08.01.2001<\/p>\n
K\u0130M\u0130S\u0130NDEN BELK\u0130 hi\u00e7 haberdar olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z onbinlerce hadisler aras\u0131nda, defaatle duydu\u011fumuz hadisler de vard\u0131r. Res\u00fbl-i Ekrem aleyhissal\u00e2tu vesselam’\u0131n “\u0130man etmedik\u00e7e cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedik\u00e7e iman etmi\u015f olmazs\u0131n\u0131z” buyurdu\u011funu haber veren hadis-i \u015ferif, i\u015fte bu ikinci gruba dahil olanlardand\u0131r. Bu hadisi, belki onlarca, belki y\u00fczlerce kez g\u00f6rm\u00fc\u015f veya duymu\u015fuzdur.<\/p>\n
\u015eahsen, bir\u00e7ok kereler duymu\u015f ve Res\u00fbl-i Ekrem’in (a.s.m.) hayat\u0131ndan ve rehberli\u011finden esintiler ta\u015f\u0131yan bir\u00e7ok kitapta da g\u00f6rm\u00fc\u015f olmakla birlikte, bu hadisin \u00f6zellikle ikinci c\u00fcmlesini uzunca s\u00fcre pek kavrad\u0131\u011f\u0131m\u0131 s\u00f6yleyemem. T\u00e2 ki, bir ders ortam\u0131nda, zihnini, fikrini ve kalbini beraberce bir hakikatin anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in yoran ve yo\u011funla\u015ft\u0131ran arkada\u015flar vesilesiyle c\u00fcmlenin d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc a\u00e7\u0131las\u0131ya kadar\u2026<\/p>\n
\u0130man etmi\u015f olman\u0131n yahut iman\u0131n kalbe yerle\u015fmi\u015f olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc olarak, birbirini, yani m\u00fc’min karde\u015fini sevmeyi zikreden Res\u00fbl-i Ekrem (a.s.m.), bu ders ortam\u0131nda anlad\u0131k ki, ger\u00e7ekten muazzam bir hakikate dikkatimizi \u00e7ekiyordu. Bunu, ‘birbirini sevme’nin z\u0131dd\u0131na, yani ‘birbirini sevmeme’nin dayand\u0131\u011f\u0131zemine bakarak kavrayabilirdik.<\/p>\n
Bir m\u00fc’mini sevmemenin, de\u011fi\u015fik gerek\u00e7eleri olabilirdi. Bu gerek\u00e7eler i\u00e7inde bize belki en do\u011fru ve esasl\u0131 g\u00f6r\u00fcneni ise, herhalde, o m\u00fc’minde g\u00f6r\u00fcnen hata ve yanl\u0131\u015flard\u0131. Bu hatalar ise ya bizim mizac\u0131m\u0131za uymayan, bizim bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131m\u0131z, g\u00f6rg\u00fc ve anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z ile uyu\u015fmayan, yani ‘bize g\u00f6re’ (subjektif) hatalar olurdu; yahut, objektif kriterlerle g\u00f6re, mesel\u00e2 \u00e2yet ve hadisin k\u0131stas\u0131na vuruldu\u011funda yanl\u0131\u015fl\u0131\u011f\u0131 ortaya \u00e7\u0131kanlar.<\/p>\n
Bir kere, Kur’\u00e2n ve s\u00fcnnetin \u00f6l\u00e7\u00fclerine vuruldu\u011funda ‘yanl\u0131\u015f’l\u0131\u011f\u0131 ortaya konamayacak olan, yani ‘bize g\u00f6re’ yanl\u0131\u015f olan \u015feyler y\u00fcz\u00fcnden bir m\u00fc’mine kar\u015f\u0131 kalbini kapamak, ba\u015fl\u0131ba\u015f\u0131na bir kusur idi. Bunu, ba\u015fka insanlar\u0131n, miza\u00e7lar\u0131na uymad\u0131\u011f\u0131m\u0131z i\u00e7in bize husumet g\u00f6stermelerine raz\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 vicdan\u0131m\u0131za sorarak kolayca anlayabilirdik.<\/p>\n
Kalbinde iman olan bir m\u00fc’minin, anlay\u0131\u015f ve ya\u015fay\u0131\u015f olarak sergiledi\u011fi, Kur’\u00e2n ve s\u00fcnnet mi’yar\u0131na uymayan tablolar kar\u015f\u0131s\u0131nda yine m\u00fc’mini kalbimizden silip atmada ise, vicdan\u0131n gene tedirgin olmas\u0131na mukabil, akl\u00ee savunmalar geli\u015ftirebiliyorduk. Yap\u0131lan\u0131n objektif kritere ayk\u0131r\u0131l\u0131\u011f\u0131, bizi bu noktada cesaretlendiriyordu.<\/p>\n
Ama burada da, ’empati’ denilen ve birbirimize d\u00fc\u015fman olma gibi bir halin \u00e7\u00f6z\u00fclmesinde en f\u0131tr\u00ee \u00e7\u00f6z\u00fcm ara\u00e7lar\u0131ndan biri olan muazzam nimeti kullanacak olursak, yap\u0131lan\u0131n yanl\u0131\u015fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kavramam\u0131z m\u00fcmk\u00fcnd\u00fc. \u015e\u00f6yle bir d\u00fc\u015f\u00fcnseydik, “Kalben do\u011fru olan\u0131 tasdik etmek ve onunla amel etmeyi istemekle birlikte, nefsimize uyup i\u015fledi\u011fimiz g\u00fcnahlar y\u00fcz\u00fcnden m\u00fc’min karde\u015flerimiz bize kalblerini kapasalar, raz\u0131 olur muyuz?” Olmazd\u0131k; \u00e7\u00fcnk\u00fc, iman\u0131m\u0131z\u0131 amel-i salihle s\u00fcslemenin bir esas olmas\u0131n\u0131n yan\u0131nda, iman ile amel-i salih aras\u0131nda bir mesafenin varl\u0131\u011f\u0131 da v\u00e2k\u0131a idi. Kur’\u00e2n-\u0131 Hak\u00eem defaatle ‘iman edenler ve amel-i salih i\u015fleyenler’e hitap ederken, aradaki ‘ve’ ile hem iman ile amel-i salih aras\u0131ndaki ili\u015fkiye, hem de ameline bakarak ki\u015finin imans\u0131zl\u0131\u011f\u0131na k\u00e2il olamayaca\u011f\u0131m\u0131za dikkat \u00e7ekiyor de\u011fil miydi? Kendimiz, kendi hayat\u0131m\u0131zdan, bunu rahat\u00e7a \u00e7\u0131karabilirdik. \u0130\u015fledi\u011fimiz g\u00fcnahlar\u0131n yanl\u0131\u015fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 aklen biliyor ve yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z halde kalben \u0131zt\u0131rap \u00e7ekerek i\u00e7ten i\u00e7e isti\u011ffar ediyor de\u011fil miydik? O halde, bir ba\u015fka m\u00fc’mini de, g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz, Kur’\u00e2n ve s\u00fcnnet gibi ‘objektif kriterlere’ ters d\u00fc\u015fen davran\u0131\u015flar\u0131 y\u00fcz\u00fcnden daire d\u0131\u015f\u0131na atmaya hakk\u0131m\u0131z yoktu. Nitekim, nefsin bu noktada oynad\u0131\u011f\u0131 ve oynayaca\u011f\u0131 tuzaklara binaen, Kur’\u00e2n-\u0131 Hak\u00eem ve de Res\u00fbl-i Ekrem, “iman\u0131n\u0131 ikrar edene, ‘Sen m\u00fc’min de\u011filsin’ dememeyi” \u015fart ko\u015fmuyor muydu?<\/p>\n
Gelin g\u00f6r\u00fcn ki, nefis kendini y\u00fcceltmeyi arzu etti\u011fi i\u00e7in, kendini avukat gibi m\u00fcdafaa ediyor ve kar\u015f\u0131m\u0131za “hatal\u0131 insanlar, hatas\u0131z ben” tablosu \u00e7\u0131karma gayretine giriyordu. Bu yolda en b\u00fcy\u00fck silah\u0131, elbette, cerbeze idi. Bir m\u00fc’minin binlerce c\u00fcmlesi, hatta senelerce s\u00f6yledi\u011fi o kadar \u00e7ok s\u00f6z aras\u0131ndan se\u00e7ilen yanl\u0131\u015f s\u00f6zlerle tarif edip, sanki b\u00fct\u00fcn s\u00f6yleyip etti\u011fi bunlardan ibaretmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnce; yahut, yine bir m\u00fc’minin nice seneler i\u015fledi\u011fi\u2014ve belki isti\u011ffar\u0131 binlerce kez yap\u0131lm\u0131\u015f ve ihtimal ki \u00f6nemli k\u0131sm\u0131 fiilen terkedilmi\u015f olan\u2014g\u00fcnahlar\u0131 sanki her g\u00fcn ve s\u00fcrekli yap\u0131yormu\u015f gibi tahayy\u00fcl etmeye kalksak, elbette ‘sevmeyi’ veya ‘ac\u0131ma’y\u0131 de\u011fil, ‘nefret’i hak eden insan manzaralar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015f\u0131rd\u0131k. Ama bu adil\u00e2ne bir de\u011ferlendirme miydi? Bir insan\u0131n bir \u00f6m\u00fcr boyu \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 balgam\u0131 veya yellenmeyi bir g\u00fcnde \u00e7\u0131karm\u0131\u015f gibi hayal edip ondan nefret ile kendisinden ka\u00e7mak ne kadar \u00e7irkin, kerih ve yanl\u0131\u015f ise, bu da en az o kadar yanl\u0131\u015f olurdu.<\/p>\n
Velhas\u0131l, m\u00fc’min karde\u015fimizi sevemedi\u011fimiz tablolar\u0131n alt\u0131nda, iyice e\u015felersek, ‘ene’nin hissesi, ‘enaniyet’ten gelen bir asabiyetle nefsin kendini masum, ba\u015fka m\u00fc’minlerin nefislerini ise mahkum etme gayreti yat\u0131yordu. T\u00e2 ki, kendini tezkiye ve tebrie edip y\u00fcceltebilsin!<\/p>\n
‘Ene’ ise, \u00f6zelde Risale-i Nur’un “Otuzuncu S\u00f6z”\u00fcnde a\u00e7\u0131kland\u0131\u011f\u0131 \u00fczere, ‘H\u00fcve’ye r\u00e2m olmad\u0131k\u00e7a, \u015firk derelerini besleyen kaynak de\u011fil miydi?<\/p>\n
K\u0131sacas\u0131, m\u00fc’min karde\u015fini sevmemeler, zahir\u00ee gerek\u00e7esi ne olursa olsun, alt\u0131nda yatan asl\u00ee unsur, ‘enaniyet’ idi ve ‘enaniyet,’ sahih ve halis bir iman\u0131 engelleyen ve bozan en birinci \u015firk zeminiydi.<\/p>\n
Bu \u00e7er\u00e7eveden bak\u0131nca, hadisin verdi\u011fi ders, nas\u0131l da insan\u0131n i\u00e7ine oturuyor: “\u0130man etmedik\u00e7e cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedik\u00e7e\u2014yani, buna g\u00f6re, enaniyetinizi a\u015fmad\u0131k\u00e7a\u2014iman etmi\u015f olmazs\u0131n\u0131z.”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
08.01.2001 K\u0130M\u0130S\u0130NDEN BELK\u0130 hi\u00e7 haberdar olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z onbinlerce hadisler aras\u0131nda, defaatle duydu\u011fumuz hadisler de vard\u0131r. Res\u00fbl-i Ekrem aleyhissal\u00e2tu vesselam’\u0131n “\u0130man etmedik\u00e7e cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedik\u00e7e iman etmi\u015f olmazs\u0131n\u0131z” buyurdu\u011funu haber veren hadis-i \u015ferif, i\u015fte bu ikinci gruba dahil olanlardand\u0131r. Bu hadisi, belki onlarca, belki y\u00fczlerce kez g\u00f6rm\u00fc\u015f veya duymu\u015fuzdur. \u015eahsen, bir\u00e7ok kereler duymu\u015f ve Res\u00fbl-i Ekrem’in […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[121],"tags":[],"ppma_author":[132],"class_list":["post-83817","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-okumalar"],"yoast_head":"\n