16.10.2009<\/p>\n
HER ZAMANK\u0130 ses. Al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m ve beklemedi\u011fim. \u00dczerime al\u0131nmad\u0131\u011f\u0131m. Duymay\u0131p ge\u00e7ti\u011fim. “Eskiiiiiiiciiiii” Eskileri \u00e7a\u011f\u0131ran taze ses evlerin pencerelerine \u00e7arp\u0131yor, par\u00e7alanarak geri d\u00fc\u015f\u00fcyor gibiydi. Tela\u015fla yan\u0131ndan ge\u00e7iyordum ki, bana f\u0131s\u0131ldad\u0131: “Sizde hi\u00e7 eski yok mu hocam?” Beni tan\u0131yaca\u011f\u0131 da, benden eski bir \u015feyler soraca\u011f\u0131 da akl\u0131ma gelmezdi. Durdum. Bende nas\u0131l bir k\u0131yamet kopard\u0131\u011f\u0131n\u0131n fark\u0131nda de\u011fil gibiydi. Akl\u0131mdan evi tarad\u0131m; yeni ta\u015f\u0131nm\u0131\u015ft\u0131k. Bir ayl\u0131\u011f\u0131na \u00f6zel bir misafirhane haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131 ailemize. Koltuk yeni. Kap kacak yeni. Hal\u0131 yeni. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Evde en eski benim!” dedim. “\u0130\u015fine yarar m\u0131y\u0131m? Ne kadar ederim?” Cevap vermedi. \u0130kimizi de ad\u0131n\u0131 koyamad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir sessizlik susturdu. Evin en eskisi olarak ge\u00e7ip gittim yan\u0131ndan. Eskici tezg\u00e2h\u0131na yak\u0131\u015fmayaca\u011f\u0131m belliydi.<\/p>\n
<\/p>\n
Sesi yeniden yank\u0131land\u0131: “Eskiiiici!…” Demek ki, kimsenin m\u00fc\u015fteri olmad\u0131\u011f\u0131 eskilerin de bir m\u00fc\u015fterisi vard\u0131. Elden \u00e7\u0131kard\u0131klar\u0131m\u0131z birisi taraf\u0131ndan el \u00fcst\u00fcnde tutulabiliyordu. G\u00f6z\u00fcm\u00fczden d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f \u015feyler eskicinin g\u00f6z bebe\u011fi olabiliyordu. Zaten at\u0131lacak hurdalar bir ba\u015fkas\u0131n\u0131n almaya can att\u0131\u011f\u0131 kadar k\u0131ymetli olabiliyordu. Fazladan yer i\u015fgal eden gereksizler bir ba\u015fkas\u0131n\u0131n \u00e7\u0131\u011fl\u0131k \u00e7\u0131\u011fl\u0131\u011fa aramas\u0131na de\u011fiyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Do\u011fruydu s\u00f6yledi\u011fim. “Evin en eskisi” benim! Giderayak eskiyorum da! G\u00f6zden d\u00fc\u015f\u00fcyorum g\u00fcn be g\u00fcn. Yery\u00fcz\u00fcndeki yerim giderek azal\u0131yor. Gelece\u011fin caddelerinde y\u00fcr\u00fcmeye de\u011fmiyorum. \u0130htimal ki, elli y\u0131l sonras\u0131n\u0131n hesaplar\u0131nda yer i\u015fgal etmiyorum. \u00c7\u00f6p kutular\u0131 bile m\u00fc\u015fteri de\u011fil bana. Benden buru\u015fuk bir k\u00e2\u011f\u0131t mendil almaya hevesli de\u011filler. Y\u00fcr\u00fcd\u00fck\u00e7e, g\u00f6vdem azal\u0131yor, g\u00f6lgem \u00e7o\u011fal\u0131yor. Beklentilerim k\u0131sal\u0131yor, hat\u0131ralar\u0131m uzuyor. Elden d\u00fc\u015fme g\u00f6r\u00fc\u015flerim var. \u0130smim birka\u00e7 y\u0131la kalmaz hurdaya \u00e7\u0131kar. \u0130\u015fte tenim de k\u0131r\u0131\u015f\u0131yor, belim b\u00fck\u00fcl\u00fcyor, ad\u0131mlar\u0131m yava\u015fl\u0131yor. Unvanlar\u0131m kelepirle\u015fmek \u00fczere: “Emekli”. “\u015eu ya\u015fl\u0131 amca!” Gitti\u011fimde kimseyi yetim ya da \u00f6ks\u00fcz bile etmeyecek kadar e\u011freti bir varl\u0131\u011f\u0131m olacak. Mezar ta\u015f\u0131na bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6lm\u00fc\u015f olmas\u0131na \u015fa\u015f\u0131r\u0131lmayacak, \u00fcz\u00fclmeye de\u011fmeyecek bir fazlal\u0131k. bir Hayat\u0131n merkezinde olmaya aday de\u011filim; k\u0131y\u0131s\u0131nda k\u00f6\u015fesinde bir yere itilece\u011fim en fazla. \u0130\u015fe yaramaz e\u015fyalar gibi nereye konulaca\u011f\u0131 bilinmeyen biri olaca\u011f\u0131m. Satsan sat\u0131lmaz. Atsan…<\/p>\n
<\/p>\n
Acaba, diyorum, beni de el \u00fcst\u00fcnde tutacak bir eskici var m\u0131d\u0131r? Sokak sokak dola\u015f\u0131yor da ben mi duymuyorum? Tozlanm\u0131\u015f y\u00fcz\u00fcm\u00fc avu\u00e7lar\u0131yla silip g\u00f6zlerini parlatarak bana bakacak biri… Birilerinin ya\u015fland\u0131 diye i\u015fe yaramaz belledi\u011fi varl\u0131\u011f\u0131m\u0131, y\u0131llard\u0131r pe\u015fimde ko\u015fup duran, r\u00fcyalar\u0131na girercesine beni \u00f6zleyen bir antikac\u0131 edas\u0131yla eline al\u0131p derin bir nefes \u00e7ekerek de\u011ferlendirecek biri. <\/p>\n
<\/p>\n
Var m\u0131d\u0131r?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama ben.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00d6ylesine eski olaca\u011f\u0131m ki… <\/p>\n
<\/p>\n
“Eskici tezg\u00e2h\u0131nda bile yerim olmayacak. Hi\u00e7bir eskici benim i\u00e7in sesini y\u00fckseltmeyecek. “Eskiiiiciiii!” diye bir ses yank\u0131land\u0131\u011f\u0131nda soka\u011f\u0131n ba\u015f\u0131nda, kimse beni eskiciye verilmek \u00fczere bile hat\u0131rlamayacak. Ne eskicilerin g\u00f6zdesi olaca\u011f\u0131m ne de eskileri g\u00f6zden \u00e7\u0131karanlar\u0131n y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131\u011f\u0131 bir hurda say\u0131laca\u011f\u0131m. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Eski bile de\u011filim. Ad\u0131m unutulmu\u015f yery\u00fcz\u00fcnde. Bekleyenim yok hi\u00e7bir kap\u0131 ard\u0131nda. Yolumu g\u00f6zleyen g\u00f6zler \u00e7oktan kapanm\u0131\u015f. \u00d6zleyenlerin g\u00f6z ya\u015f\u0131na de\u011fmiyorum. Y\u00fcz\u00fc en fazla foto\u011fraflarda kalm\u0131\u015f. Art\u0131k, y\u00fcz\u00fcne bak\u0131lmayan. Y\u00fcz\u00fc bak\u0131lacak olmayan. Bak\u0131lacak y\u00fcz\u00fc de kalmayan.. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bir \u00f6l\u00fcy\u00fcm ben.<\/p>\n
<\/p>\n
“Bir \u00f6l\u00fcy\u00fcm ben.” c\u00fcmlesini bile s\u00f6yleyecek nefesi olmayan. <\/p>\n
<\/p>\n
“Eski” de\u011fil.<\/p>\n
<\/p>\n
“\u00d6l\u00fc” <\/p>\n
<\/p>\n
Ele gelmez. <\/p>\n
<\/p>\n
G\u00f6z doldurmaz. <\/p>\n
<\/p>\n
\u0130\u015fe yaramaz.<\/p>\n
<\/p>\n
Eski bile de\u011fil.<\/p>\n
<\/p>\n
Eskici i\u00e7in bile gereksiz.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama..<\/p>\n
<\/p>\n
Kimsenin g\u00f6zdesi olmayan “\u00f6l\u00fc”y\u00fc ba\u015f k\u00f6\u015feye oturtacak Biri var.<\/p>\n
<\/p>\n
Herkesin g\u00f6zden \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 cenazeyi ebed\u00ee g\u00f6zdesi eyleyecek Biri…<\/p>\n
<\/p>\n
En yak\u0131nlar\u0131n\u0131n bile y\u00fcz\u00fcne bakmaya de\u011fer g\u00f6rmedi\u011fi cesedin y\u00fcz\u00fcne bakan Biri.<\/p>\n
<\/p>\n
En \u00e7ok sevdiklerinin ve sevenlerinin bile unuttu\u011fu ve hatta unuttu\u011funu da unuttu\u011fu cesedin hat\u0131r\u0131n\u0131 bilen Biri…<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“O diriyi \u00f6l\u00fcden \u00e7\u0131kar\u0131r.” [En’am, 95]<\/p>\n
<\/p>\n
Bak sen, \u015fu i\u015fe…<\/p>\n
<\/p>\n
Ebed\u00ee diri olmam i\u00e7in “\u00f6l\u00fc” olmam bile yetiyor O’nun i\u00e7in.<\/p>\n
<\/p>\n
Eskicinin bile g\u00f6z\u00fcnden d\u00fc\u015fen bir \u00f6l\u00fc..<\/p>\n
<\/p>\n
Eskilerinin kap\u0131 d\u0131\u015far\u0131 edildi\u011fi bir eski zamanlar ya\u015fam\u0131\u015f\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
“\u00d6l\u00fc” ama.<\/p>\n
<\/p>\n
Kendisinden diri \u00e7\u0131kar\u0131lacak biri.<\/p>\n
<\/p>\n
Diri edilmeye de\u011fer biri.<\/p>\n
<\/p>\n
Hem de bir daha hi\u00e7 \u00f6lmeyecek bir diri.<\/p>\n
<\/p>\n
Ebed\u00ee diri. <\/p>\n
<\/p>\n
Ey “Eskici”, “Evvel”im Sensin, “Ahir”im Sen!<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
16.10.2009 HER ZAMANK\u0130 ses. Al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m ve beklemedi\u011fim. \u00dczerime al\u0131nmad\u0131\u011f\u0131m. Duymay\u0131p ge\u00e7ti\u011fim. “Eskiiiiiiiciiiii” Eskileri \u00e7a\u011f\u0131ran taze ses evlerin pencerelerine \u00e7arp\u0131yor, par\u00e7alanarak geri d\u00fc\u015f\u00fcyor gibiydi. Tela\u015fla yan\u0131ndan ge\u00e7iyordum ki, bana f\u0131s\u0131ldad\u0131: “Sizde hi\u00e7 eski yok mu hocam?” Beni tan\u0131yaca\u011f\u0131 da, benden eski bir \u015feyler soraca\u011f\u0131 da akl\u0131ma gelmezdi. Durdum. Bende nas\u0131l bir k\u0131yamet kopard\u0131\u011f\u0131n\u0131n fark\u0131nda de\u011fil gibiydi. […]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[144],"class_list":["post-87913","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n