27.10.2010<\/p>\n
SON NEFES\u0130M\u0130N yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 anl\u0131yorum. Etraf\u0131mdaki her \u015fey soluvermi\u015f. Sa\u011f\u0131mda solumda gidi\u015fimi bekleyen uzak y\u00fczler. S\u0131radan bir “ihtiyar” gibi \u00f6l\u00fcm\u00fcm\u00fc kan\u0131ksayacaklar. S\u0131ras\u0131 gelmi\u015f bir “hasta” olarak beni paketlemeye haz\u0131rlan\u0131yorlar. Tan\u0131d\u0131k insan y\u00fczleri bile uzak ve so\u011fuk. Onlar\u0131n umdu\u011fu sabah benim i\u00e7in yok art\u0131k.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Onlar\u0131n haz\u0131r bildi\u011fi yar\u0131nlar bana uzak. Kan\u0131 \u00e7ekiliyor e\u015fyan\u0131n. Uzand\u0131\u011f\u0131m yata\u011f\u0131n i\u00e7inden tel tel \u00e7ekiliyorum. \u00d6m\u00fcr boyu ard\u0131mdan s\u00fcr\u00fckledi\u011fim bedenimi tek bir nefesle a\u015fa\u011f\u0131lara terk edece\u011fim. G\u00f6zlerim kapan\u0131yor. Kimse ald\u0131r\u0131\u015f etmiyor; ama ben \u00f6l\u00fcyorum. Teslim oluyor varl\u0131\u011f\u0131m. Son yorgun k\u0131p\u0131rt\u0131lar\u0131n\u0131 g\u00f6\u011fs\u00fcmde hissediyorum kalbimin.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Y\u00fcz\u00fcme tutulan aynalara hevessiz bak\u0131yorum. Y\u00fcz\u00fcmden y\u00fcz \u00e7evrilece\u011finden \u00f6ylesine eminim ki. G\u00fccenik bir edayla bak\u0131yorum \u00f6l\u00fcm\u00fcm\u00fc bekleyen s\u0131cac\u0131k g\u00f6zlerin i\u00e7ine. “Neden vazge\u00e7iyorsunuz benden?” Ben vazge\u00e7ilmezlerden bilirdim kendimi. Ba\u015fkalar\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcne al\u0131\u015f\u0131kt\u0131m; beni bir “ba\u015fkas\u0131” bilerek \u00f6l\u00fcm\u00fcme al\u0131\u015facak ba\u015fkalar\u0131yla da su\u00e7 orta\u011f\u0131y\u0131m \u015fimdi. Niye itiraz ediyorum o halde bir “ba\u015fkas\u0131”n\u0131n daha \u00f6l\u00fcm\u00fcne. “Nas\u0131l olur, bu defa \u00f6len benim?” Oysa ne kadar \u00e7ok ya\u015fayan var; yar\u0131n\u0131 s\u0131radan kar\u015f\u0131layacak kadar vurdumduymaz gafiller ya\u015f\u0131yor da, ben niye \u00f6l\u00fcyorum ki? “Haks\u0131zl\u0131k de\u011fil mi bu?” Beni saran duvarlar anlams\u0131zl\u0131\u011fa devriliyor. D\u00fcnyan\u0131n b\u00fct\u00fcn tavanlar\u0131 \u00e7\u00f6k\u00fcyor son an’\u0131m\u0131n \u00fczerine. Buharla\u015f\u0131yor tutundu\u011fum e\u015fyalar. Elim elimden kay\u0131yor. Tenim bana yabanc\u0131la\u015f\u0131yor.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Derken, bekledi\u011fim fon m\u00fczi\u011fi ba\u015fl\u0131yor: <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
27.10.2010 SON NEFES\u0130M\u0130N yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 anl\u0131yorum. Etraf\u0131mdaki her \u015fey soluvermi\u015f. Sa\u011f\u0131mda solumda gidi\u015fimi bekleyen uzak y\u00fczler. S\u0131radan bir “ihtiyar” gibi \u00f6l\u00fcm\u00fcm\u00fc kan\u0131ksayacaklar. S\u0131ras\u0131 gelmi\u015f bir “hasta” olarak beni paketlemeye haz\u0131rlan\u0131yorlar. Tan\u0131d\u0131k insan y\u00fczleri bile uzak ve so\u011fuk. Onlar\u0131n umdu\u011fu sabah benim i\u00e7in yok art\u0131k. Onlar\u0131n haz\u0131r bildi\u011fi yar\u0131nlar bana uzak. Kan\u0131 \u00e7ekiliyor e\u015fyan\u0131n. Uzand\u0131\u011f\u0131m yata\u011f\u0131n i\u00e7inden […]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[144],"class_list":["post-87850","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n