06.04.2009<\/p>\n
ALLAH VAC\u0130BA\u2019L-V\u00dcCUD\u2019DUR. Varl\u0131k s\u0131fat\u0131 bizzat O\u2019na aittir. E\u015fya vard\u0131r. \u0130nsan ise var olur. Varolu\u015f bir s\u00fcre\u00e7tir ve insana hast\u0131r. Biz bir hilal misali ala-i illiyyinden esfel-i safiline inebilir, esfel-i safilinden ala-i illiyyine \u00e7\u0131kabiliriz. D\u00fcnyaya ini\u015fimiz ve bekaya gidi\u015fimiz bir tam daire te\u015fkil eder. \u201cSonunda bize d\u00f6nd\u00fcr\u00fcl\u00fcrs\u00fcn\u00fcz\u201d hakikati b\u00f6ylece tahakkuk eder. Bu bizim varolu\u015f hikayemizdir.<\/p>\n
<\/p>\n
Bu sabit ve kararl\u0131 bir varl\u0131\u011fa sahip olmama hali bizi varolu\u015f endi\u015fesine s\u00fcr\u00fckler. Biz ne melek gibi ne hayvan gibiyiz, makam\u0131m\u0131z\u0131n bir garantisi yok, g\u00f6zde de olabiliriz, g\u00f6zden de d\u00fc\u015febiliriz. Her an varl\u0131\u011f\u0131m\u0131zdan bir \u015feyler yitirme korkusu ta\u015f\u0131r\u0131z, ve bu endi\u015fenin \u00fcstesinden gelebilmek i\u00e7in kainatta bir iz b\u0131rakmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r\u0131z. \u0130z b\u0131rakman\u0131n tek yolu ili\u015fki kurmakt\u0131r. Biz de varl\u0131kla ili\u015fki kurar\u0131z. Severek, \u015fefkat ederek, infak ederek, bi\u00e7im vererek, de\u011fi\u015ftirerek, hatta bazen y\u0131karak, yok ederek.<\/p>\n
<\/p>\n
Bu \u00f6ylesine bir f\u0131tri ihtiya\u00e7t\u0131r ki, k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklarda bile kendini g\u00f6sterir. Yapt\u0131\u011f\u0131 bir resmi size be\u011fendirme \u00e7abas\u0131 ile, bir kitaba dald\u0131\u011f\u0131n\u0131z\u0131 g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnde ilgi isteyip \u201cseni seviyorum anne\u201d demesi ile, hatta yaramazl\u0131k yapmalar\u0131 ile \u00e7ocuklar \u201cbeni g\u00f6r, ben var\u0131m\u201d derler.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Eduardo Galeano Kucakla\u015fman\u0131n Kitab\u0131\u2019<\/i>nda bu varolu\u015f \u00e7\u0131\u011fl\u0131\u011f\u0131na k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00e7ocu\u011fun dilinden ses veriyor. \u00c7\u00fcnk\u00fc birilerinin bizim burada oldu\u011fumuzu bilmesi, her birimiz i\u00e7in bu denli hayatidir. \u00d6yle ki, t\u00fcm varl\u0131klar\u0131 ile bizi alg\u0131las\u0131nlar isteriz. Bizi g\u00f6rs\u00fcnler, i\u015fitsinler, bize dokunsunlar, bizi anlas\u0131nlar, bizi sevsinler, bizi hat\u0131rlas\u0131nlar dileriz. Bize hem g\u00f6zle, hem kulakla, hem ak\u0131lla, hem kalple, hem haf\u0131za ile muhatap olsunlar diyedir t\u00fcm \u00e7abalar\u0131m\u0131z.<\/p>\n
<\/p>\n
Ben de bug\u00fcn hastal\u0131ktan ve evde yatmaktan usanm\u0131\u015f, ama yorgun, bitkin bir hal i\u00e7inde yak\u0131nlardaki bir b\u00fcy\u00fck park alan\u0131na gittim. Her yer papatyalarla doluydu. \u00d6yle ki k\u00fc\u00e7\u00fck k\u0131z\u0131m\u0131n s\u00f6yledi\u011fi gibi sanki \u201cbir \u00e7ocuk melek g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde patlam\u0131\u015f m\u0131s\u0131r yemi\u015f ve yerlere d\u00f6km\u00fc\u015f\u201dt\u00fc. Papatyalar, onlar\u0131 sevdi\u011fimi biliyorlar m\u0131yd\u0131? Onlara usulca f\u0131s\u0131ldad\u0131m, \u201cbenimle berzaha da gelir misiniz?\u201d Ard\u0131ndan e\u015fime kendisinden \u00f6nce \u00f6l\u00fcrsem mezar\u0131ma papatyalar ekmesini s\u00f6yledim. Bu bahar \u015fenli\u011finde \u00f6l\u00fcm\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnmeme bir anlam veremedi. Ama g\u00fczellik bu kadar g\u00f6z al\u0131c\u0131 olmasa, ondan ayr\u0131lmak da bu denli zor olmazd\u0131. \u201cPapatyalar da beni seviyor mudur?\u201d dedim, bir tane kopar\u0131p bana uzatt\u0131. Papatyalara biti\u015fme arzumun g\u00fczelli\u011fe, sonsuzlu\u011fa, varl\u0131\u011fa biti\u015fme sevdas\u0131 oldu\u011funu biliyordu. Papatyalar\u0131n g\u00f6nl\u00fcn\u00fc kazanabilirsem benimle \u00e2lemin her yerine geleceklerdi, biliyordum.<\/p>\n
<\/p>\n
Bir kedi ile yeme\u011fimi payla\u015ft\u0131m, yeme\u011fi verirken onun da beni hat\u0131rlamas\u0131n\u0131 diledim. \u00c7\u00fcnk\u00fc kedileri de yan\u0131mda g\u00f6t\u00fcrmek dilerdim. Bir k\u00f6pe\u011fe yana\u015ft\u0131m, hasta gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu, ona dua ettim, \u015fifa diledim, ba\u015f\u0131n\u0131 kald\u0131rd\u0131 bana bakt\u0131, g\u00f6zlerinde kendimi g\u00f6rd\u00fcm. Onun hastal\u0131\u011f\u0131 benim hastal\u0131\u011f\u0131md\u0131. Ya beraber \u015fifa bulacakt\u0131k, ya birlikte d\u00fc\u015f\u00fcp kalacakt\u0131k. Dile\u011fim k\u00f6pe\u011fin d\u00fcnyas\u0131nda iz b\u0131rakmak, giderken onu ard\u0131mda b\u0131rakmamakt\u0131. Denize bakt\u0131m, uzun uzun yunuslar\u0131 arad\u0131m, yosunlara dald\u0131m, dalgalar\u0131 sayd\u0131m. Dalgalara, yosunlara, yunuslara g\u00f6zlerimle i\u015faret koymak istedim. A\u011fa\u00e7lara dokundum, tek tek i\u015flenmi\u015f oya gibi \u00e7i\u00e7eklerine ve yapraklar\u0131na temas ettim. Y\u0131llard\u0131r geldi\u011fim bu parka ait her nesne beni tan\u0131s\u0131n istedim. T\u00fcm dualar\u0131m bir yerlerde beni hat\u0131rlayan birileri olmas\u0131 i\u00e7indi. \u00d6yle ki insan yetmiyor, da\u011f, ta\u015f, \u00e7i\u00e7ek, hayvan t\u00fcm kainat beni hat\u0131rlas\u0131n istiyordum ve hatta beni sevsin. Her yere benimle beraber gelsin. G\u00fcne\u015fe g\u00f6zlerimi dikip uzun uzun bak\u0131\u015f\u0131m, g\u00f6zlerim karar\u0131nca geri \u00e7ekili\u015fim bundand\u0131, y\u0131ld\u0131zlar\u0131n meleklerine selam veri\u015fim de \u00f6yle, o k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuk gibi \u201cEy g\u00fcne\u015f, benim burada oldu\u011fumu biliyor musun; ey y\u0131ld\u0131z, seni sevdi\u011fimin fark\u0131nda m\u0131s\u0131n?\u201d diyordum. Ne g\u00fcne\u015fsiz ne de ays\u0131z ya\u015fayabilirdim, her \u015feyi hep beraber varolu\u015fumun i\u00e7ine derc ediyordum. Ben hepsiydim, aram\u0131zda ayr\u0131 gayr\u0131 yoktu. Kalbime bir kez dokunan hi\u00e7bir \u015fey geride kalmamal\u0131yd\u0131. Sevdi\u011fim hi\u00e7bir varl\u0131ktan kar\u015f\u0131l\u0131k almamaya g\u00f6nl\u00fcm raz\u0131 de\u011fildi. Ben elmay\u0131 seviyorsam elma da beni sevmeliydi. Benim hayat\u0131ma dahil olmaktan memnun olmal\u0131yd\u0131. Kula\u011fa diktat\u00f6rce geliyordu ama, belki de \u201chalife\u201d olarak yarat\u0131lman\u0131n bir anlam\u0131 da buydu. T\u00fcm varl\u0131k alemi \u00fczerinde bir halife isek her bir varl\u0131ktan da biat istiyorduk. Biat varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131n onaylan\u0131\u015f\u0131yd\u0131, meleklerin secdesiydi. Yaln\u0131z insandan bu anlamda bir biat bekleyemiyorduk, hakikat \u015fu ki insan Yarat\u0131c\u0131ya bile h\u00fcsn-\u00fc mukabele etmeyebiliyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Namaz k\u0131l\u0131yorduk, hay\u0131rl\u0131 bir \u015feyler yapmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk, hepsi bir deftere kaydolsun istiyorduk. Bu da bir iz b\u0131rakma \u00e7abas\u0131yd\u0131. Ruhumuz bedenimizden ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda bizi hat\u0131rlayan ve dua edenler olsun istiyorduk, bu da bir iz b\u0131rakma \u00e7abas\u0131yd\u0131. Biri do\u011fum g\u00fcn\u00fcm\u00fcz\u00fc hat\u0131rlad\u0131\u011f\u0131nda bunun i\u00e7in bu kadar seviniyorduk. \u0130nsan unutulmak istemiyordu. Bir zihinde var olmak, olumlu ise cennet, olumsuz ise cehennemdi. Ama yine de hi\u00e7 olmamaktan iyiydi, zira insan cehennemde dahi olsa var olmak istiyordu. Bu y\u00fczden birinin size nefretle bile cevap vermesi sizi yok saymas\u0131ndan, unutmas\u0131ndan iyiydi, yok saymak en b\u00fcy\u00fck \u015fiddetti. Adem mutlak \u015ferdi. Cehennem bile \u00fczerindeki celal tecellileri ile ademe g\u00f6re hay\u0131r kal\u0131yordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Etrafta g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz insanlar\u0131 buram buram parf\u00fcm s\u00fcrmeye, en s\u0131rad\u0131\u015f\u0131 k\u0131yafetleri bulup giymeye, sa\u00e7lar\u0131n\u0131 savurarak, kahkahalar atarak konu\u015fmaya, yazmaya, ba\u015far\u0131l\u0131 olmaya, meslek edinmeye, kariyer sahibi olmaya, evlenmeye, \u00e7ocuk do\u011furmaya iten \u015fey bir iz b\u0131rakma \u00e7abas\u0131 de\u011fil miydi? Herkes cennette veya cehennemde mutlak olarak var olma emelinde idi. Var olmak kendimizi bilmemiz, kainat\u0131n bizi bilmesi ve Rabbin bizi g\u00f6rmesi \u015feklinde m\u00fcmk\u00fcn olabiliyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
En temel ve sahici, ayn\u0131 zamanda etkili var olma \u00e7abas\u0131, Allah\u2019ta iz b\u0131rakma \u00e7abas\u0131 idi (te\u015fbihte hata olmas\u0131n). Bu da dua \u015feklinde tezah\u00fcr ediyordu. Her duada, her yakar\u0131\u015fta, Rab ile her konu\u015fmada O\u2019nda iz b\u0131rakmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk. Asl\u0131nda istenen \u015fey de\u011fildi \u00f6nemli olan, bu iz b\u0131rakma gayesi idi her \u015feyin sebebi. Bu y\u00fczden duam\u0131z olmay\u0131nca ehemmiyetimiz yoktu, \u00e7\u00fcnk\u00fc duam\u0131z olmazsa yok oluyorduk. \u015e\u00fcphesiz her dua O\u2019nda silinmez bir iz b\u0131rak\u0131yordu. Yahut zaten var olan kadim yerimizi, izimizi bize fark ettiriyordu, zira Allah\u2019ta bir \u015fey sonradan var olmazd\u0131. O Semi\u2019 idi, bizi duyuyordu, Basir idi, g\u00f6r\u00fcyordu, bize hemen cevap veriyordu, yok saym\u0131yordu, umursamazl\u0131k etmiyordu, derdimizi anl\u0131yordu, mazeretlerimizi dinliyordu, a\u015fk\u0131m\u0131z\u0131 hissediyordu, mukabele ediyordu, bizi unutmuyordu. O Baki idi ve fani mahlukatta b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m\u0131z izler ancak O izin verirse fenadan kurtulabiliyordu. O bizi seviyordu, ve t\u00fcm varl\u0131k alemine de sevdirmek diliyordu, bu y\u00fczden bizi t\u00fcm kainatla alakadar k\u0131lm\u0131\u015f, her bir varl\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 i\u00e7imize muhabbet koymu\u015ftu. Ne zaman ki Allah\u2019\u0131 zikrederek mahlukat\u0131 seviyorduk, elhak sevilmeyi hak ediyorduk. Bu Allah\u2019\u0131n kurulu ve bozulmaz yasas\u0131yd\u0131. Bu g\u00fcvencemizdi, emniyetimizdi.<\/p>\n
<\/p>\n
T\u00fcm bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken elimdeki F\u00fctuhat-\u0131 Mekkiye\u2019yi a\u00e7t\u0131m, ve \u0130bn Arabi\u2019nin manen bana destek verdi\u011fini hisseden \u015fu c\u00fcmle ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131m.<\/p>\n
<\/p>\n
Varl\u0131k var olana d\u00f6rt mertebede verilir:<\/p>\n
<\/p>\n
Hazreti \u015ferh etmek haddime de\u011fil, ama ben nacizane buradan \u015funu anl\u0131yorum:<\/p>\n
<\/p>\n
\u0130nsan kendini bilir, bu kendi zihninde var olu\u015fudur; ba\u015fka insanlar\u0131n zihninde de var olmak ister, Rabbinin kat\u0131nda da ilmi ilahide de var olmak diler. Bu, zihindeki varl\u0131kt\u0131r.<\/p>\n
<\/p>\n
D\u0131\u015fta varl\u0131k, hayat sahibi olmak, beden sahibi olmak, mahlukatla temas etmek, sevdiklerine sar\u0131lmak, g\u00f6rmek, i\u015fitmek, dokunmak ile olur. Bunlardan mahrumiyet \u00e7ok ac\u0131d\u0131r. \u00d6l\u00fcm bir d\u0131\u015fta varl\u0131k kayb\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in bizi \u00e7ok ac\u0131t\u0131r. Ne zaman ki berzahta bir varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z oldu\u011funu idrak eder ve buna kanaat ederiz, o zaman i\u00e7imiz rahatlar. Yine de d\u0131\u015fta varl\u0131k ruhun bedene a\u015fk\u0131 gibi hasretle beklenen bir varl\u0131k kategorisidir; ki insan ha\u015fr edilirken bedeni ona iade edilir.<\/p>\n
<\/p>\n
Laf\u0131zda varl\u0131k hem insan\u0131n bir isminin olmas\u0131na tekab\u00fcl eder, zira sadece ismi olan vard\u0131r, hem de kelam s\u0131fat\u0131n\u0131n insandaki tecellisine i\u015faret eder; ki insan hem konu\u015fmak ve s\u00f6z ile var olmak ister. Hem de kadim s\u00f6ze muhatap olarak var olmak ister. G\u00fczel bir s\u00f6z duydu\u011fumuzda onu haf\u0131zam\u0131za kaz\u0131mam\u0131z bundand\u0131r. S\u00f6z bir var olma bi\u00e7imidir. S\u00f6z d\u00f6lleyicidir. Bir a\u011f\u0131zdan \u00e7\u0131kar ve bir kulaktan kalbe girer, bir varl\u0131kta d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme sebep olur, yeni bir varolu\u015fa kap\u0131 a\u00e7ar.<\/p>\n
<\/p>\n
Yaz\u0131 da b\u00f6yledir. \u0130nsan sadece ka\u011f\u0131da ke\u015ffetti\u011fi ve meftun oldu\u011fu hakikatleri d\u00f6kmez, ayn\u0131 zamanda ka\u011f\u0131da kendini de d\u00f6ker, hatta o hakikatler dahi insan\u0131n Y\u00fcksek Bir Varl\u0131\u011fa, Hakk\u2019a tutunarak var olma \u00e7abas\u0131n\u0131 yans\u0131t\u0131r. Bu y\u00fczden mektuplar yazar\u0131z sevdiklerimize, mesajlar yollar\u0131z, yaz\u0131da var olma tutkusundand\u0131r sevdiklerimizin eski mektuplar\u0131n\u0131 bile saklamam\u0131z. Onlar\u0131n o ka\u011f\u0131d\u0131n i\u00e7inde, o harflerde var olduklar\u0131n\u0131 biliriz. Bu y\u00fczden \u00dcstad kendisi ile g\u00f6r\u00fc\u015fmek isteyenlere Risaleleri okumalar\u0131n\u0131 \u00f6\u011f\u00fctler, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00dcstad orada, k\u0131rm\u0131z\u0131 kitaplar\u0131n i\u00e7indedir. Bu kalem ve yazd\u0131\u011f\u0131 sat\u0131rlara yemin eden Allah\u2019\u0131n bir mucize-i hilkatidir. Bu harflerin d\u00fcnyas\u0131na giri\u015ftir. Yaz\u0131da varl\u0131k kalem yarat\u0131ld\u0131\u011f\u0131ndan bu yana vard\u0131r.<\/p>\n
<\/p>\n
Ku\u015fkusuz, bu yaz\u0131 da bir var olma, bir iz b\u0131rakma \u00e7abas\u0131ndan ba\u015fka bir \u015fey de\u011fildir.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
06.04.2009 ALLAH VAC\u0130BA\u2019L-V\u00dcCUD\u2019DUR. Varl\u0131k s\u0131fat\u0131 bizzat O\u2019na aittir. E\u015fya vard\u0131r. \u0130nsan ise var olur. Varolu\u015f bir s\u00fcre\u00e7tir ve insana hast\u0131r. Biz bir hilal misali ala-i illiyyinden esfel-i safiline inebilir, esfel-i safilinden ala-i illiyyine \u00e7\u0131kabiliriz. D\u00fcnyaya ini\u015fimiz ve bekaya gidi\u015fimiz bir tam daire te\u015fkil eder. \u201cSonunda bize d\u00f6nd\u00fcr\u00fcl\u00fcrs\u00fcn\u00fcz\u201d hakikati b\u00f6ylece tahakkuk eder. Bu bizim varolu\u015f hikayemizdir. […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[140],"class_list":["post-86463","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n