17.09.2009<\/p>\n
B\u00dcT\u00dcN ZAMANLARIN en aptalca sorusunu soruyorum dostuma: “Aynaya bakt\u0131\u011f\u0131nda kimi g\u00f6r\u00fcyorsun?” Sorunun cevab\u0131n\u0131 vermeye kalkmak daha da aptalca olmal\u0131 ki. Cevap vermeye yana\u015fm\u0131yor. Dudak b\u00fck\u00fcp, omuz silkerek: “Elbette ki kendimi…” diyor.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Beni g\u00f6recek de\u011filsin ya!” diye teselli ediyorum. “Aynada g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ‘Bu benim i\u015fte!’ diye tan\u0131yorsan, bunun hi\u00e7 hesap etmedi\u011fin bir bedeli var” diye ekliyorum. Yeniden omuz silkiyor, dudak b\u00fck\u00fcyor. \u015ea\u015fk\u0131n ama umutsuz bir ifade beliriyor y\u00fcz\u00fcnde: “Nas\u0131l yani?”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Aynaya bakabiliyorsan, ‘aynaya bakabilen birisi’ olarak vars\u0131n demektir. Unutmu\u015f olabilirsin. Buraya, o aynan\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131na kolay gelmedin. Hat\u0131rlatay\u0131m. Do\u011fum g\u00fcn\u00fcnden sadece bir y\u0131l \u00f6nce aynada g\u00f6r\u00fcnen bir insan olmak gibi bir beklentin yoktu. Y\u0131llar sonra aynada kendine bak\u0131p ‘Bu benim i\u015fte!’ diyebilmeyi tasarlam\u0131\u015f de\u011fildin. \u00dcstelik, o s\u0131ralar kimseler taraf\u0131ndan var olman beklenmiyordu. Hele de insan olman hi\u00e7 umulmuyordu. Ad\u0131n zaten an\u0131lm\u0131yordu. Kayda de\u011fer bir \u015fey de\u011fildin.” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“…”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Bir bak, nereden nereye gelmi\u015fsin? Bug\u00fcn, \u00f6n\u00fcne ayna koyabilen, aynaya bakt\u0131\u011f\u0131nda kendini ‘insan’ olarak tan\u0131yabilen bir insans\u0131n. \u00dcstelik y\u0131llard\u0131r bu b\u00f6yle.. Al\u0131\u015fm\u0131\u015f olabilirsin kendini aynada g\u00f6rmeye. Ama.. Hi\u00e7 umulmad\u0131k bir sonu\u00e7la kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yas\u0131n \u015fu anda. Hi\u00e7 beklenmedik bir zafer bu. S\u00fcrprizsin sen sana. Herkesin seni unuttu\u011fu o karanl\u0131kta Biri seni and\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in buradas\u0131n. ‘Olsan da bir olmasan da bir’din asl\u0131nda. Hi\u00e7 do\u011fmasayd\u0131n, \u015fimdi aray\u0131p sormayacakt\u0131k bile seni. Yoklu\u011funa yanmayacakt\u0131k. Aram\u0131zda olmay\u0131\u015f\u0131na \u00fcz\u00fclemeyecektik. Bir zamanlar, yoklu\u011fun varl\u0131\u011f\u0131na tercih edilebilirdi. Bak \u015fu i\u015fe, tam tersi olmu\u015f! Varl\u0131\u011f\u0131n yoklu\u011funa tercih edilmi\u015f. Hayret! \u00c7ok \u015fa\u015f\u0131rmal\u0131s\u0131n, aynada kendini g\u00f6rebildi\u011fine…” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Sahi ya, hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmemi\u015ftim…”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Dur, daha bitmedi. Aynada kendi y\u00fcz\u00fcn\u00fc de\u011fil de, herkesin y\u00fcz\u00fc gibi bir y\u00fcz g\u00f6rebilirdin. Yani g\u00f6zleri, ka\u015flar\u0131, kirpikleri, burnu, a\u011fz\u0131, yanaklar\u0131, \u00e7enesi, dudaklar\u0131, kulaklar\u0131 ve sa\u00e7lar\u0131yla robotlar gibi ‘prefabrik’ bir y\u00fcze sahip olabilirdin. Sen y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131\u011f\u0131nda herkesin y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6r\u00fcyor olabilirdin. Herkes y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131\u011f\u0131nda senin y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6r\u00fcyor olabilirdi. \u00c7ok \u00f6zenle yap\u0131lm\u0131\u015f, \u00e7ok pahal\u0131 ara\u00e7lar gibi seri numaralar\u0131yla ba\u015fkalar\u0131ndan ayr\u0131l\u0131yor olabilirdin. Y\u00fcz\u00fcn sana ‘\u00f6zel’ olmayabilirdi. \u00c7ok ‘genel’ bir y\u00fcz \u015fablonu i\u00e7inde ‘s\u0131radan’ biri olabilirdin. Oysa, aynaya bakt\u0131\u011f\u0131nda ‘\u00f6zel’ birini g\u00f6r\u00fcyorsun. Kendini! Sana bu \u00f6zel y\u00fcz\u00fc veren diyor ki, ‘benim g\u00fczel kulum, bak seni ne kadar da \u00f6zel yaratt\u0131m. Seni kimselere benzetmedim. Kimseleri de sana benzetmem. Bu y\u00fcz\u00fc senin i\u00e7in saklad\u0131m, sadece sana verdim.’ Duyabiliyor musun?”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Aynaya bak\u0131nca kendim diye\/bildi\u011fim birini g\u00f6r\u00fcyorum. Do\u011fru…”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Sen herkes gibi ‘s\u0131radan’ bir y\u00fcze sahip olsayd\u0131n, kimseler seni tan\u0131mayacakt\u0131. Seni sevenler herkesi sever gibi sevecekti seni. Sen kimseye a\u015f\u0131k olamayacakt\u0131n. Herkesin y\u00fcz\u00fc ayn\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc. Seni kimse \u00f6zlemeyecekti. Herkesinki gibi y\u00fcz\u00fcn \u00e7\u00fcnk\u00fc. Kimse gidi\u015fine de geli\u015fine de ald\u0131r\u0131\u015f etmeyecekti. \u00c7\u00fcnk\u00fc her yerde senin gibiler olacakt\u0131. Belki de hi\u00e7 sevmedi\u011fim bir katilin y\u00fcz\u00fcyle kar\u015f\u0131la\u015facakt\u0131n aynaya her bakt\u0131\u011f\u0131nda. Hepten nefret etti\u011fin bir zalimin sa\u00e7lar\u0131n\u0131 tar\u0131yor olacakt\u0131n her defas\u0131nda. Sen zannedilen insanlar\u0131n her yapt\u0131\u011f\u0131ndan utanacakt\u0131n. Yerin dibine girecektin su\u00e7lular ekrana \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda. Ne itibar\u0131n kalacakt\u0131 ne \u015f\u00f6hretin. Dahas\u0131, her a\u015famada kimli\u011fini ispatlamak zorunda kalacakt\u0131n. ‘Yo, yo, o ben de\u011filim!’ diye polisten ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnsene. ‘Hay\u0131r, vallahi o i\u011fren\u00e7 i\u015fi yapacak biri de\u011filim!’ diye yalvard\u0131\u011f\u0131n\u0131 hayal etsene en sevdiklerine bile.” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“… Ne diyece\u011fimi bilemiyorum. Acaba barkodlarla m\u0131 gezerdik her yerde? E\u015fimize her ak\u015fam seri numaram\u0131 g\u00f6stermek zorunda m\u0131 kal\u0131rd\u0131m?”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Do\u011frusu, bu kadar\u0131n\u0131 hayal edemiyorum ama.. Sen yine de benim sorumu bir kez daha cevapla…”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Soruyorum: “Aynaya bakt\u0131\u011f\u0131nda kimi g\u00f6r\u00fcyorsun?”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Kendimi g\u00f6r\u00fcyorum, \u00e7ok \u015f\u00fck\u00fcr…”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Omuz silkmek yerine derin bir nefes al\u0131yor bu defa. Dudak b\u00fckmektense derin bir minnettarl\u0131kla konu\u015fuyor.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
17.09.2009 B\u00dcT\u00dcN ZAMANLARIN en aptalca sorusunu soruyorum dostuma: “Aynaya bakt\u0131\u011f\u0131nda kimi g\u00f6r\u00fcyorsun?” Sorunun cevab\u0131n\u0131 vermeye kalkmak daha da aptalca olmal\u0131 ki. Cevap vermeye yana\u015fm\u0131yor. Dudak b\u00fck\u00fcp, omuz silkerek: “Elbette ki kendimi…” diyor. “Beni g\u00f6recek de\u011filsin ya!” diye teselli ediyorum. “Aynada g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ‘Bu benim i\u015fte!’ diye tan\u0131yorsan, bunun hi\u00e7 hesap etmedi\u011fin bir bedeli var” diye ekliyorum. […]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[144],"class_list":["post-87917","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n