10.10.2002<\/p>\n
\u0130LK KEZ atl\u0131yordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Bo\u015flu\u011fa do\u011fru s\u00fcz\u00fcl\u00fcverdi. \u0130bre, s\u00fcratle indi\u011fini g\u00f6steriyordu. Kendinden ge\u00e7ti. Altimetrenin ibresi, skalan\u0131n ortalar\u0131na gelince tela\u015fla para\u015f\u00fct\u00fcn ciklesini \u00e7ekti. \u0130\u00e7i hava dolan para\u015f\u00fct, h\u0131z\u0131n\u0131n bir anda azal\u0131vermesini sa\u011flad\u0131. \u015eimdi, havada as\u0131l\u0131 duruyordu sanki.<\/p>\n
<\/p>\n
Rahatlam\u0131\u015ft\u0131. Bak\u0131\u015flar\u0131n\u0131 yukar\u0131ya kald\u0131rd\u0131. A\u00e7\u0131lan para\u015f\u00fct\u00fc inceledi. Her bir bo\u011fum, onu hayata ba\u011flayan can simitlerini and\u0131r\u0131yordu. Bu ba\u011flant\u0131 ho\u015funa gitti. Ailesi geldi akl\u0131na, \u00e7ocuklar\u0131.. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 \u00e7evreyi, i\u015f arkada\u015flar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Onu hayata ba\u011fl\u0131yorlard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
T\u0131pk\u0131 para\u015f\u00fct\u00fcn bo\u011fumlar\u0131 gibi\u2026 Para\u015f\u00fct\u00fcn \u00fczerinde \u201cservet\u201d yaz\u0131yordu sanki, \u201caile, evlat, mal, m\u00fclk, makam, \u015fan, \u015f\u00f6hret\u201d yaz\u0131yordu. Kay\u0131p gitmesine engel oluyorlard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7evresine bak\u0131nd\u0131. Art\u0131k d\u00fc\u015fm\u00fcyor, ebediyen havada \u00f6ylece kal\u0131verecekmi\u015f gibi duruyordu. D\u00fcnyas\u0131 bir derece sabitlenmi\u015fti. Derin bir nefes ald\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
Peki, ya sonras\u0131!<\/p>\n
<\/p>\n
Cevab\u0131n\u0131 veremedi\u011fi onca muammayla birlikte hayata at\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Bir m\u00fcddet sessizli\u011fin sesini dinledi. Sonra, kuvvetlice \u201cHeyy!\u201d diye ba\u011f\u0131rd\u0131. Kar\u015f\u0131 da\u011flardan sesinin yank\u0131lanmas\u0131 ho\u015funa gitti: \u201cHeeyy!\u201d <\/p>\n
<\/p>\n
Manzara ger\u00e7ekten \u00e7ok g\u00fczeldi. Etraf\u0131n\u0131 alabildi\u011fine seyrediyordu. \u00c7evresinde ne varsa elinin hemen alt\u0131nda gibiydi. Uzan\u0131verse bulutlara de\u011fecek, denizi avu\u00e7 avu\u00e7 i\u00e7ecekti.<\/p>\n
<\/p>\n
Asl\u0131nda aldat\u0131c\u0131 bir oyundu ya\u015fad\u0131klar\u0131. Biliyordu, ama\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
Derken, a\u015fa\u011f\u0131dan birinin megafonla seslendi\u011fini i\u015fitti. Kulak kabartt\u0131, \u201cDikkat et!\u201d diyordu, \u201cPistin d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131k\u0131yorsun, kolonlar\u0131 \u00e7ek, yanl\u0131\u015f tarafa s\u00fcr\u00fckleniyorsun!\u201d<\/p>\n
<\/p>\n
Kendisini para\u015f\u00fcte ba\u011flayan kolonlar\u0131 bir iki as\u0131lacak gibi oldu. Sonra,\u201cAman sendee\u201d dedi, \u201cdaha inmeme \u00e7ok var. Keyfimi bozmayay\u0131m \u015fimdi.\u201d<\/p>\n
<\/p>\n
Bu i\u015fe yine de can\u0131 s\u0131k\u0131ld\u0131. \u0130stemiyordu ama iniyordu. Akl\u0131na \u00f6l\u00fcm\u00fc geldi.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7\u00f6z\u00fcm\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnmemekte ve medeniyet fantezileriyle oyalanmakta buldu. Da\u011flara sesleniyor, bir an sonra yank\u0131lanan sesini dinliyordu. Kendi sesini i\u015fitmek \u00e7ok zevkliydi. \u201cHeyy..\u201d diye ba\u011f\u0131r\u0131yor, da\u011flar ayn\u0131yla mukabele ediyordu. Bulutlar\u0131 yakalama, denizden kana kana i\u00e7me hayalleri kuruyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Bir ara, a\u015fa\u011f\u0131ya g\u00f6z gezdirdi. Yere olduk\u00e7a yakla\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Bir \u00e7ok \u015feyi se\u00e7ebiliyordu art\u0131k. D\u00fc\u015f\u00fcnmemek d\u00fc\u015fmesini engellemiyordu. Hafiften \u00fcrkt\u00fc. Ayn\u0131 megafonik ses kula\u011f\u0131nda sedaland\u0131 yine : \u201cDikkat et, alan\u0131n d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131k\u0131yorsun. Kolonlar\u0131 as\u0131l. R\u00fczgara kap\u0131lacaks\u0131n. Sa\u011fa do\u011fru gel, sa\u011fa..\u201d<\/p>\n
<\/p>\n
Zaman ak\u0131p gidiyor, yer ise gittik\u00e7e b\u00fcy\u00fcyordu. Bu haliyle, a\u011fz\u0131n\u0131 a\u00e7m\u0131\u015f bir ejderhaya benziyordu. Bir s\u00fcre sonra i\u00e7ine d\u00fc\u015f\u00fcverece\u011fini hissetti. Havada duramad\u0131\u011f\u0131n\u0131, art\u0131k an be an inmekte oldu\u011funu fark etti. Altimetreye bakt\u0131, ibrenin d\u00f6necek yeri kalmam\u0131\u015ft\u0131. S\u0131f\u0131r\u0131 t\u00fcketmek \u00fczereydi. Ya\u015flan\u0131yor muydu ne..<\/p>\n
<\/p>\n
Teorikte, her u\u00e7aktan atlayan\u0131n mutlaka yere inece\u011fini biliyordu. Ama bunu pratikte ya\u015famak \u00fcrk\u00fct\u00fcc\u00fcyd\u00fc. Kula\u011f\u0131na gelen ikazlar\u0131 ciddiye almay\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu ki, ini\u015f i\u00e7in hi\u00e7 de m\u00fcsait olmayan bir yere d\u00fc\u015ft\u00fc. Bak\u0131\u015flar\u0131 son bir kez ufka do\u011fru kayd\u0131. Daha \u00f6nce hi\u00e7 kar\u015f\u0131la\u015fmad\u0131\u011f\u0131 ve bir daha da asla g\u00f6rmek istemeyece\u011fi biri, o an yan\u0131 ba\u015f\u0131ndayd\u0131 : \u201cBitti!.\u201d dedi, \u201cyere indin. Ama yanl\u0131\u015f yere..\u201d<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
10.10.2002 \u0130LK KEZ atl\u0131yordu. Bo\u015flu\u011fa do\u011fru s\u00fcz\u00fcl\u00fcverdi. \u0130bre, s\u00fcratle indi\u011fini g\u00f6steriyordu. Kendinden ge\u00e7ti. Altimetrenin ibresi, skalan\u0131n ortalar\u0131na gelince tela\u015fla para\u015f\u00fct\u00fcn ciklesini \u00e7ekti. \u0130\u00e7i hava dolan para\u015f\u00fct, h\u0131z\u0131n\u0131n bir anda azal\u0131vermesini sa\u011flad\u0131. \u015eimdi, havada as\u0131l\u0131 duruyordu sanki. Rahatlam\u0131\u015ft\u0131. Bak\u0131\u015flar\u0131n\u0131 yukar\u0131ya kald\u0131rd\u0131. A\u00e7\u0131lan para\u015f\u00fct\u00fc inceledi. Her bir bo\u011fum, onu hayata ba\u011flayan can simitlerini and\u0131r\u0131yordu. Bu ba\u011flant\u0131 ho\u015funa […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[136],"class_list":["post-87554","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n