10.01.2009<\/p>\n
\u201cNUN\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
KALEME ve yazd\u0131klar\u0131na and olsun!\u201d<\/p>\n
<\/p>\n
Kalem ilk yarat\u0131lanlardand\u0131r. Bir hikayeyi yazmaya ba\u015flar. Bu \u201cnun\u201dun hikayesidir. \u201cBiz\u201dim hikayemiz. Nun denilince akla biz zamiri gelir, nahnu s\u0131rr\u0131n\u0131 anlat\u0131r nun. Asl\u0131nda kalemin yazd\u0131\u011f\u0131 en ilgisiz zannedilen iki \u015fey, \u00e7izdi\u011fi en uzak ve alakas\u0131z iki resim dahi birbiriyle ilgilidir. Varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z kalemin ucundan akan m\u00fcrekkepten ibarettir. Hikayeci bunu b\u00f6yle murad etmi\u015ftir. Hikmetle dolu b\u00fct\u00fcnl\u00fck, s\u0131rl\u0131 par\u00e7alar\u0131n birbirini tamamlay\u0131\u015f\u0131, sorulan sorular\u0131n cevab\u0131 hikayenin sonunda kendini g\u00f6sterecektir. O bizi anlat\u0131r, ve tabii ki bizimle kendini…<\/p>\n
<\/p>\n
Hikayeci birbirinden ilgin\u00e7 karakterler yarat\u0131r. \u00d6yle ki bazen bu karakterler \u00f6yk\u00fc i\u00e7erisinde kendileri i\u00e7in g\u00fczel \u015feyler yazan Hikayeci\u2019ye i\u015fveyle g\u00fcl\u00fcmserler, bazen de O\u2019nun yazmaya doyamad\u0131\u011f\u0131 kedere al\u0131n buru\u015fturur \u201cneden?\u201d derler. Yazar karakterlerinin i\u015fveli tebess\u00fcm\u00fcne de, sitemkar serzeni\u015fine de ho\u015fnutlukla bakar. Bir kuyuya d\u00fc\u015ft\u00fcklerinde de, bir da\u011f\u0131n zirvesine \u00e7\u0131kt\u0131klar\u0131nda da hi\u00e7 \u015f\u00fcphesiz onlar\u0131n yan\u0131ndad\u0131r. Hikayeci ile kahramanlar\u0131n aras\u0131nda yeni tabirle \u201cinteraktif\u201d bir ili\u015fkinin bulundu\u011fu, hareketli, g\u00f6r\u00fcnt\u00fcl\u00fc, canl\u0131 bir hikayedir yaz\u0131lan, an be an eski kurgu ala\u015fa\u011f\u0131 edilir, yenisi icad olunur. Kimi zaman k\u00f6t\u00fc adamlar iyi olurlar, kimi zaman iyilerden k\u00f6t\u00fcl\u00fck sad\u0131r olur. En sad\u0131k dostlar ihanet eder, en yabanc\u0131 insanlar her \u015feyden yak\u0131n olurlar. Beyazla siyah\u0131n durmaks\u0131z\u0131n de\u011fi\u015fti\u011fi, kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131, dahas\u0131 k\u0131r\u0131l\u0131p say\u0131s\u0131z renklerle ge\u00e7it resmi yapt\u0131\u011f\u0131 bir anlat\u0131 \u015f\u00f6lenidir kar\u015f\u0131m\u0131zdaki. Elbette t\u00fcm bunlar\u0131n i\u00e7erisinde bir de s\u00fcrgit devam eden, kararl\u0131, muhkem hakikat direkleri vard\u0131r. Onlar asla de\u011fi\u015fmez, z\u0131dlar\u0131na ink\u0131lab etmezler. Ayan-\u0131 sabite denilen bu olsa gerek.<\/p>\n
<\/p>\n
\u0130nsan hayat\u0131n i\u00e7erisinde b\u00f6yle bir hikaye kahraman\u0131d\u0131r. Bu hikaye yaz\u0131l\u0131rken hem ba\u015frol bize aittir, hem de fig\u00fcranl\u0131k. Kimi zaman en m\u00fcmtaz yerde oturtulurken, kimi zaman fark edilmeden k\u0131y\u0131da k\u00f6\u015fede kal\u0131r\u0131z. En m\u00fcmtaz yerde de olsak, en kenarda k\u00f6\u015fede de, bu sair kahramanlar nazar\u0131nda, hikayenin ak\u0131\u015f\u0131nda \u00e7ok \u015fey de\u011fi\u015ftirse de Yazar a\u00e7\u0131s\u0131ndan hi\u00e7bir fark\u0131 yoktur. Zira o bizim konumumuzu bizzat kendi elleriyle yazar. \u00d6nemsedi\u011fi \u015fey de sadece orada ne kadar liyakatle durdu\u011fumuz, y\u00fcklenen vazifeyi ne denli iyi yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131zd\u0131r. Bir filmde izledi\u011fimiz bir karakterin ac\u0131l\u0131 durumunu \u00e7ok iyi oynay\u0131\u015f\u0131 nas\u0131l bizi hayran b\u0131rak\u0131rsa, bizim ac\u0131y\u0131 dahi hakk\u0131yla ya\u015famam\u0131z Yazar\u0131n ho\u015funa gider. Ne\u015fesi de onu g\u00fcl\u00fcmsetir. Yaz-boz tahtas\u0131 elindedir. Diledi\u011fi an padi\u015fahlar\u0131 k\u00f6le, k\u00f6leleri padi\u015fah yapabilir.<\/p>\n
<\/p>\n
Bir hikayeyi okuyan ve bir filmi izleyen ak\u0131l sahibi ki\u015fi \u015fayet insansa empati yetene\u011finin de yard\u0131m\u0131yla aynelyakin o hale vak\u0131f olabilir. Ana fikri anlayabilir. Maksada n\u00fcfuz edebilir. Ancak hakkalyakin vukufiyet, hikayenin bizzat i\u00e7inde olmakla, kahraman\u0131 bulunmakla, yine de bir hikaye karakteri oldu\u011funun idrakinden sapmamakla m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bu hikayenin hem i\u00e7inde hem d\u0131\u015f\u0131nda olma durumudur. \u0130\u00e7indeyken ya\u015far, tadar ve hissederiz, d\u0131\u015f\u0131nda ise okur, anlar ve idrak ederiz. Bu hassa, onu bizden evvel okumaya ba\u015flam\u0131\u015f olan meleklerde yoktur. Onlar insan\u0131n ve kainatta bulunan nesnelerin \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fc, kendi cinsleri de dahil olmak \u00fczere sadece sathi bir okuma ile okuyarak ilmelyakin bilebilirler. Hissetmek, idrak etmek, tatmak yetilerinden mahrumdurlar. Bu y\u00fczden de \u00f6yk\u00fcn\u00fcn kahramanlar\u0131n\u0131 ne kadar ilgiyle takip ederlerse etsinler, derin bir ba\u011fl\u0131l\u0131kla sevemez, sevin\u00e7 ve kederlerini i\u00e7lerinde hissedemezler. Kendilerini onlar\u0131n yerine koyamazlar. Yine ayn\u0131 sebeple ne kahraman\u0131n ne de yazar\u0131n d\u00fcnyas\u0131na tam vak\u0131f olamazlar. Bu y\u00fczden kalem yarat\u0131ld\u0131\u011f\u0131ndan bu yana insana ihtiya\u00e7 duyulur. Yarat\u0131l\u0131\u015f\u0131n en olmazsa olmaz\u0131 insan\u0131n varolu\u015fudur. Yine bu y\u00fczden insan hem Rabbine, hem kainattaki her varl\u0131k \u00e7e\u015fidine, hem de insan cinsinden olana en yak\u0131n (mukarreb) oland\u0131r. \u0130nsan\u0131n \u00fcnsiyetten gelmesinin anlam\u0131 tam da budur.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc insan, hikayenin i\u00e7indeki varl\u0131k, ser\u00fcvenini korkuyla, umutla, sevin\u00e7le, kederle, ac\u0131yla, hazla ya\u015farken, bir yandan da hem kendi hikayesini, hem sair mahlukat\u0131n hikayelerini yazar. Bu adeta bir Yazar\u0131n kahraman\u0131n\u0131n da bir yazar olmas\u0131na benzer. Bu iki yazar kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 oturup s\u00f6yle\u015firler. Hikayenin nedeni, ni\u00e7ini, felsefesi, ruhu, i\u00e7eri\u011fi, bi\u00e7imi, \u00fcslubu, sanat\u0131 \u00fczerine sohbet ederler. Bu sohbetten daha b\u00fcy\u00fck bir haz ne Yazar i\u00e7in ne de \u00f6yk\u00fc kahraman\u0131 yazar i\u00e7in d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclemez. Biz buna kulun Rabbiyle sohbeti diyoruz. Tefekk\u00fcr gibi, dua gibi, Kur\u2019an k\u0131rat\u0131 gibi, namaz gibi, toplulukla yap\u0131lan sohbet ve zikir gibi \u00e7e\u015fitleriyle bu sohbeti \u00e7ok iyi tan\u0131yoruz. Kimi zaman insan, \u201cokuyucular\u201d olan meleklerle de s\u00f6yle\u015fir, ancak bu ne yazarla s\u00f6yle\u015fmeye ne de bir ba\u015fka \u00f6yk\u00fc kahraman\u0131 olan insanla s\u00f6yle\u015fmeye benzer bir tat vermez. Zira maksat Yazarla s\u00f6yle\u015fi olsa da, onun halefi ile s\u00f6yle\u015fmek de O\u2019ndan bir tat ta\u015f\u0131r. Meleklerde bu \u201chalifelik\u201d vasf\u0131 da yoktur. Sohbet de muhabbet de g\u00f6n\u00fclden g\u00f6n\u00fcledir. Melekler g\u00f6n\u00fcl ta\u015f\u0131mazlar. Bu y\u00fczden kainattaki en y\u00fcksek maksat olan muhabbete bir yol bulamazlar. \u0130nsan\u0131n b\u00fcy\u00fck bir fark\u0131d\u0131r g\u00f6n\u00fcl, melekleri secdeye getiren \u015feylerden en \u00f6nemlisi de bu olsa gerek.<\/p>\n
<\/p>\n
Kimi zaman insan hikayenin i\u00e7inde \u00f6yle b\u00fcy\u00fck hazlar, \u00f6yle b\u00fcy\u00fck kederler ya\u015far ki bunun bir hikaye oldu\u011funu unutur, ac\u0131s\u0131n\u0131n yahut ne\u015fesinin i\u00e7ine g\u00f6m\u00fcl\u00fcr. Bir hardal tanesinde bo\u011fulur. O zaman d\u00f6n\u00fcp Yazar\u2019a bakmay\u0131, ve O\u2019nunla s\u00f6yle\u015fmeyi de unutur. Kahraman\u0131m\u0131z kendi masal\u0131n\u0131n sayfalar\u0131n\u0131n aras\u0131nda nisyan\u0131ndan bir girdapla yutulur. Bu unutu\u015f zamanlar\u0131nda insan, ya\u015fam\u0131n\u0131 \u0131slak kumlara yaz\u0131lm\u0131\u015f yaz\u0131lar gibi tahayy\u00fcl eder. Biraz sonra deniz gelecek ve onlar\u0131 silip yok edecektir. Canh\u0131ra\u015f bir bi\u00e7imde yeniden yazar, daha derin bat\u0131r\u0131r elindeki dal par\u00e7as\u0131n\u0131, daha b\u00fcy\u00fck harfler kullan\u0131r. Ne yaz\u0131k ki zaman denilen deniz, bizim elimizdeki c\u00fcz-i irade \u00e7ubu\u011fundan da, yazd\u0131\u011f\u0131m\u0131z yaz\u0131n\u0131n derinli\u011finden de daha g\u00fc\u00e7l\u00fc, daha etkilidir.<\/p>\n
<\/p>\n
Yazar\u2019a bakmay\u0131, O\u2019nunla s\u00f6yle\u015fmeyi unutan karakterler i\u00e7lerinde bulunan dayan\u0131lmaz, s\u00f6yle\u015fme arzusunu, ve \u00f6yk\u00fclerini baki k\u0131lma sevdas\u0131n\u0131 bir ba\u015fka kahraman\u0131n haf\u0131zas\u0131 \u00fczerinden yapmay\u0131 denerler. Buna a\u015fk-\u0131 mecazi diyoruz. Islak kumlarda baki olma \u00e7abalar\u0131n\u0131n en derinidir a\u015fk-\u0131 mecazi. Onun \u00e7abas\u0131 ne heykeller dikmeye, ne geride eserler b\u0131rakmaya, ne de ad\u0131n\u0131 sonsuza dek ya\u015fatmaya dayanan \u00e7abalara benzer. O \u00e7oklar \u00fczerinde sathi bir iz de\u011fil, bir ki\u015fi \u00fczerinde derin izler b\u0131rakarak baki olma \u00e7abas\u0131d\u0131r. Zira bu \u00f6yle derin bir varolu\u015fsal ihtiya\u00e7t\u0131r ki, derin bir ba\u011fl\u0131l\u0131kla bizi kar\u015f\u0131m\u0131zdaki insan\u0131n i\u00e7ine g\u00f6mer. Onda kayboluruz. Kanaatimce Yazar\u2019\u0131n yazmaktan en \u00e7ok ho\u015fland\u0131\u011f\u0131 \u00f6yk\u00fcler de bu a\u015fk-\u0131 mecazi \u00f6yk\u00fcleridir. \u00d6yle ki biz \u00f6yk\u00fc i\u00e7indekiler dahi en \u00e7ok bunu anlatmaktan ho\u015flan\u0131r\u0131z. Zira bu \u00f6yk\u00fcn\u00fcn bir yerinde kahraman\u0131n girdaptan kurtulup y\u00fcz\u00fcn\u00fc Yazar\u2019a d\u00f6nmesi ihtimali kuvvetle muhtemeldir. Yazar onun k\u0131vran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n, hasretlerinin, i\u00e7 \u00e7eki\u015flerinin, kendisi i\u00e7in oldu\u011funu bilir. Fark\u0131nda de\u011fil ama, asl\u0131nda Beni \u00f6zl\u00fcyor duygusu ile onun yaras\u0131na dikkatle bakar. A\u015f\u0131k yo\u011fun bak\u0131mda bir hasta titizli\u011fiyle takip edilir.<\/p>\n
<\/p>\n
\u201cHaf\u0131za-i insan nisyan ile maluld\u00fcr\u201d ya bir ba\u015fka insan\u0131n hayalinde, kalbinde, haf\u0131zas\u0131nda var olmak, \u00f6yk\u00fcn\u00fcz\u00fc ona anlatmak bir \u00f6r\u00fcmcek a\u011f\u0131 \u00f6rmek gibidir. \u0130nce ince i\u015flersiniz, itina ile bezersiniz, \u00e7ok sa\u011flam zannedersiniz ama sizi \u015foka sokacak bir kolayl\u0131kla da\u011f\u0131l\u0131verir. \u201cBeni unutma hikayemin tek \u015fahidi sensin\u201d dedi\u011finiz, en mahrem taraflar\u0131n\u0131za, ruhunuzun en aciz k\u00f6\u015felerine, en f\u0131s\u0131lt\u0131yla s\u00f6ylenebilecek s\u00f6zlerinize sahip olan insanlar dahi, ellerinde olmaks\u0131z\u0131n sizi unutabilirler. \u015eayet unutmuyorlarsa, onlar\u0131n sizi unutmay\u0131\u015f\u0131 Yazar\u2019\u0131n bunu onlarda muhkem k\u0131lmas\u0131 ile m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Zira hikaye asl\u0131nda bizim de\u011fil O\u2019nun hikayesidir. Hikayesinin bekas\u0131n\u0131 bizden ziyade O istemektedir.<\/p>\n
<\/p>\n
Ama bir taraf\u0131yla insanda var olmak \u00e7abas\u0131 anlaml\u0131 da bir \u00e7abad\u0131r. Rabb i\u00e7in i\u00e7imize derc edilen muhabbet duygusu, O unutulunca O\u2019na(te\u015fbihte hata olmas\u0131n) en benzeyene, O\u2019nu en \u00e7ok hat\u0131rlatana y\u00f6neltilir ki bu da yine bir insand\u0131r. Bu y\u00fczden \u00e7i\u00e7e\u011fe, aya, yapra\u011fa, de\u011fil insana a\u015f\u0131k olunur. \u0130nsan aynalar\u0131n en g\u00fczelidir. \u00dczerinde Sevgiliyi en \u00e7ok g\u00f6sterenidir. \u0130nsan ili\u015fkilerinde dahi sevdi\u011fi birini kaybeden ki\u015fi ona en benzeyeni aray\u0131p bulmaya \u00e7abalar. Onu hat\u0131rlatan yerlerde dola\u015f\u0131r, onun sevdi\u011fi nesneleri toplar. Bir insan\u0131n aynas\u0131nda temess\u00fcl etmek Rabbin dahi arzu etti\u011fi bir \u015fey olunca bunu insan ni\u00e7in istemesin? Ancak insan, sizin hikayenizi en derin duygular\u0131yla hisseder. Sadece o kendini sizin yerinize koyabilir, siz olabilir. Zaten sevgi de benli\u011fini b\u00fcy\u00fct\u00fcp birden fazla insan olmak demek de\u011fil midir? Bu sayede insanlar sevdiklerinin ba\u015flar\u0131na gelen bir s\u0131k\u0131nt\u0131y\u0131 hisseder, onlar\u0131n hallerini r\u00fcyalar\u0131nda g\u00f6r\u00fcr, onlar\u0131n eksiklerine, aczlerine canh\u0131ra\u015f bir bi\u00e7imde \u015fefkat ederler. Sevgi sayesinde onun yaras\u0131 benim yaram olur, onun sevinci de benim sevincim haline gelir. Ama yine de hi\u00e7bir yer, insan haf\u0131zas\u0131 veya g\u00f6nl\u00fc dahi, O\u2019nda baki kalmak gibi de\u011fildir.<\/p>\n
<\/p>\n
Bu zor dengeyi tutturmak laz\u0131md\u0131r. Bu ise y\u00fcz\u00fcn\u00fc Allah\u2019a d\u00f6nmeyi O\u2019nunla s\u00f6yle\u015fmeyi O\u2019nu anlama \u00e7abas\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcrken, onun dahi Kendisini anlamas\u0131n\u0131 murad etti\u011fi insan\u0131 \u0131skalamamakt\u0131r. A\u015fk-\u0131 hakiki ile a\u015fk-\u0131 mecaziyi birlikte ve i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7i\u015flerle ya\u015famakt\u0131r. Sevgiliden En Sevgiliye, En Sevgiliden de sevgiliye yol bulmakt\u0131r. Bu sayede insan sadece kendi \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fc de\u011fil \u00f6tekinin \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fc de ya\u015far. Bu sayede insan sadece kendi y\u00fcz\u00fcn\u00fc d\u00f6nerek de\u011fil, sevdiklerinin de y\u00fcz\u00fcn\u00fc d\u00f6nmesiyle Allah\u2019la sohbet eder. Bu sayede g\u00f6n\u00fcl inbisat eder, geni\u015fler, i\u00e7ine birden \u00e7ok nihayetsiz sevgileri, kainat kadar bir merhameti i\u00e7ine al\u0131r, ve nahnu s\u0131rr\u0131 tecelli eder. Ben, biz olur. Kainat arkaya at\u0131lmadan Rabb\u2019e kavu\u015fulur. Her sevgiliden O\u2019na a\u015fkla yol bulunur. O\u2019ndan da her sevgiliye merhamet burcunda geri d\u00f6nerek nur olunur. Rahman ve Vedud isimlerine beraberce kavu\u015fulur. B\u00f6ylece bizim \u00f6yk\u00fcm\u00fcz uru\u00e7 ve n\u00fczullerler, y\u00fckseli\u015f ve al\u00e7al\u0131\u015flar birbirini kovalayan, bitmeyen, yeniden yeniye yaz\u0131lan, her bat\u0131nda yeni bir b\u00f6l\u00fcmle do\u011fan bir \u00f6yk\u00fc olur. Nun s\u0131rr\u0131, tam da burada rahmetle a\u015fk\u0131n birbirine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc yerde ayan beyan ortaya \u00e7\u0131kar.<\/p>\n
<\/p>\n
A\u015fk\u0131n, fanili\u011fin, kaderin, c\u00fcz-i iradenin aklen olmasa da hissen ne olduklar\u0131n\u0131 anlatan harikulade bir \u00fcslubuyla, insan\u0131 y\u00fcksek sesle okumak arzusu ile tutu\u015fturan kelimeleriyle, g\u00f6ze, kula\u011fa, hayale bir \u015f\u00f6len ya\u015fatan te\u015fbihleriyle, padi\u015fah\u0131 unutup cariyeye giden hattat\u0131n, mavi bir y\u0131ld\u0131za a\u015fk\u0131ndan eriyip giden ve a\u015fk\u0131na kavu\u015ftu\u011funda a\u015fk\u0131 bitiveren mezarl\u0131k bek\u00e7isinin, m\u00fcrekkep ile demir huruf aras\u0131nda bir devrime kalbi burkularak tan\u0131kl\u0131k eden sahaf\u0131n, beyaz karanfil kokusu yayan ve nuru s\u00fckunet veren \u015feyhin masallar\u0131yla hayat\u0131mda okudu\u011fum en se\u00e7kin kitaplar aras\u0131na giren \u201cNun Masallar\u0131\u201dn\u0131n tefekk\u00fcr\u00fcmdeki pay\u0131n\u0131 inkar edemem. Nazan Bekiro\u011flu\u2019na beni bu masal diyar\u0131nda gezdirdi\u011fi i\u00e7in te\u015fekk\u00fcr ederim.<\/p>\n
<\/p>\n
Tek bir harfin bir yazar taraf\u0131ndan okunan d\u00fcnyas\u0131 buysa bizim daha okuyacak \u00e7ok \u015feyimiz, y\u00fcr\u00fcnecek \u00e7ok yolumuz, tad\u0131lacak \u00e7ok lezzet ve ac\u0131m\u0131z, hissedilecek \u00e7ok latifemiz, anlat\u0131lacak ve dinlenecek \u00e7ok masal\u0131m\u0131z var demektir. Bir hikayede durup d\u00fc\u015f\u00fcnmekle, onda tak\u0131l\u0131 kalmak aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck fark vard\u0131r. Bu y\u00fczden hakikat \u015fudur ki, hayattaki t\u00fcm hikayelerin sonu noktayla de\u011fil, virg\u00fclle bitmektedir.<\/p>\n
<\/p>\n
Dileriz t\u00fcm masallar bizi O masallar ve hikayeler sahibi B\u00fcy\u00fck Yazar\u2019a yak\u0131nla\u015ft\u0131rs\u0131n.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
10.01.2009 \u201cNUN\u2026 KALEME ve yazd\u0131klar\u0131na and olsun!\u201d Kalem ilk yarat\u0131lanlardand\u0131r. Bir hikayeyi yazmaya ba\u015flar. Bu \u201cnun\u201dun hikayesidir. \u201cBiz\u201dim hikayemiz. Nun denilince akla biz zamiri gelir, nahnu s\u0131rr\u0131n\u0131 anlat\u0131r nun. Asl\u0131nda kalemin yazd\u0131\u011f\u0131 en ilgisiz zannedilen iki \u015fey, \u00e7izdi\u011fi en uzak ve alakas\u0131z iki resim dahi birbiriyle ilgilidir. Varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z kalemin ucundan akan m\u00fcrekkepten ibarettir. Hikayeci bunu […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[140],"class_list":["post-86487","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n