28.10.2010<\/p>\n
HAYATIN EVVEL\u0130 s\u00f6z , ruhlar aleminde yarat\u0131ld\u0131\u011f\u0131m\u0131zda bize \u2018Elestu birabbikum\u2019 diye soran Rabbimize \u2018Bela\u2019 diye cevap verdik. Oysa \u2018bela\u2019 demek zordu. Elbette, ku\u015fkusuz sen bizim Rabbimizsin. \u00c7ok zorland\u0131k bu ahdi yaparken. Nefsimiz, ve o nefse tak\u0131l\u0131 \u015fuurlu bir tel olan enemiz, \u2018ene ene ve ente ente\u2019 \u2018ben benim sen de sensin\u2019 demek arzusundayd\u0131, dedi de. Arzusunu fiiliyata c\u00fcretle d\u00f6kt\u00fc. Ve cehennem azab\u0131 \u00e7ekti. \u00c7\u00fcnk\u00fc par\u00e7an\u0131n ait oldu\u011fu b\u00fct\u00fcnden kopu\u015fu bu c\u00fcmledeydi, \u2018ene ene ve ente ente\u2019. B\u00fcy\u00fck azap. Kendine Ondan gayr\u0131, Ondan ba\u011f\u0131ms\u0131z bir varl\u0131k veri\u015f. Haza cehennem!<\/p>\n
<\/p>\n
Ama avdet ettik. Tevbe ettik, d\u00f6nd\u00fck. \u0130nsan ancak ait oldu\u011fu yere d\u00f6ner. \u0130nsana \u2018d\u00f6n\u2019 denilmi\u015ftir. \u2018\u0130rci ila rabbike rad\u0131yeten mard\u0131yye\u2019 \u2018rabbinden raz\u0131 ve rabbin de senden raz\u0131 olarak d\u00f6n\u2019 yahut \u2018 seni seviyorum, sen de beni sevdi\u011fini biliyorsun ya, hadi d\u00f6n\u2019. Fakr insan\u0131n burnunu s\u00fcrtt\u00fc, ihtiya\u00e7 can\u0131n\u0131 s\u0131kt\u0131, ayr\u0131l\u0131k ate\u015f oldu yakt\u0131, anlad\u0131 ki \u2018Ona muhtac\u0131m, Onsuz yapamam, Onu \u00f6zledim\u2019. Ne yapacakt\u0131, bir kere itmi\u015fti sevdi\u011fini, bir kere meydan okumu\u015ftu, bir kere a\u011fz\u0131n\u0131 Onun hi\u00e7 lay\u0131k olmad\u0131\u011f\u0131 s\u00f6zlerle bozmu\u015ftu. O anda meleklerin bilmedi\u011fi bir ismi can\u0131n\u0131n ortas\u0131nda hissetti, Ya Vedud. Umut doldu i\u00e7i. O seven sevilendi. Sevgisinin kar\u015f\u0131l\u0131ks\u0131z olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 derk etti. Peki yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 nas\u0131l temizleyecekti, yapt\u0131\u011f\u0131 \u015f\u00fcphesiz \u00e7irkindi. O an Onun Kuddusiyetine hi\u00e7bir s\u00f6z\u00fcn halel getiremeyece\u011fini hissetti. O kendi kendine s\u00f6vm\u00fc\u015f kendi kendine azab etmi\u015fti. Ne mele\u011fin ne \u015feytan\u0131n bilmedi\u011fi bir \u015feyi bildi azab\u0131n orta yerinde, O Gafurdu, Tevvab\u2019d\u0131. D\u00f6nmesini bekliyordu, \u2018fe\u2019 hemen d\u00f6nd\u00fc. D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn arzu edildi\u011fini anlad\u0131\u011f\u0131 an, hi\u00e7 teredd\u00fct etmeden \u2018Ente Rabbiyel ala, ve ene abdukel aciz\u2019 deyiverdi. Bu c\u00fcmleye \u00f6yle susuz kalm\u0131\u015ft\u0131 ki. Ona \u00f6yle hasret kalm\u0131\u015ft\u0131\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
Ve s\u00f6zle\u015fme tamamland\u0131. \u0130lk s\u00f6zle\u015fmeydi bu. Evvel Onunla s\u00f6zle\u015filmi\u015fti. Ahirde s\u00f6zle\u015fildi\u011fi yerde yeniden bulu\u015fulacakt\u0131. O s\u00f6z\u00fcn\u00fc tutard\u0131, acaba \u2018ben\u2019 de s\u00f6z\u00fcn\u00fc tutacak m\u0131yd\u0131?<\/p>\n
<\/p>\n
\u0130nsan berzah varl\u0131kt\u0131, alemle Allah aras\u0131nda,daire-i imkan ile daire-i v\u00fccub aras\u0131nda, ara varl\u0131k. Kendine bakan y\u00f6n\u00fcyle m\u00fcmk\u00fcn bir varl\u0131k, Hakk\u2019a bakan y\u00f6n\u00fcyle ezelde var olan bir hakikat. Hem zalim ve cahil, hem Rahman sureti \u00fczere olan. \u0130kisinin de \u00f6zellikleri kendinde mevcuttu. O hem alemden s\u00fcz\u00fclm\u00fc\u015f bir damlayd\u0131, bir \u00f6zd\u00fc. Hem esma-i k\u00fcllihaya mazhar bir halife\/suret. \u0130ki el ile yarat\u0131lana bir de bu cihetten bakmak gerek. <\/p>\n
<\/p>\n
Allah alemi esmas\u0131yla yahut suretiyle y\u00f6netirdi. Bu alemde i\u015fler ibadun mukramun(ikrama mazhar kullar) ile y\u00fcr\u00fct\u00fcl\u00fcrd\u00fc. Yaln\u0131z unutmamak laz\u0131m, kullar sadece izzet ve azametin \u00f6n\u00fcnde birer perdedard\u0131lar. Yoksa zahirin sultanlar\u0131n\u0131n avanesi gibi i\u015flerde pay sahibi de\u011fildiler. Naz\u0131r yahut bek\u00e7iydiler. En g\u00fczeli dellald\u0131lar. Mahlukata y\u00f6nelen t\u00fcm esma-i ilahi onlar vas\u0131tas\u0131yla tecelli ederdi. Halifeler mahlukata rahmet ederlerdi, rahmetleri ceplerinden de\u011fildi, tablac\u0131yd\u0131lar hepsi. Emanet olan rahmeti ta\u015f\u0131r ve aleme da\u011f\u0131t\u0131rlard\u0131. Enenin \u015fuurlu teli \u00e7ok iyi bir iletkendi, t\u00fcm ak\u0131m\u0131 ge\u00e7irirdi. Ondan ald\u0131, aleme verdi. Ald\u0131, verdi, ald\u0131, verdi\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
Al\u0131p verirken \u00fczerinden ge\u00e7en tecelliye en fakir, en muhta\u00e7 olan\u0131n kendi oldu\u011funu bildi.<\/p>\n
<\/p>\n
Alemden de makam-\u0131 uluhiyyete el\u00e7iydi halifeler. Alemin tesbihatlar\u0131n\u0131, tahmidatlar\u0131n\u0131, ibadatlar\u0131n\u0131, hacatlar\u0131n\u0131 onlar sunarlard\u0131 dergah-\u0131 ilahiye. M\u00fctemadiyen rapor verirlerdi Ona. Onlardan toplar, Ona verirlerdi. Toplar verirlerdi, toplar verirlerdi, toplar verirlerdi\u2026 Bir isimleri de Toplay\u0131c\u0131 varl\u0131kt\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc. O bilmedi\u011finden de\u011fildi bu. Onlar bilsin diyeydi. Kainat\u0131, kendilerini, ve Onu bilsinler diye. O kendi toplayamad\u0131\u011f\u0131ndan de\u011fildi bu, onlar\u0131n elinden ge\u00e7erken Onun ha\u015fmetini anlas\u0131nlar, m\u00fclk\u00fcn\u00fcn b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc idrak etsinler, Ona hakk\u0131yla kulluk edemeyeceklerini anlas\u0131nlar diyeydi.<\/p>\n
<\/p>\n
Kulluklar\u0131n\u0131 toplay\u0131p Rabbe arz ederken, el\u00e7ili\u011fini yapt\u0131\u011f\u0131 alemi de sevdi insan. K\u0131yamad\u0131 hi\u00e7 ona. Beka bulsun istedi. Beka bulmak istedi, alemin bekas\u0131n\u0131 kendi bekas\u0131 bildi. Alemi kendi bildi. Alem sevinince sevindi, alem doyunca doydu o da. Alemin ac\u0131s\u0131 onu da ac\u0131tt\u0131, alemin fenas\u0131 onu yakt\u0131. Sonra bu hislere bir anlam arad\u0131. Sa\u011fa sola bakt\u0131, tam ortada, kalbinde, buna \u015fefkat denildi\u011fini bildi. Ve o \u015fefkatin kendinden aleme akt\u0131\u011f\u0131n\u0131, kayna\u011f\u0131n\u0131n kendi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
O cihann\u00fcma bir kalpti art\u0131k. Her\u015feyi kalbinde bildi, her \u015fey onun kalbiydi. <\/p>\n
<\/p>\n
Ancak, onlardan baz\u0131s\u0131 berzah varl\u0131k olduklar\u0131n\u0131 unuttular. B\u00f6yleleri emaneti aleme da\u011f\u0131tmazlard\u0131. Rahmeti, sevgiyi, keremi, celali, cemali ila ahir t\u00fcm isimleri. Gasp ederler, yok ederler, israf ederler, sa\u00e7\u0131p savururlar, mevhum bir rububiyete \u00e7evirdikleri hilafetlerine kurban ederlerdi. Tekrarlanan bir s\u00f6z gibi ezberlenen bir vird gibi, \u201cHepsi benim\u201d diyorlard\u0131 \u015fehvetle. Onlar\u0131n ayaklar\u0131 alt\u0131nda a\u011fa\u00e7lar mutsuz, y\u0131ld\u0131zlar s\u00f6n\u00fck, hayvanlar bedbin, ku\u015flar ne\u015fesiz, \u00e7i\u00e7ekler s\u00f6n\u00fck kal\u0131rd\u0131. Sular kirlenir, hava puslan\u0131r, toprak zehirlenirdi. \u00c7\u00fcnk\u00fc iletmeleri gereken emaneti gasp etmi\u015flerdi. \u00c7\u00fcnk\u00fc s\u00f6zlerini unutmu\u015flard\u0131. Emanette emin de\u011fillerdi. Kendilerine g\u00fcvenilerek kap\u0131lar\u0131na b\u0131rak\u0131lana sahiplenerek ihanet ettiler.<\/p>\n
<\/p>\n
S\u00f6z neydi, \u2018ente rabbiyel ala, ve ene abdukel aciz\u2019. S\u00f6z onlara zor geldi. <\/p>\n
<\/p>\n
Ve s\u00f6z\u00fc ba\u015fka bir s\u00f6zle de\u011fi\u015ftirdiler. \u2018ene rabbikumul ala\u2019 \u2018Ben sizin en y\u00fcce rabbiniz de\u011fil miyim?\u2019 \u2018\u015eu alt\u0131mdan akan nehirlerle \u015fu bereketli toprak(M\u0131s\u0131r) benim de\u011fil mi?\u2019 \u2018T\u00fcm ihtiyac\u0131n\u0131z\u0131 ben kar\u015f\u0131lam\u0131yor muyum?\u2019 \u2018\u00d6yleyse burada benim s\u00f6z\u00fcm ge\u00e7er!\u2019<\/p>\n
<\/p>\n
ONUN S\u00d6Z\u00dcNE BEDEL BEN\u0130M S\u00d6Z\u00dcM.<\/p>\n
<\/p>\n
Hayret ki g\u00f6kler utan\u00e7lar\u0131ndan par\u00e7alan\u0131p d\u00f6k\u00fclmediler. O dinledi, hi\u00e7 be\u011fenmedi, ama bekledi.<\/p>\n
<\/p>\n
Zira vekil hi\u00e7bir zaman as\u0131l gibi de\u011fildi. M\u00fclk\u00fc gasp etti\u011fi ve kendini hilafetten azledip rububiyet makam\u0131na oturttu\u011fu anda, da\u011f\u0131t\u0131mda hi\u00e7bir \u015feyi de\u011fi\u015ftirmese dahi zalim oldu. Ba\u015fkas\u0131n\u0131n g\u00f6nderdi\u011fini kendi g\u00f6ndermi\u015f gibi yapt\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, Onun h\u00fck\u00fcmranl\u0131k taht\u0131n\u0131 \u00e7ald\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in zalim oldu. Sonra \u00f6yle b\u00fcy\u00fck bir y\u00fck\u00fcn alt\u0131na girdi ki, beli \u00e7at\u0131rdad\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc en b\u00fcy\u00fck g\u00fcnahlar rububiyyet vehminden do\u011fan g\u00fcnahlard\u0131. \u0130nsan\u0131n bu g\u00fcnah\u0131n y\u00fck\u00fcnde ezilmemesi, bu kirden temizlenmesi m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi.<\/p>\n
<\/p>\n
O m\u00fclk\u00fcnde \u015feriki affetmezdi.<\/p>\n
<\/p>\n
Onlardan kimileri ahidlerinde vefal\u0131 oldular. S\u00f6zlerinde sebat ettiler. Onlar kimdi? Hangileriydi? \u2018Limen kane lehu kalb\u2019 kalpleri olanlar. Kalplerini unutmayanlar, Onu da unutmad\u0131lar. Bildiler ki Onun huzuruna ancak selim bir kalple \u00e7\u0131k\u0131l\u0131rd\u0131. Aksinden \u00f6lesiye utand\u0131lar. \u015e\u00f6yle dediler \u2018Hi\u00e7 insan s\u0131rf g\u00f6rm\u00fcyor diye sevdi\u011fini unutur mu? Hi\u00e7 onu kendinden uzakla\u015ft\u0131rd\u0131 ve bir sorumlulukla bir vazife ba\u015f\u0131na g\u00f6nderdi diye Ona k\u0131r\u0131l\u0131r m\u0131? Hi\u00e7 \u2018bir an \u00f6nce ver\u2019 \u00e7a\u011fr\u0131lar\u0131na, \u2018bekle\u2019 diye cevap verdi diye bozulur mu? O bekletirse bir sebeple bekletir. O ba\u011fr\u0131ndan ay\u0131r\u0131rsa bir sebeple ay\u0131r\u0131r. O sorumluluk verirse bir sebeple verir. O t\u00fcm bunlar\u0131 kulunu kendinden ay\u0131rmamakla ona iyilik etmi\u015f olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilen bir anne \u015fefkatiyle yapar. Ay\u0131r\u0131r ve ona \u2018kendi ayaklar\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcnde dur\u2019 der.\u2019<\/p>\n
<\/p>\n
Onlar Onu tan\u0131d\u0131lar. Buna marifet denilirdi. Marifet kalple yap\u0131lan bir i\u015fti. Marifet ancak ayr\u0131lmakla dev\u015firilen bir\u015feydi. Bir iken O bilinemezdi. Oysa bilinmek dilemi\u015fti.<\/p>\n
<\/p>\n
Kalbi olan s\u0131rf kendi s\u00f6z\u00fcn\u00fc de\u011fil, Onun s\u00f6z\u00fcn\u00fc de unutmad\u0131. Onun Davud\u2019a \u2018Kullar\u0131m\u0131n beni \u00f6zledi\u011finden daha ziyade ben onlar\u0131 \u00f6zledim\u2019 deyi\u015fini unutmad\u0131. Onun g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc halde \u00f6zleyi\u015finin, kendisinin g\u00f6rmedi\u011fi halde \u00f6zleyi\u015finden k\u0131ymetli olu\u015funu anlad\u0131. Ona sar\u0131l\u0131r gibi sar\u0131ld\u0131, Onun tevdi etti\u011fi g\u00f6reve. Onun sevdi\u011fini bildi\u011fi i\u00e7in sevdi e\u015fyay\u0131. Onun sevgisini da\u011f\u0131tt\u0131 aleme, Onun rahmetini anlatt\u0131 yery\u00fcz\u00fcne. Rahmeti, y\u00fcz\u00fcne vurmu\u015f olan\u0131 g\u00f6rd\u00fc melek, cin, hayvan, bitki cans\u0131z,onun y\u00fcz\u00fcnde. Onun gibi adil olmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131 aciz haliyle, art\u0131k ne kadar becerebildiyse. Ona benzeyerek, kendinde Onu g\u00f6rerek gidermeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131 \u00f6zlemini. \u00d6zlendi\u011fini bilmekti, \u00f6zleme en b\u00fcy\u00fck teselli.<\/p>\n
<\/p>\n
Arifler dediler ki, par\u00e7a b\u00fct\u00fcn\u00fc arzulad\u0131\u011f\u0131 gibi b\u00fct\u00fcn de par\u00e7ay\u0131 arzular.<\/p>\n
<\/p>\n
Sonra vazifesine sar\u0131ld\u0131k\u00e7a bakt\u0131 ki alem bir perdedir, Sevgilinin y\u00fcz\u00fcnde bir pe\u00e7edir. Her bir \u015fey Ondan ayr\u0131 de\u011fil, Onun tecellisidir. Her \u015feyde g\u00f6r\u00fcnen Odur. O zaman her\u015feyden sonra, ve her\u015feyin yan\u0131nda, ve her\u015feyde Onu g\u00f6rd\u00fcm der. Pe\u00e7e aralan\u0131r. \u00d6zlem hafifler. Anlar ki gurbette de\u011fildir. Anlar ki Ondan uzak de\u011fildir. O hep yak\u0131nd\u0131r. G\u00f6z\u00fcn\u00fc nereye \u00e7evirse, Onun y\u00fcz\u00fc oradad\u0131r. O alt\u0131 cihette onu ku\u015fatm\u0131\u015f sar\u0131p sarmalam\u0131\u015ft\u0131r. M\u00fc\u015fahede makam\u0131na y\u00fckselir. Buras\u0131 ona huzur verir. Onun huzurunda olma bilinci. O zaman anlar, \u2018insan\u0131n vatan\u0131 kullu\u011fudur\u2019 ne demekmi\u015f. O zaman anlar gurbet neymi\u015f? Vazifesini yerine daha \u015fevkle getirir art\u0131k. Vazife Ona d\u00f6nene dek \u00e7ekilen bir \u00e7ile, hapishanede duvara at\u0131lan \u00e7izikler de\u011fildir art\u0131k, vazife Ona do\u011fru al\u0131nan yoldur. Her salih amel Onun pe\u00e7esinden bir par\u00e7a daha aralay\u0131\u015ft\u0131r. Her ilim cehdi biraz daha yakla\u015fmak, yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131 biraz daha idrak edi\u015ftir.<\/p>\n
<\/p>\n
O zaman insan g\u00fcl\u00fcmser. \u0130nsan, \u00e7ok g\u00fczel g\u00fcl\u00fcmser. Onun gamzelerinde iki alem g\u00fcl\u00fcmser. Anlar ki s\u00f6z\u00fcn\u00fc tutan sadece kendisi de\u011fildir. O da s\u00f6z\u00fcn\u00fc tutmaktad\u0131r, bak \u015fimdiden ona y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6stermeye, tebess\u00fcm etmeye, hatta onunla konu\u015fmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r bile. <\/p>\n
<\/p>\n
\u2018\u0130htiyac\u0131n oldu\u011funda yan\u0131nda olaca\u011f\u0131m\u2019 demi\u015fti, Ona hep ihtiyac\u0131 vard\u0131. G\u00fcl\u00fcmsedi, o hep yan\u0131ndayd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
Her\u015feyi Onun g\u00f6lgesi bilmi\u015f ama kendini hen\u00fcz \u00f6yle bilememi\u015fti.<\/p>\n
<\/p>\n
Sonra \u0130sm-i Vedud ona bir perdeyi daha aralad\u0131. Sevdi\u011fini alemde g\u00f6rd\u00fcn ya der, her bir \u015feyde m\u00fctecelli olan\u0131n O oldu\u011funu bildin ya. G\u00f6lgede asla nazar ettin ya. Sen de bir g\u00f6lgesin, bak bu alemin i\u00e7indesin. \u015eimdi varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 Ona b\u0131rak yok et. O zaman tesellin tam olur. O zaman bir olursun. O da Mansur gibi dedi ki \u2018Beni senden ay\u0131ran varl\u0131\u011f\u0131m\u0131 aradan kald\u0131r\u0131ver\u2019. Dua etti, istedi. \u00c7\u00f6z\u00fcm\u00fcn bu oldu\u011funu bildi. <\/p>\n
<\/p>\n
Bildi ki a\u015fkta seven benli\u011fini sevdi\u011fine feda eder, O olur. Sonra beni Onda var olur ve O ben olur. \u0130lk feda edi\u015fte fena sonraki varolu\u015fta beka bulunur. Bu ikinci varolu\u015f sayesinde kimilerine a\u015fk \u00f6tekini i\u015fgal etmek gibi gelir. Oysa a\u015fk kendini kendinde \u00f6ld\u00fcr\u00fcp, sevdi\u011finde diriltmektir. Ebediyyen yok olmak de\u011fildir. Zira yok olan birlikte olmak istedi\u011fiyle birlikte olamaz ki. Zaten o yok olsun diye yarat\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak a\u015fk kendi varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 Onda bilmektir. Bahrinde gark olmak, O olmakt\u0131r.\u2019 <\/p>\n
<\/p>\n
Mecazide g\u00f6r\u00fcneni hakikiye k\u0131yas yapt\u0131, yapaca\u011f\u0131 \u015feyi anlad\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
Kendini Onun kollar\u0131na, varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 Onun Varl\u0131\u011f\u0131na b\u0131rakmay\u0131 diledi.<\/p>\n
<\/p>\n
Bilinen odur ki insan Rabbine \u00f6lmeden visal bulamaz. \u0130stenen \u00f6lmektir, yok olmak de\u011fil. \u0130stenen fenad\u0131r, adem de\u011fil. Var edilmi\u015f olan\u0131 yok etmek zaten kabil de\u011fil. Benini kendinde de\u011fil Onda idrak eden, \u015fahit olunan alem cihetinde \u00f6lm\u00fc\u015f, bize gaip olan alemce dirilmi\u015f demektir. Bir arifin dedi\u011fi gibi \u2018Benini bu cihette \u00f6ld\u00fcr\u00fcp Onda diriltemeyen ise bedeni \u00f6lse de Ona kavu\u015facak de\u011fildir.\u2019<\/p>\n
<\/p>\n
O \u015fimdilik yaln\u0131zca cevab\u0131 bildi, ama cevap olmad\u0131. Olsa zaten s\u00f6z de kalmazd\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc bir olana ancak s\u00fckut vard\u0131r. \u0130nsan kavu\u015funca susar. B\u00f6ylesi susmak ne g\u00fczeldir!<\/p>\n
<\/p>\n
\u0130kilik bitince s\u00f6z sadece Onundur. O g\u00fcn Allah\u2019tan gayr\u0131 kimsenin konu\u015fma izni yoktur. Onlar yaln\u0131zca Onun izniyle konu\u015furlar ve sadece do\u011fruyu s\u00f6ylerler. \u00c7\u00fcnk\u00fc O g\u00fcn Ondan \u2018gayr\u0131\u2019 yoktur.<\/p>\n
<\/p>\n
Evvelde sadece O var idi ba\u015fka bir \u015fey yoktu. G\u00f6r\u00fcrsen, \u015fimdi de \u00f6yledir.<\/p>\n
<\/p>\n
Hayat\u0131n evveli bir s\u00f6zd\u00fc, ahiri de \u00f6yledir. Allah do\u011fruyu s\u00f6yler. Do\u011fruya eri\u015ftirir.<\/p>\n
<\/p>\n
Verilen s\u00f6z b\u00f6ylece yerine getirilir.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
28.10.2010 HAYATIN EVVEL\u0130 s\u00f6z , ruhlar aleminde yarat\u0131ld\u0131\u011f\u0131m\u0131zda bize \u2018Elestu birabbikum\u2019 diye soran Rabbimize \u2018Bela\u2019 diye cevap verdik. Oysa \u2018bela\u2019 demek zordu. Elbette, ku\u015fkusuz sen bizim Rabbimizsin. \u00c7ok zorland\u0131k bu ahdi yaparken. Nefsimiz, ve o nefse tak\u0131l\u0131 \u015fuurlu bir tel olan enemiz, \u2018ene ene ve ente ente\u2019 \u2018ben benim sen de sensin\u2019 demek arzusundayd\u0131, dedi […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[140],"class_list":["post-86335","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n