u00fcz\u00fcnleri vard\u0131 onlar\u0131n. Anlatmakla bitmeyecek pi\u015fmanl\u0131klar\u0131… Ben o kadar y\u00fck\u00fc kald\u0131racak kadar b\u00fcy\u00fck de\u011fildim, g\u00fc\u00e7l\u00fc de\u011fildim ve anlamakta zorlan\u0131yordum, hatta anlam\u0131yordum.<\/p>\n
<\/p>\n
Bu ziyaretler bana huzur vermiyordu. Omuzlar\u0131m \u00e7\u00f6km\u00fc\u015f halde d\u00f6n\u00fcyordum eve her defas\u0131nda. \u00c7ocuklar\u0131n\u0131 anlat\u0131yorlard\u0131 bana. Tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131m bu insanlara k\u0131zmal\u0131 m\u0131yd\u0131m, ac\u0131mal\u0131 m\u0131? \u00c7ocu\u011fu olmayan yok denecek kadar da azd\u0131. Yoksa hay\u0131flan\u0131rken a\u011f\u0131zlar\u0131ndan ka\u00e7\u0131rd\u0131klar\u0131 pi\u015fmanl\u0131klar\u0131n\u0131 duyduktan sonra, bu insanlara m\u0131 ac\u0131mal\u0131yd\u0131m? Ektiklerini mi bi\u00e7iyorlard\u0131? H\u00fck\u00fcm vermek istemiyordum, ama engel olam\u0131yordum, bu duygu bombard\u0131man\u0131 akl\u0131m\u0131 zorluyordu i\u015fte. \u00dcz\u00fclmekten ba\u015fka, d\u00fc\u015f\u00fcnmemi de gerektiriyordu. Madem oradayd\u0131m, hikmetler almam gerekiyordu. Onlara sadece g\u00fcl\u00fcmsememi g\u00f6t\u00fcrmek istemi\u015ftim ama, tonla hayat alm\u0131\u015ft\u0131m kollar\u0131ma.<\/p>\n
<\/p>\n
\u201cBiz onlar\u0131 bak\u0131c\u0131lara b\u0131rakt\u0131k i\u015fimiz i\u00e7in, onlar da bizi b\u0131rakt\u0131 \u015fimdi k\u0131z\u0131m bak\u0131c\u0131lara,\u201d diyordu bir teyze. \u015eimdi de \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n kariyeri, bitmez i\u015fleri vard\u0131, hayat ko\u015fturmayd\u0131 ya, ko\u015fma s\u0131ras\u0131 onlardayd\u0131. Pe\u015finde ko\u015ftuklar\u0131 paran\u0131n ve d\u00fcnyal\u0131\u011f\u0131n mutlu etmedi\u011fini g\u00f6rmek i\u00e7in annelerine, babalar\u0131na bakmalar\u0131 yeterliydi asl\u0131nda. Ama bakm\u0131yorlard\u0131 i\u015fte. Bak\u0131c\u0131lar bak\u0131yordu analar\u0131na, onlar ko\u015fsun diye…<\/p>\n
<\/p>\n
\u201cZiyarete gelir ama s\u0131k s\u0131k\u201d diye kendini avutan da vard\u0131, \u201cgelmiyorlar\u201d diye kendini yiyenler de. \u0130\u015fin garip k\u0131sm\u0131 bu insanlar\u0131n hepsinin bir evi vard\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc en az\u0131ndan o g\u00fcn\u00fcn \u015fartlar\u0131nda ve o mek\u00e2nda \u00fczerinde gayrimenkul olmayan ya\u015fl\u0131lar\u0131 alm\u0131yorlard\u0131. Hepsi de bir meslekten emekliydi. Maa\u015flar\u0131 vard\u0131. Huzurevinin \u00e7ok pahal\u0131 oldu\u011fundan \u015fik\u00e2yet ediyorlard\u0131 bana. Maa\u015flar\u0131 ve evleri vard\u0131, bir\u00e7o\u011fu da kendini idare edecek sa\u011flaml\u0131ktayd\u0131. San\u0131r\u0131m yaln\u0131zl\u0131ktan korkuyorlard\u0131, o y\u00fczden buray\u0131 tercih ediyorlard\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
D\u00fc\u015f\u00fcnmekten ve \u00fcz\u00fclmekten yoruluyordum. Neye uzansam, ba\u015f\u0131m\u0131 nereye \u00e7evirsem iman za\u2019fiyeti \u00e7\u0131k\u0131yordu kar\u015f\u0131ma. D\u00fcnyaya tercih edilmeyen \u00e7ocuklar, r\u0131zk\u0131n Allah\u2019tan oldu\u011funu unuturcas\u0131na g\u00fcvence pe\u015finde ko\u015fmalar, Allah\u2019a y\u00f6nlendirilmeye k\u0131y\u0131lamayan k\u00fc\u00e7\u00fck canlar. Okula ve i\u015fe k\u0131yd\u0131r\u0131lan ama… Sonra? Cennet d\u00fc\u015f\u00fcncesinden uzak \u00e7ocuklar analar\u0131n\u0131n ayaklar\u0131n\u0131n alt\u0131na d\u00f6n\u00fcp de bakmaz ki… \u015eimdi onlar r\u0131z\u0131k derdiyle ko\u015farken size katlanamaz ki… Ne bilsinler beli b\u00fck\u00fclm\u00fc\u015flerin bereketini? Ne bilsinler \u00e7ocukken nas\u0131l \u00fczerine titrediyse ebeveyni, \u015fimdi s\u0131ran\u0131n ona geldi\u011fini? Ne bilsinler ya\u015famadan, ayn\u0131s\u0131n\u0131 kendi evlad\u0131ndan g\u00f6rece\u011fini?<\/p>\n
<\/p>\n
\u0130man\u0131 tam olan ama kendini orada bulan da vard\u0131r elbet, imtihan d\u00fcnyas\u0131 buras\u0131. Ya\u015fad\u0131klar\u0131ndan hidayet dev\u015firen de vard\u0131r \u00f6mr\u00fcn\u00fcn son zamanlar\u0131nda. Huzurevinde ger\u00e7ek huzura eren de.. Ama genel olarak bu tablolar \u00e7\u0131k\u0131yordu kar\u015f\u0131ma. Bana sorduklar\u0131 t\u00fcm sorular\u0131n cevaplar\u0131 da burada kesi\u015fiyordu zaten. \u0130man\u0131n nuru olan merhamet ve iman\u0131n bereketi, Resulullah\u2019\u0131n s\u00fcnneti, Allah korkusu ve cennet sevinci…<\/p>\n
<\/p>\n
Sonra dedem vefat etti, benim odamdayd\u0131, uyuyordu, saatlerce \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc anlayamayaca\u011f\u0131m\u0131z kadar da g\u00fczel uyuyordu. Bir iman tablosunun ba\u015f kahraman\u0131 bu sahnenin sonunun nas\u0131l olaca\u011f\u0131n\u0131 da g\u00f6steriyordu i\u015fte. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 gibi \u00f6l\u00fcyordu, huzur i\u00e7inde ve dudaklar\u0131nda koca bir g\u00fcl\u00fcmsemeyle. Arkas\u0131ndan kocaman bir bo\u015fluk kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu herkes, g\u00f6zleri \u0131slak. Ancak gitmesiyle kalan bo\u015fluk kimsenin vicdan\u0131nda ne bir rahatlama vesilesi oluyordu, ne de ac\u0131 bir hat\u0131ra. Huzur i\u00e7inde gidiyordu ve huzur i\u00e7inde u\u011furluyorduk.<\/p>\n
<\/p>\n
Bir daha gidemedim o huzurevine. Aradan neredeyse on y\u0131l ge\u00e7mi\u015fken onlar\u0131 akl\u0131ma ve y\u00fcre\u011fime yeniden getiren ise annemin tavsiyesiyle izledi\u011fim bir film. Beyaz Melek isimli bu film \u00f6nce sinemalarda g\u00f6sterilmi\u015f, duydu\u011fum kadar\u0131yla \u00e7ok da be\u011fenilmi\u015fti. \u201cAnneler G\u00fcn\u00fc\u201d m\u00fcnasebetiyle de ilk kez ekranlarda boy g\u00f6sterecekti. \u0130zleyenler ne gibi hikmetler \u00e7\u0131kard\u0131 acaba, neden be\u011fendiler bu kadar, bilemedim. Bana y\u0131llar \u00f6nceki hat\u0131ralar\u0131m\u0131 hat\u0131rlatt\u0131 sadece ve kocaman bir h\u00fcz\u00fcn \u00e7\u00f6reklendi y\u00fcre\u011fime. \u015eimdi hi\u00e7biri orada de\u011fildir belki diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Cam\u0131n \u00f6n\u00fcnde bekleyerek ge\u00e7en \u00f6m\u00fcrleri sona ermi\u015ftir muhtemelen. Bir beyaz melek g\u00f6remeden…<\/p>\n
<\/p>\n
Bu film bana bir kez daha hat\u0131rlatt\u0131 ki, iman denklemi kurulmadan \u00e7\u00f6z\u00fclecek, anla\u015f\u0131lacak, katlan\u0131lacak bir durum de\u011fil bu. G\u00f6kku\u015fa\u011f\u0131 gibi birka\u00e7 kez g\u00f6sterece\u011finiz g\u00fcl\u00fcmsemeniz ya\u011fmurlar\u0131n\u0131 dindirmeyecek onlar\u0131n. \u015eartlar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirecek \u2018sosyal sorumluluk\u2019 projeleri de \u00f6yle. Hem kendinizi iyi hissetmenize de katk\u0131s\u0131 olmayacakt\u0131r uzun vadede. Bu hat\u0131ralar y\u00fcre\u011finize i\u015flemi\u015f olacak, ummad\u0131\u011f\u0131n\u0131z anda korkular\u0131n\u0131za eklenecektir \u00e7\u00fcnk\u00fc, y\u00fcre\u011finiz \u00f6yle kolay mutmain olmayacakt\u0131r. \u0130man\u00ee bir sorumluluk projesi d\u00fczenlerseniz \u015fayet, bir tanesine Kur\u2019\u00e2n okumay\u0131 \u00f6\u011fretirseniz, karanl\u0131k koridorlarda korkuyla s\u0131ra bekler gibi bekledikleri \u00f6l\u00fcm\u00fcn hakikatini anlatabilirseniz onlara, biraz olsun yol az\u0131\u011f\u0131 sa\u011flayabilirseniz.. Hem kendiniz i\u00e7in, hem onlar i\u00e7in rahat bir nefese vesile olabilirsiniz. Yoksa \u00f6nce hat\u0131rlamak, sonra \u00e7ok\u00e7a ac\u0131mak, k\u0131s\u0131r bir yard\u0131m eli d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve katlanmak i\u00e7in, \u00e7\u00f6zemedi\u011finiz i\u00e7in, unutmak… <\/p>\n
<\/p>\n
Ben bu filmi sevmiyorum.<\/p>\n
<\/p>\n
Herkes \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcnde bir beyaz melek g\u00f6r\u00fcr konusunda da bu kadar iyimser de\u011filim. Bo\u011fazlar\u0131nda bir h\u0131\u00e7k\u0131r\u0131k, g\u00f6zlerinde bu\u011fu gibi duran ya\u015famlar\u0131, ebed\u00ee hayatlar\u0131 i\u00e7in onlara ne haz\u0131rlad\u0131 bilemem. Ama bunun i\u00e7in dua edebilirim. Y\u00fcreklerine dokundu\u011fum o ya\u015fl\u0131 ve yasl\u0131 dostlar\u0131m\u0131n ruhlar\u0131na buradan seslenebilirim, beyaz bir melek e\u015fli\u011finde Fatiha\u2019lar s\u00fcsleyebilirim onlara.<\/p>\n
<\/p>\n
Ve m\u00fckedder olmamak i\u00e7in imana gelmek gerekti\u011fini hayk\u0131rmak isterim, nefsimden ba\u015flayarak. Ya\u015fl\u0131lara, ya\u015flanmak \u00fczere gen\u00e7li\u011fini ya\u015fayanlara, t\u00fcm canlara. Beyaz melekler e\u015fli\u011finde \u00f6lmek i\u00e7in bembeyaz bir hayat ya\u015famak gerekti\u011fini s\u00f6ylemek isterim. \u00d6lmeden de g\u00f6r\u00fclebildi\u011fini hem, nas\u0131l da \u00f6zlendi\u011fini, beklendi\u011fini bir de…<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
20.06.2009 HEN\u00dcZ 17 ya\u015f\u0131ndayd\u0131m. Evimize yak\u0131n say\u0131labilecek mesafede bir huzurevi ve ayn\u0131 arsa i\u00e7erisinde bir \u00e7ocuk esirgeme kurumu vard\u0131. Ayn\u0131 evi payla\u015ft\u0131\u011f\u0131m ve d\u00fcnyalar kadar \u00e7ok sevdi\u011fim bir de dedem. O ya\u015fta ve tek ba\u015f\u0131ma beni bu mek\u00e2na \u00e7eken \u015fey neydi, hat\u0131rlam\u0131yorum. Bu huzurevine birka\u00e7 kez ziyaret ama\u00e7l\u0131 gitmi\u015ftim. Bir eski hastane ko\u011fu\u015funu aratmayan karanl\u0131k […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[146],"class_list":["post-88039","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n