21.03.2011<\/p>\n
HALAMI KAYBETT\u0130M. \u015eimdi, ya\u015farken unuttu\u011fumu sand\u0131\u011f\u0131m t\u00fcm an\u0131lar\u0131m dirildi. Evine, o yokken gidemedim. Biraz benim de evimdi oras\u0131. Ben onsekiz ya\u015f\u0131ma kadar orada, ayn\u0131 binada, ve zaman\u0131m\u0131n \u00e7ok vakitlerini o evde ge\u00e7irdim. Her e\u015fyas\u0131n\u0131 ezbere bilirim.<\/p>\n
Cenaze namazlar\u0131n\u0131n b\u00f6yle bir i\u015flevi var galiba. \u0130nsan\u0131 kaybetmeyle y\u00fczle\u015ftirme. \u0130nsan sevdi\u011fine, o tabutun i\u00e7inde oldu\u011funa inanamasa da veda ediyor. T\u00fcm sevdiklerine, kaybetti\u011fi di\u011ferlerine, ileride kaybedece\u011fini bildiklerine. Bir y\u00f6n\u00fcyle kendine veda ediyor, hat\u0131ralar\u0131na, hayat\u0131n\u0131n bir k\u0131sm\u0131na.<\/p>\n
T\u00fcm kaybetmeler \u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcyor zihnime. Hayatta isteyip elde edemedi\u011fim, elde edip elimden ka\u00e7\u0131rd\u0131\u011f\u0131m, \u00f6nemini kavrayamad\u0131\u011f\u0131m ve \u0131skalad\u0131\u011f\u0131m \u015feyler. Yenilgilerim. D\u00fc\u015f\u00fc\u015flerim. Ge\u00e7en y\u0131llar\u0131m ve bo\u015fa harcanan zaman\u0131m. Geri d\u00f6nd\u00fcremediklerim. Ruhumun s\u0131z\u0131s\u0131n\u0131 artt\u0131ran kay\u0131plar. Gidi\u015fler, ayr\u0131l\u0131\u015flar, firaklar. \u00dcst\u00fcme ya\u011f\u0131yor hepsi. Sanki g\u00f6k kar de\u011fil, buzlu g\u00f6zya\u015f\u0131 at\u0131\u015ft\u0131r\u0131r gibi. R\u00fczgar y\u00fcz\u00fcme vuruyor \u2018hi\u00e7sin, k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fcks\u00fcn, zay\u0131fs\u0131n, seni istedi\u011fim yere savururum\u2019 der gibi.<\/p>\n
Baz\u0131 \u015feylerin fark\u0131na var\u0131yorum sonra. Kaybetme kelimesini sevmiyorum. Kaybetmenin kendisiyle sorunum var san\u0131r\u0131m. Sonra hocam\u0131n sesi geliyor kula\u011f\u0131ma \u201cKaybederek ya\u015f\u0131yoruz bu d\u00fcnyada, bozulup bozulup yeniden yap\u0131l\u0131yoruz, kevn ve fesat bu demek. \u0130nsan\u0131n yarad\u0131l\u0131\u015f\u0131n\u0131 tam da bu y\u00fczden anlamad\u0131 melekler. \u0130nsan bozup yapan varl\u0131k. Fesat \u00e7\u0131kar\u0131c\u0131 bu demek. Ancak onun fesad\u0131 daha iyisini yapmak ad\u0131na bir y\u0131k\u0131\u015f.\u201d \u0130nsan alemde var oldu\u011fu yerden memnun olmayan tek varl\u0131k, bu y\u00fczden y\u00fckselme \u015fans\u0131 var, d\u00fc\u015f\u00fc\u015f ihtimali de. Bu y\u00fczden bozuyor, daha iyiye ula\u015fabilmek i\u00e7in. \u00c7\u00fcnk\u00fc bir tek insan biliyor, iyiyi, daha iyiyi, ondan da iyisini ve en iyiyi. Bir tek o m\u00fctemadiyen \u2018hel min mezid\u2019(daha yok mu) diyor.<\/p>\n
Burada, cenazede, insanlar toplanm\u0131\u015flar, her birinin ac\u0131s\u0131 var, ama her bir ac\u0131 tek ki\u015filik. Birarada olmam\u0131z, ac\u0131y\u0131 da birlikte ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z anlam\u0131na gelmiyor. Ac\u0131 payla\u015f\u0131lam\u0131yor. Benim ac\u0131m seninkinden farkl\u0131, seninki benimkinden. Her birimizin ac\u0131s\u0131 biricik. Kendine has. Bu y\u00fczden ne kadar u\u011fra\u015f\u0131lsa tam anla\u015f\u0131lam\u0131yor. Kar\u015f\u0131m\u0131zdakinin u\u011fra\u015f\u0131s\u0131, bizi sevdi\u011fine dair bir teselli sunuyor, hepsi bu. Yoksa ac\u0131m\u0131z\u0131n bir k\u0131sm\u0131n\u0131 al\u0131p g\u00f6t\u00fcrm\u00fcyor, yahut sorular\u0131m\u0131za bir cevap vermiyor.<\/p>\n
Bir de akrabalar, onlar\u0131 y\u0131llard\u0131r g\u00f6rmeseniz de size gelip sar\u0131ld\u0131klar\u0131nda yad\u0131rgam\u0131yorsunuz.<\/p>\n
Ac\u0131m c\u00fcz\u2019iden k\u00fclliye yol buldu. Bir kaybedi\u015f, bana ge\u00e7mi\u015f ve gelecekteki t\u00fcm kay\u0131plar\u0131, i\u00e7 i\u00e7e daireler gibi hat\u0131rlatt\u0131. Biri hepsinin temsilcisi oldu. Ac\u0131m b\u00fcy\u00fcd\u00fc. Beni d\u00f6rt bir yandan sard\u0131. Ruhum, Hz. \u0130sa gibi inledi \u201cElohi elohi lime sabakteni\u201d. \u201c\u0130lahi ilahi beni neden terk ettin.\u201d (\u0130ncil) Yery\u00fcz\u00fc bir matemhane \u015fimdi.<\/p>\n
Kaybetti\u011finin fark\u0131na varmasa ya insan. Hayvandan fark\u0131m\u0131z bu galiba. \u0130nsan k\u0131smen hayvan olan bir varl\u0131k, bu y\u00fczden hayvanlar\u0131 anl\u0131yor. Hayvanlar bir\u015feyi kaybettiklerinin fark\u0131na varm\u0131yorlar. O an varsalar da \u00e7abuk unutuyorlar. \u0130nsan da nefs-i hayvani d\u00fczeyinde ya\u015fay\u0131nca \u00f6yle olmuyor mu? Oyal\u0131yoruz, uyutuyoruz, avutuyoruz kendimizi. Bu avutma ger\u00e7ek bir teselli de\u011fil halbuki. Hayvan olmayan k\u0131sm\u0131m\u0131z, bize bunu hat\u0131rlat\u0131yor.<\/p>\n
Tasavvuf insan\u0131n yery\u00fcz\u00fcne ini\u015fini anlat\u0131rken her bir semada ona eklenen bir\u015feyler oldu\u011fundan s\u00f6z eder. \u0130nsan bu d\u00fcnyaya alarak, kazanarak gelir. Hayat\u0131m\u0131za bakarsak da \u00f6yledir. \u0130nsan 35 40 ya\u015flar\u0131na kadar kazana kazana ilerler. Sonra kaybetmeye ba\u015flar. S\u0131nn-i kemale eri\u015fi herkesin farkl\u0131 farkl\u0131d\u0131r. Ancak her kemali bir zeval takip eder. A\u011fa\u00e7 gibi meyve verdikten sonra meyvelerinden \u00e7\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flar insan, ve \u00f6nce meyveleri sonra yapraklar\u0131 d\u00f6k\u00fcl\u00fcr, has\u0131l\u0131, kaybeder\u2026<\/p>\n
\u0130nsan\u0131n geldi\u011fi yere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc, yani ur\u00fbcunu(mirac\u0131n\u0131) da b\u00f6yle anlat\u0131rlar, her bir semada bir\u015feyleri terk edersin, b\u0131rak\u0131rs\u0131n, kaybedersin. Bir zeplinin y\u00fckseli\u015fi gibi y\u00fckseldik\u00e7e bir\u015feyleri a\u015fa\u011f\u0131 atars\u0131n. Sonra an gelir, atacak hi\u00e7 bir\u015feyin kalmaz. Daha yol da vard\u0131r. Ne gitmek kabildir, ne durmak. Kendin atlars\u0131n. Sonra, sonras\u0131n\u0131 bilmiyorum. Gitmedim ki bileyim.<\/p>\n
Bir deinsan \u00e7o\u011fu zaman kaybetti\u011fi \u015feyleri, terk etmi\u015f gibi yap\u0131yor. Bir savunma mekanizmas\u0131. Kaybettim demek ac\u0131t\u0131yor, irademiz ge\u00e7miyor kaybetmede. Ama terk etme \u00f6yle de\u011fil, \u201cBen istedim ve b\u0131rakt\u0131m\u201d demek kabil o zaman. Narsistik avuntu terkibi. \u0130nsan benli\u011fi isteyerek hi\u00e7 bir\u015feyi b\u0131rakmaz halbuki. Yalan s\u00f6yl\u00fcyoruz. B\u0131rakt\u0131klar\u0131m\u0131z\u0131 bile mecbur oldu\u011fumuz i\u00e7in b\u0131rak\u0131yoruz. Bizi cebr eden bir kuvvet var, ve biz onun alt\u0131nda aciz kal\u0131yoruz. G\u00fcc\u00fcm\u00fcz olsa b\u0131rakmazd\u0131k. Alemi elimizde tutsak bir hurma \u00e7ekirde\u011finden bile vaz ge\u00e7mezdik. \u0130nsan olman\u0131n \u00e7eli\u015fkisi bu, her\u015feyi s\u0131\u011fd\u0131racak bir kalple, ama hi\u00e7 bir\u015feyi olmayarak yarat\u0131lm\u0131\u015f varl\u0131k. Bizde olan her \u015fey \u015fimdilik bize ili\u015fmi\u015f duruyor, ata\u00e7la tutturulmu\u015f, koptu kopacak\u2026<\/p>\n
Baz\u0131 insanlar terk edilmeye dayanamad\u0131klar\u0131 i\u00e7in terk etmeyi se\u00e7erler. Bu nihilistlerin madem \u00f6l\u00fcm gelecek \u00f6yleyse benim istedi\u011fim zamanda gelsin demesine, ve intihar edi\u015fine benziyor. Se\u00e7im mi yapt\u0131n\u0131z \u015fimdi? Se\u00e7me hakk\u0131n\u0131z ger\u00e7ekten olsayd\u0131 ayr\u0131lmamay\u0131 se\u00e7erdiniz. Sadece kendinizi avutuyorsunuz. Kimi de b\u0131rak\u0131p gitmenin ac\u0131s\u0131n\u0131, vicdan azab\u0131n\u0131 o denli hisseder ki bir t\u00fcrl\u00fc gidemez. Bir t\u00fcrl\u00fc b\u0131rakamaz. Bizim gibiler i\u00e7in kaderin makas\u0131 ile bir\u015feyleri kesip bitirmesi tek \u00e7are. \u00d6yleyse kadere r\u0131za g\u00f6stermeliyim. \u00d6yleyse hep terk edilece\u011fim. Madem terk edemiyorum.<\/p>\n
Ya biri ya di\u011feri, bunda ba\u015fka \u00e7are yok. Ben terk eden olmamay\u0131 se\u00e7iyorum.<\/p>\n
Duyuyorum, Hz. \u0130sa t\u00fcm terk edilenler i\u00e7in sesleniyor:<\/p>\n
\u201cElohi elohi lime sabakteni!\u201d<\/p>\n
Bu yaz\u0131y\u0131 kaybetmenin y\u00fcz\u00fcne bakabilmek i\u00e7in yaz\u0131yorum. Fark ettim ki hep kaybetti\u011fim halde kaybetmeye hala dayanam\u0131yor olmam, hala \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131\u011fa d\u00fc\u015fmem, \u00f6ncekilerde kayb\u0131n y\u00fcz\u00fcne dosdo\u011fru bakmamaktan. Kendimi aldatmaktan, ac\u0131y\u0131 azalts\u0131n diye uyutmaktan. Bu kez ac\u0131y\u0131 kar\u015f\u0131lamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum tam cepheden, en \u00e7ok ne kadar ac\u0131t\u0131r g\u00f6relim bakal\u0131m. Bu \u00e7eli\u015fki i\u00e7inde bir o yana bir bu yana savrulan varl\u0131\u011f\u0131m buna dayanacak m\u0131 bakal\u0131m. En fazla ne olur ki, kendimi de kaybederim.<\/p>\n
Korkmamay\u0131 \u00f6\u011frendim art\u0131k. Korkarak hi\u00e7bir yere var\u0131lm\u0131yor.<\/p>\n
\u0130nsan kaybetmeye neden al\u0131\u015fam\u0131yor? Oysa insan \u00fcnsiyetten geliyor, her \u015feye al\u0131\u015fmas\u0131 gerek de\u011fil mi? Ama buna al\u0131\u015fam\u0131yor, belki ba\u015fa \u00e7\u0131k\u0131yor, ama al\u0131\u015fmak m\u00fcmk\u00fcn de\u011fil. San\u0131r\u0131m cevap yine insan\u0131n i\u00e7inde sakl\u0131, \u00fcns\u00fcn i\u00e7inde. \u00dcnsiyet edilen \u015fey varl\u0131k, insan ise \u00fcns olu\u015fuyla varl\u0131\u011fa a\u015f\u0131k, varl\u0131\u011fa a\u00e7, varl\u0131\u011fa fakir. \u00dcnsiyet ancak varl\u0131\u011fa duyulabilir. Ne ki ademidir, ona \u00fcnsiyet edilmez. Bu y\u00fczden zulme de \u00fcnsiyet edilmiyor. T\u00fcm istedi\u011fimiz varl\u0131k. Varl\u0131\u011f\u0131n t\u00fcm\u00fc. Mutlak Varl\u0131k. Kaybetmek ise yokluk, adem, hi\u00e7lik. Bir varm\u0131\u015f, bir yokmu\u015f. Bu insan\u0131n dayanabilece\u011fi bir terkip de\u011fil. Bizim hamurumuz \u00f6yle kar\u0131lmam\u0131\u015f. Yoklu\u011fun tasavvuruna bile dayanam\u0131yoruz. Yokluk zaten sadece zihinde var olabilen bir varl\u0131k kategorisi. \u0130nsan onu varsay\u0131yor, ve sonra a\u011fl\u0131yor. Bu y\u00fczden nihilizm insan\u0131, insan olmak bak\u0131m\u0131ndan \u00f6ld\u00fcr\u00fcyor.<\/p>\n
Bu y\u00fczden kaybettiklerimizin gitti\u011fi gaybden, bizim i\u00e7in g\u00f6nderilen c\u00fcmlelere muhtac\u0131z. Onlar yok olmad\u0131lar, ba\u015fka bir aleme g\u00f6\u00e7 ettiler. Onlar\u0131 kaybetmedin, sadece bir m\u00fcddet ayr\u0131 kald\u0131n. Yenildin ama aya\u011fa kalkacak ve bir daha ama daha g\u00fczel yenileceksin, ve bir daha aya\u011fa kalkacaks\u0131n. Biten bir \u015fey yok, sadece yeni bir sayfa bu a\u00e7\u0131lan. \u00d6l\u00fcp \u00f6l\u00fcp dirilsen de hep var olacaks\u0131n. Ve kalbine s\u0131\u011fd\u0131rd\u0131klar\u0131n da hep var olacaklar. Varl\u0131k asla yoklu\u011fa ma\u011flub olmayacak. \u00c7\u00fcnk\u00fc sadece varl\u0131k var. Yokluk nisbi, izafi, senin g\u00f6z\u00fcnde. O halde kapa yoklu\u011fa bakan g\u00f6zlerini, biraz uyu, biraz dinlen, yeni bir sabaha yeni bir g\u00fcne\u015fe,yeni bir hayata uyanacaks\u0131n. \u00d6zlediklerin sana en g\u00fczel tebess\u00fcmle g\u00fcnayd\u0131n diyecekler.<\/p>\n
C\u00fcmlelerin koynuna k\u0131vr\u0131l\u0131p g\u00f6zlerimi yumuyorum.<\/p>\n
M\u0131r\u0131ldanarak\u2026<\/p>\n
\u015eimdi elimden sadece dua etmek geliyor. \u0130nsan duadan ibaret de\u011fil mi zaten.<\/p>\n
Uykunun derin kuyusuna kayarken kula\u011f\u0131ma bir nida geliyor. Hem Hz. \u0130sa\u2019ya hem de terk edilmeye dayanamayan t\u00fcm ruhlara cevap Resul\u2019\u00fc Ekrem\u2019le, Kur\u2019an\u2019la geliyor.<\/p>\n
\u201cRabbin seni unutmad\u0131, terk etmedi de…\u201d<\/p>\n
Ruhumun yakar\u0131\u015f\u0131na cevap bu. Cevap ne kadar da arasak i\u00e7imizden de\u011fil, d\u0131\u015far\u0131dan geliyor. Biz o cevaba muhtac\u0131z. Ona muhtac\u0131z. \u0130yi ki O var, ve hi\u00e7bir yere gitmiyor.<\/p>\n
Telefon \u00e7al\u0131yor, uyan\u0131yorum. Telefonun ucunda hocam var, \u201cMona gelmiyor musun, seni bekliyoruz?\u201d diyor. \u201cHemen geliyorum.\u201d Allah tenzih makam\u0131nda kendisine s\u0131\u011f\u0131nana, te\u015fbih makam\u0131nda da tecelli ediyor. \u201cBuraday\u0131m, seni terk etmedim, hadi bana gel\u201d diyor. Derse \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yor. Ab-\u0131 hayat\u0131 aramaya giden H\u0131z\u0131r gibi \u00e7abucak gidiyorum.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
21.03.2011 HALAMI KAYBETT\u0130M. \u015eimdi, ya\u015farken unuttu\u011fumu sand\u0131\u011f\u0131m t\u00fcm an\u0131lar\u0131m dirildi. Evine, o yokken gidemedim. Biraz benim de evimdi oras\u0131. Ben onsekiz ya\u015f\u0131ma kadar orada, ayn\u0131 binada, ve zaman\u0131m\u0131n \u00e7ok vakitlerini o evde ge\u00e7irdim. Her e\u015fyas\u0131n\u0131 ezbere bilirim. Cenaze namazlar\u0131n\u0131n b\u00f6yle bir i\u015flevi var galiba. \u0130nsan\u0131 kaybetmeyle y\u00fczle\u015ftirme. \u0130nsan sevdi\u011fine, o tabutun i\u00e7inde oldu\u011funa inanamasa da […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[132],"class_list":["post-86304","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n