12.04.2011<\/p>\n
ONCA YILLIK t\u0131p tahsilimde duymad\u0131\u011f\u0131m o c\u00fcmleyi, sinema dersleri ald\u0131\u011f\u0131m y\u00f6netmen Semir Arslany\u00fcrek’ten duydum ve h\u00e2l\u00e2 unutmu\u015f de\u011filim. Demi\u015fti ki: ‘Ne zaman bir organ varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissettirirse, o organ hastalanm\u0131\u015f demektir.’ Yani ki: Varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissettirmeyen bir organ, hatta var oldu\u011funu bile unutturacak denli sessizce \u00e7al\u0131\u015fan bir organ sa\u011fl\u0131kl\u0131 demektir. \u00d6yle ya; biri ‘Bende kalp var!’ diyorsa, ‘Kalbim rahats\u0131z. Art\u0131k var oldu\u011funu bana hissettiriyor’ demek istemektedir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu c\u00fcmleye benzeyen c\u00fcmleler o kadar \u00e7ok ki.. ‘\u015eekerim var!’ ‘Babamda prostat var.’ ‘Ah b\u00f6bre\u011fim.’ ‘Midem, midem.’ Denizcilerden de duydu\u011fum olmu\u015ftu: ‘Bug\u00fcn deniz var.’ Deniz ile bize sunulan o s\u00fckunet k\u0131y\u0131s\u0131ndan k\u00f6\u015fesinden eksilince ancak, denizin bize sunuldu\u011funu fark edebiliyoruz. Denizle sunulan s\u00fck\u00fbnet ve sessizlik, mavilik ve duruluk tam olunca, sunulan\u0131 g\u00f6rme oluyoruz.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Garip de\u011fil mi? Kalbim g\u00f6\u011fs\u00fcme ne zaman konuldu? Hat\u0131rlam\u0131yorum. Midem, ne zamand\u0131r b\u00f6\u011fr\u00fcmde as\u0131l\u0131 duruyor? Fark\u0131nda de\u011filim. Nefesimi kalbimin odac\u0131klar\u0131nda hi\u00e7 bitmeyen o \u00e7\u0131lg\u0131n \u00e7alkant\u0131lar anlaml\u0131 k\u0131l\u0131yor. Uykumda bile durmuyor kalbim; ben bende de\u011filken k\u0131p\u0131r k\u0131p\u0131r sabah\u0131 ediyor; uyumuyor. Midem ‘Bak ben buraday\u0131m i\u015fte!’ dercesine, yanmas\u0131yla daralmas\u0131yla ikide bir varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ba\u015f\u0131ma kakm\u0131yor. Kimi hastalar\u0131n geceli g\u00fcnd\u00fczl\u00fc kalp at\u0131\u015flar\u0131n\u0131 duydu\u011fu bir rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131r. Ya\u015famak k\u00e2bus olur. Ba\u015flar\u0131n\u0131 sokacaklar\u0131n\u0131 bir k\u00f6\u015fe bulamazlar. Hi\u00e7bir yere s\u0131\u011fmazlar. Hi\u00e7bir anda s\u00fck\u00fbnet bulamazlar. ‘Ya durursa’ kayg\u0131s\u0131, hayatlar\u0131n\u0131 zehir eder, huzurlar\u0131n\u0131 yerinden s\u00f6k\u00fcp atar. Bir kalplerinin oldu\u011funu unutamazlar bir t\u00fcrl\u00fc. Her an t\u0131k\u0131r t\u0131k\u0131r \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131, her an durabilece\u011fini ak\u0131llar\u0131ndan \u00e7\u0131karamazlar.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Oysa, ak\u0131llar\u0131ndan \u00e7\u0131ksa da ger\u00e7ek de\u011fi\u015fmez. Kalpleri dakikada y\u00fczlerce kez kas\u0131l\u0131p gev\u015fer. Damarlar\u0131n\u0131n her k\u00f6\u015fesinde, her k\u0131vr\u0131m\u0131nda bir anda binlerce reaksiyon olup biter. H\u00fccrelerinde her an mikro-ate\u015fler yanar ve s\u00f6ner. Unuttuklar\u0131m\u0131z\u0131n hepsi bize verilendir. \u00d6ylesine g\u00fczelce verilir ki onlar, Veren verdi\u011fini bile unuttururcas\u0131na verir sanki. Ba\u015fa kakmaz. Hat\u0131rlatmaz. Sa\u011fl\u0131kl\u0131ysa bize verilen, hi\u00e7 fark etmeyiz onu. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 olan eksiksiz verilmi\u015ftir; noksans\u0131z durur yan\u0131m\u0131zda, i\u00e7imizde. Eksildi\u011finde ise rahats\u0131z eder bizi. Demek ki, verilen eksilince fark ediyoruz verildi\u011fini. Verilen artt\u0131k\u00e7a, verildi\u011fini fark edemez bir uykuya yat\u0131yoruz.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Hal b\u00f6yle olunca, \u015fu kadar\u0131n\u0131 hat\u0131rlamam\u0131z sorun olmaz diye \u00fcmit ediyorum: C\u00f6mertlik sadece \u00e7ok vermek de\u011fildir. C\u00f6mert, \u00e7ok\u00e7a verdi\u011fini hissettirmeden verendir de. Tersinden d\u00fc\u015f\u00fcnelim. Cimri vermek istemez. Verse bile zorla verir, rahats\u0131z olarak verir. Verdi\u011fi i\u00e7in de her f\u0131rsatta verdi\u011fini verdi\u011fi y\u00fcz\u00fcnden rahats\u0131z eder. G\u00f6z kapaklar\u0131m\u0131z verilmi\u015ftir bize. Ama \u015fimdi bu yaz\u0131y\u0131 okurken\/yazarken bile fark\u0131nda m\u0131y\u0131z tam d\u00f6rt tane g\u00f6zkapa\u011f\u0131m\u0131z\u0131n oldu\u011funun? G\u00fczelli\u011fimiz oda\u011f\u0131 kirpiklerimizi, bizim olan kirpiklerimizi \u015funca y\u0131l, bir kez olsun saymak geldi mi akl\u0131m\u0131za? G\u00f6z\u00fcm\u00fcz verilmi\u015ftir bize. A\u00e7\u0131p kapad\u0131k\u00e7a, sa\u011fa sola d\u00f6nd\u00fcrd\u00fck\u00e7e, ‘Ben buraday\u0131m!’ dercesine g\u0131c\u0131rd\u0131yor mu hi\u00e7? Eklemlerimiz de \u00f6yle. Tenimiz.. Y\u00fcz\u00fcm\u00fcz. Duda\u011f\u0131m\u0131z, dilimiz, dama\u011f\u0131m\u0131z, ellerimiz. Verildi\u011fini fark ettirmeyecek kadar unutturuyorlar bize varl\u0131klar\u0131n\u0131. \u015e\u00fck\u00fcr ki \u00f6yle..<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bunalt\u0131c\u0131 bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n gelip ge\u00e7mesinden sonra, ne g\u00fczel gelir bize ‘a\u011fr\u0131s\u0131z ba\u015f’\u0131m\u0131z. Dayan\u0131lmaz bir di\u015f a\u011fr\u0131s\u0131ndan sonra, nas\u0131l da mutlu oluruz tek bir di\u015fin bile orada \u00f6ylece sessizce duru\u015fuyla. Kanay\u0131p duran bir yaran\u0131n sar\u0131lmas\u0131yla, s\u0131zlay\u0131p duran bir yan\u0131\u011f\u0131n tedavisiyle ne kadar \u00e7ok seviniriz. Sessizli\u011fe seviniriz. K\u0131p\u0131rt\u0131s\u0131zl\u0131k i\u00e7in minnettar kal\u0131r\u0131z. Unuttu\u011fumuz i\u00e7in t\u0131rnak ucumuzu, az\u0131 di\u015fimizi, g\u00f6z kapa\u011f\u0131m\u0131z\u0131 mutlu oluruz. Unuttu\u011fumuz kadar \u00e7ok \u015fey verilmi\u015ftir bize. Unutkanl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131n tek nedeni verilenlerin \u00e7ok olu\u015fu, eksiksiz ve hatas\u0131z olu\u015fudur. Hay\u0131r, hay\u0131r! Sadece te\u015fekk\u00fcr etmeyi unutuyor de\u011filiz. Te\u015fekk\u00fcr etmeyi unutturacak denli eksiksiz ve kusursuz, sanc\u0131s\u0131z ve a\u011fr\u0131s\u0131z, sessiz ve g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcz verildikleri i\u00e7in ayr\u0131ca te\u015fekk\u00fcr bor\u00e7luyuz verilenlere.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bize c\u00f6mert\u00e7e veren, bolca veren, verdi\u011fini bile hissettirmeyecek kadar sessizce veren, en \u00e7ok gafletimizden dolay\u0131 \u015f\u00fck\u00fcr bekliyor olmal\u0131 bizden. Gaflete d\u00fc\u015fecek kadar ba\u015fa kakmaks\u0131z\u0131n verdi\u011fi i\u00e7in en \u00e7ok da gafletimiz y\u00fcz\u00fcnden \u015f\u00fck\u00fcr bor\u00e7lan\u0131yoruz O’na. <\/p>\n
<\/p>\n
\u015e\u00fckredemediklerimize, \u015f\u00fckretme ihtiyac\u0131 duymad\u0131klar\u0131m\u0131za da \u015f\u00fck\u00fcrler olsun diye..Gafletin bile \u00fczerimize sessizce serilmi\u015f s\u0131cac\u0131k bir yorgan, omuzlar\u0131m\u0131za \u015fefkatlice sar\u0131lm\u0131\u015f bir \u015fal oldu\u011funu g\u00f6rebilelim diye. En \u00e7ok ‘Benim’ sand\u0131klar\u0131m\u0131z\u0131, ‘Bana verilmi\u015ftir’ demeyi bile unuttu\u011fumuz bedenimiz \u00fczerinden bize tatt\u0131ran i\u015fte b\u00f6ylesine nezaketli bir c\u00f6merttir, Cevad’d\u0131r, Muhsin’dir, Latif’tir, Ker\u00eemdir. Hi\u00e7 olmazsa, unutabildi\u011fini unutma.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
12.04.2011 ONCA YILLIK t\u0131p tahsilimde duymad\u0131\u011f\u0131m o c\u00fcmleyi, sinema dersleri ald\u0131\u011f\u0131m y\u00f6netmen Semir Arslany\u00fcrek’ten duydum ve h\u00e2l\u00e2 unutmu\u015f de\u011filim. Demi\u015fti ki: ‘Ne zaman bir organ varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissettirirse, o organ hastalanm\u0131\u015f demektir.’ Yani ki: Varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissettirmeyen bir organ, hatta var oldu\u011funu bile unutturacak denli sessizce \u00e7al\u0131\u015fan bir organ sa\u011fl\u0131kl\u0131 demektir. \u00d6yle ya; biri ‘Bende kalp var!’ […]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[144],"class_list":["post-87826","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n