16.04.2001<\/p>\n
“GEL\u0130YORUM” D\u0130YEREK gelenlerdendi. Ayak sesleri duyulal\u0131 epey zaman olmu\u015ftu zira. Yery\u00fcz\u00fcnde olabilecek en k\u00f6t\u00fc \u015feylerden biri oluyor, hakikat g\u00fcne\u015finin gurub etti\u011fi garp diyar\u0131nda ba\u015flayan karanl\u0131kl\u0131 bir halet ad\u0131m ad\u0131m bizim d\u00fcnyalar\u0131m\u0131za do\u011fru geliyor; aile evden gidiyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ailenin evden gitmesi, \u00e7ok \u015feyin elden gitmesi demekti. Bunun b\u00f6yle oldu\u011funu biliyordum. Zira, bu y\u00f6ndeki bir dizi fiil\u00ee g\u00f6zlemin \u00f6tesinde, ‘y\u00fcksek fikir al\u00e7al\u0131\u015flar\u0131’n\u0131 ke\u015fif yolculu\u011funun en kritik d\u00f6nemecinde kar\u015f\u0131m\u0131za \u00e7\u0131kan ‘kemal’ form\u00fcl\u00fcn\u00fcn bir ucunun aileye \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rm\u00fc\u015f bulunuyordum. ‘Kemal,’ cel\u00e2l ile cemalin bulu\u015fmas\u0131, yani cel\u00e2l i\u00e7inde cemalin, cemal i\u00e7inde cel\u00e2lin varl\u0131\u011f\u0131 ise, insan kemalini ancak aile i\u00e7inde bulabilir demekti. Aile, cel\u00e2l-cemal dengesinin bir mihveriydi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
F\u00e2t\u0131r-\u0131 Hak\u00eem, erke\u011fi cel\u00e2lin, kad\u0131n\u0131 ise cemalin \u00f6ne \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 bir f\u0131tratta yaratm\u0131\u015ft\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc. Erkekte kuvvet, himaye, muhafaza, hakimiyet gibi cel\u00e2l\u00ee vas\u0131flar tebar\u00fcz ediyor; bu arada, bir kad\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde ancak \u00f6vg\u00fcye yol a\u00e7an kimi haller erkekte zaaf tel\u00e2kki ediliyordu. Mesel\u00e2, itaatk\u00e2r, tav\u0131r koymayan, teslimiyet\u00e7i erkekler pek takdir edilmezdi. \u00d6te yandan, kad\u0131n \u015fefkat, merhamet, g\u00fczellik ve letafet timsaliydi. Ona da, erke\u011fe yak\u0131\u015fan hallerin bir k\u0131sm\u0131 hi\u00e7 mi hi\u00e7 yak\u0131\u015fm\u0131yordu. Erkekte \u00f6vg\u00fcye de\u011fer haslet olarak vakar, kad\u0131nda ge\u00e7imsizlik, huysuzluk ve dikba\u015fl\u0131l\u0131k suretinde tezah\u00fcr ediyordu. Hi\u00e7 ‘Hay\u0131r’ diyemeyen bir erkek ne kadar hor g\u00f6r\u00fcl\u00fcyorsa, ‘Evet’ \u00f6z\u00fcrl\u00fcs\u00fc han\u0131mlar da o oranda ho\u015fg\u00f6r\u00fclm\u00fcyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Erke\u011fe cel\u00e2l, han\u0131ma cemal yak\u0131\u015f\u0131yordu a\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131. Ancak, ‘kemal’e dair ke\u015ffimizi hat\u0131rlarsak, o cemalin gayet kemalde bir cemal olmas\u0131 i\u00e7in z\u0131mn\u0131nda cel\u00e2li ta\u015f\u0131mas\u0131 gerekiyor; cel\u00e2lin ise, gayet kemalde bir cel\u00e2l olmas\u0131 i\u00e7in cemal ile tadili icab ediyordu. Mesel\u00e2, cel\u00e2lin bir tezah\u00fcr\u00fc olarak h\u00fck\u00fcm veya idare, \u015fefkat ve rahmeti de i\u00e7inde bar\u0131nd\u0131r\u0131yorsa kemalini buluyordu. Kural\u0131 g\u00f6zeten, ancak ki\u015fiye \u00f6zel durumlar\u0131 hi\u00e7 g\u00f6ze almadan g\u00f6zeten ki\u015filer ‘m\u00fckemmel idareci’ olam\u0131yor, verdikleri h\u00fck\u00fcmlerin ‘m\u00fckemmel’li\u011finden de s\u00f6z edilemiyordu. ‘Kuralc\u0131’ \u00f6\u011fretmenler de ba\u015far\u0131l\u0131 olam\u0131yor, zira sevilmiyorlard\u0131. \u00d6te yandan, terbiye gibi cemalin tezah\u00fcr\u00fc bir vas\u0131f, i\u00e7inde rahmet ve \u015fefkatin yan\u0131s\u0131ra kural ve \u00f6l\u00e7\u00fc bar\u0131nd\u0131r\u0131yorsa kemalini buluyordu. \u00c7ocu\u011funun bir dedi\u011fini iki etmeyen annelerin \u00e7ocuklar\u0131 iyi yeti\u015fmi\u015f \u00e7ocuklar olmazlard\u0131. Fazla yumu\u015fak huylu \u00f6\u011fretmenlerin s\u0131n\u0131flar\u0131ndan \u00f6\u011frenciler pek bir\u015fey \u00f6\u011frenmeden \u00e7\u0131karlard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Cemalin kemalini cel\u00e2l ile, cel\u00e2lin ise cemal ise buldu\u011funa dair, hayat\u0131n i\u00e7inden, b\u00f6ylesi bir dizi \u00f6rnek daha getirmek olas\u0131yd\u0131. Ancak, bu kadar \u00f6rnek dahi, bir ger\u00e7e\u011fin ucunu g\u00f6rmemiz i\u00e7in yeterliydi. A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131, erkek kemalini han\u0131m\u0131yla, han\u0131m ise kocas\u0131yla bulmaktayd\u0131. Erkek ve kad\u0131n, tek ba\u015f\u0131na kald\u0131\u011f\u0131nda, iki yar\u0131m insan gibiydiler. O y\u00fczden, bize cel\u00e2l-cemal dengesiyle birlikte kemalin en m\u00fckemmel \u00f6rne\u011fini sunan Res\u00fbl-i Ekrem (a.s.m.) “Evlenmek benim s\u00fcnnetimdir” buyurmam\u0131\u015f m\u0131yd\u0131? Yine bu s\u0131rdand\u0131r ki, kendi \u00f6zel durumuna binaen evlenememi\u015f bir b\u00fcy\u00fck insan, \u00f6te yandan “Evlenmeli!” ikaz\u0131nda bulunan, “Bekar b\u00eekard\u0131r” diyen ki\u015fiydi. Bekar erke\u011fin \u00e7ocukluktan tam kurtulamad\u0131\u011f\u0131na, bekar kad\u0131n\u0131n ise bir derece erkekle\u015fti\u011fine i\u015faret eden ki\u015fi de oydu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Velhas\u0131l, aile kemalin adresiydi, ev cel\u00e2l ile cemalin bulu\u015ftu\u011fu yerdi, aile hayat\u0131 cel\u00e2l-cemal dengesinin mihveriydi. \u0130nsan olarak, e\u015fimizi bulabildi\u011fimiz ve ‘e\u015f’ olabildi\u011fimiz \u00f6l\u00e7\u00fcde huzur, s\u00fckun ve kemal buluyorduk. Hz. Adem ve Havva’dan bug\u00fcne, insanl\u0131k ger\u00e7e\u011fi buydu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ne ki, insanl\u0131k tarihi i\u00e7inde neredeyse ‘f\u0131trata ba\u015fkald\u0131r\u0131’yla \u00f6zde\u015fle\u015fmi\u015f modern zamanlar, \u00e7ok hakikatin yan\u0131s\u0131ra, aile hakikatini de atlam\u0131\u015ft\u0131. Modern zamanlar, aileye kar\u015f\u0131 iki y\u00f6nl\u00fc bir sapman\u0131n zaman\u0131yd\u0131. Bir yanda ‘bireysellik’ \u00fczerine a\u015f\u0131r\u0131 bir vurguyla, ki\u015filer ‘e\u015f’ olmadan, aile hayat\u0131 kurmadan ya\u015famaya y\u00f6nelmi\u015f; \u00f6te yanda ‘aile’ hakikati toplum ad\u0131na \u00e7i\u011fnenmi\u015fti. Bireyselli\u011fi te\u015fvik eden, zira sat\u0131lacak \u00fcr\u00fcn ve sat\u0131n alacak m\u00fc\u015fteri say\u0131s\u0131n\u0131 bu \u015fekilde \u00e7o\u011faltan kapitalizm aileyi ‘birey’ ad\u0131na t\u00f6rp\u00fclemeye meyyaldi. Fa\u015fizm ile sosyalizm ise, devlet yahut toplum ad\u0131na aileye darbeler indirmi\u015flerdi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Sonu\u00e7ta, \u00f6yle ya da b\u00f6yle, modernler evsizdi. Aile \u00e7\u00f6km\u00fc\u015ft\u00fc zira. Bat\u0131 d\u00fcnyas\u0131n\u0131n hakim rengi, tek-ki\u015filik evlerdi. Nice erkek, i\u015ften d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcnde ona kap\u0131y\u0131 a\u00e7acak bir e\u015fi olmadan ya\u015f\u0131yor; nice kad\u0131n ise, kocas\u0131na kap\u0131y\u0131 a\u00e7ma gibi bir nimetin uza\u011f\u0131nda bulunuyordu. Zira, \u00e7o\u011fu insan, ‘e\u015f’ olamay\u0131p ‘partner’li\u011fe sukut etmi\u015f durumdayd\u0131. Enaniyetlerin kam\u00e7\u0131land\u0131\u011f\u0131, emniyet ve sadakatin zedelendi\u011fi bir ortamda evlenenlerin ise yar\u0131s\u0131, hayat\u0131n\u0131n geri kalan k\u0131sm\u0131n\u0131 bo\u015fanm\u0131\u015f ki\u015filer olarak ge\u00e7irmekte; bu arada eskaza \u00e7ocuk adl\u0131 o g\u00fczelim emanete muhatap olunmu\u015fsa, o g\u00fczelim \u00e7ocuklar\u0131n tek y\u00fcre\u011fi iki par\u00e7aya b\u00f6l\u00fcnmekteydi. \u00c7o\u011fu evli \u00e7iftin her iki \u00fcyesi de d\u0131\u015far\u0131da \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in vaktinin b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131 evden uzakta ge\u00e7irmekte; onlar\u0131n \u00e7ocuklar\u0131 dahi, bir aile atmosferini l\u00e2y\u0131k\u0131nca teneff\u00fcs edememekteydi.<\/p>\n
<\/p>\n
Ailenin \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f\u00fcyle gelen ise, en hafif haliyle psikolojik \u00e7\u00f6k\u00fcnt\u00fc, en a\u011f\u0131r haliyle ahl\u00e2kta ve hayatta m\u00fcthi\u015f bir \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f ve sapma idi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ailenin ihmale u\u011frad\u0131\u011f\u0131 ve de \u00e7\u00f6kt\u00fc\u011f\u00fc Bat\u0131 d\u00fcnyas\u0131nda g\u00f6z\u00fcm\u00fcze \u00e7arpan her bir dengesizlik, ailenin \u00f6nemine ve \u00f6nceli\u011fine dair birer uyar\u0131 mesaj\u0131yd\u0131 esas\u0131nda. Dengenin adresi evdi, aileydi. Aile evden gidince, evde aile diye bir\u015fey kalmay\u0131nca, ortal\u0131\u011f\u0131 eksik insanlar doldurmaktayd\u0131. Ortadakiler, yar\u0131m erkekler, yar\u0131m kad\u0131nlard\u0131. Dahas\u0131, bu eksik insanlar, eksikliklerini evsiz ve ailesiz bi\u00e7imde tamamlama u\u011frunda, daha da eksikle\u015fmedeydi. Cel\u00e2li kendi ba\u015f\u0131na temine \u00e7al\u0131\u015fan kad\u0131nlar erkekle\u015fir, cemali kendi ba\u015f\u0131na bulmaya \u00e7al\u0131\u015fan erkek kad\u0131nla\u015f\u0131rd\u0131. Eh, duygu ve davran\u0131\u015fca erkekle\u015fen kad\u0131nlar da, kad\u0131nla\u015fan erkekler de \u015fu zaman\u0131n bir ger\u00e7e\u011fi de\u011fil miydi? Kendini kad\u0131n gibi hisseden, kad\u0131n gibi giyinen, kad\u0131n gibi ya\u015fayan erkeklerin Bat\u0131daki m\u00fcthi\u015f art\u0131\u015f\u0131 neyin nesiydi? Hem, kad\u0131nlar\u0131n erkeklerin yapt\u0131\u011f\u0131 her\u015feyi yapabilirli\u011fine kendini adam\u0131\u015f feminizm, kad\u0131nlar\u0131n erkekle\u015fmesi v\u00e2k\u0131as\u0131n\u0131n yeterli bir deliliydi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
V\u00e2k\u0131a bu kadarla kalsa, manzara-i umum\u00ee y\u00fcre\u011fimi incitse bile, bunun \u00fcstesinden gelebilirdim belki. “Kendi d\u00fc\u015fen a\u011flamaz” diyebilirdim. “Zarar\u0131 kendi r\u0131zas\u0131yla girene, zarara bile bile raz\u0131 olana merhamet edilmez” diye d\u00fc\u015f\u00fcnebilirdim. Ancak, bu umum\u00ee manzaran\u0131n oras\u0131nda buras\u0131nda, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc y\u00fcz\u00fcnden d\u00fc\u015fmeye ve a\u011flamaya mahkum \u00e7ocuk siluetleri vard\u0131. \u0130\u015fte as\u0131l bu durum, y\u00fcre\u011fimde s\u0131z\u0131m s\u0131z\u0131m s\u0131zlayan yaray\u0131 iyice depre\u015ftiriyordu. Yar\u0131m erkekler ve yar\u0131m kad\u0131nlar ortas\u0131nda, \u00e7ocuklar iki par\u00e7ayd\u0131lar. Aile evden gidiyorsa, \u00e7ocuklar elden gidiyordu. Ailenin \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f\u00fc nisbetinde bo\u015fanmalar artt\u0131k\u00e7a, \u00e7ocuklar cel\u00e2l-cemal dengesinin uza\u011f\u0131na d\u00fc\u015f\u00fcyor, hayat vadisinde tek kanad\u0131yla u\u00e7maya mahkum halde yeti\u015fiyordu. Kimisi, ona sar\u0131l\u0131p ok\u015fayacak annesinden, kimi onu s\u0131ms\u0131k\u0131 sar\u0131p s\u0131kacak babas\u0131ndan uzaklardayd\u0131. Bo\u015fanmasa bile evden kopmu\u015f aile hayatlar\u0131nda dahi, durum bir derece iyi g\u00f6z\u00fckse de, elbette olmas\u0131 gereken durum da de\u011fildi. E\u015fler i\u015fteydi. Aile evden gidiyor, \u00e7ocuklar, yuvalar\u0131n\u0131 b\u0131rak\u0131p ‘yuva’ya gidiyordu. \u00c7ocuklar, bu halde de, ana-babadan mahrum haldeydiler; bak\u0131l\u0131p b\u00fcy\u00fct\u00fclmeleri i\u00e7in ele g\u00fcne gidiyor; ve de elden gidiyorlard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Esas\u0131nda, meselenin ba\u015f\u0131nda ve merkezinde, erkekler vard\u0131. Bir erkek olarak, bunu a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fcyordum.<\/p>\n
<\/p>\n
Rabb-\u0131 Rah\u00eem, biz erkekleri, ailenin mai\u015fetini teminle vazifeli k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131 ger\u00e7i; o y\u00fczden babalar g\u00fcn\u00fcn \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131nda evlerinin d\u0131\u015f\u0131ndayd\u0131. \u00c7oluk \u00e7ocu\u011fun ge\u00e7imini temin gibi hakl\u0131 ve \u00f6nemli bir mazeretleri de vard\u0131. Ne var ki, \u00e7oluk \u00e7ocu\u011fun ge\u00e7imini temin i\u00e7in, ge\u00e7imi temin edilen \u00e7oluk \u00e7ocu\u011fun ihmale u\u011frad\u0131\u011f\u0131 da ortadayd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Seneler ve seneler \u00f6nce o \u00e7ok sevdi\u011fim sokak aras\u0131 gezmelerinden birinde bir apartman\u0131n \u00f6n\u00fcnden ge\u00e7erken duydu\u011fum, y\u00fcre\u011fimi h\u00e2l\u00e2 s\u0131zlatan diyalog, tam da bundand\u0131. Saat ak\u015fam\u0131n neredeyse sekizi olmak \u00fczereydi. Oradaki k\u00fc\u00e7\u00fck k\u0131zlardan biri \u00f6tekini oyuna \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yor, o ise “Babam\u0131 bekliycem. Neredeyse gelir” diye kar\u015f\u0131l\u0131k veriyordu. Saat sekizin pek de erken bir vakit olmay\u0131\u015f\u0131 bir yana, \u00f6teki k\u0131z\u0131n buna verdi\u011fi cevap tam anlam\u0131yla i\u00e7ler ac\u0131s\u0131yd\u0131. “Benim babam biz yatt\u0131ktan sonra geliyor” diyordu k\u00fc\u00e7\u00fck k\u0131z. Babas\u0131, onlar hen\u00fcz yatarken, tekrar i\u015fe gidiyordu. K\u0131zca\u011f\u0131z, o y\u00fczden, hafta sonlar\u0131n\u0131 iple \u00e7ekiyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Biliyordum; o k\u00fc\u00e7\u00fck k\u0131z, hele b\u00fcy\u00fck \u015fehirlerde, bir istisna de\u011fildi. Nazarlar d\u00fcnyaya y\u00f6nelip ihtiya\u00e7 listesi biriktik\u00e7e, normal mesailer yetmemeye ba\u015fl\u0131yor; nice erkek, \u00e7oluk \u00e7ocu\u011fu i\u00e7in, \u00e7oluk \u00e7ocu\u011funu g\u00f6remeyecek kadar \u00e7ok \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu heng\u00e2mda beni en ziyade \u00e7arpan \u015fey ise, bir hafta i\u00e7inde ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m \u00fc\u00e7 ayr\u0131 hadiseydi. Zira, her \u00fc\u00e7 hadise, \u015fu veya bu \u015fekilde, ailenin ihmali tablosunun aile konusunda en ziyade hassas olmalar\u0131 beklenen ehl-i dine de sirayetini haber vermekteydi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130lki, sevdi\u011fim, sayd\u0131\u011f\u0131m, \u015fu \u00fclkede hat\u0131r\u0131 say\u0131l\u0131r bir i\u015flevi olaca\u011f\u0131na da inand\u0131\u011f\u0131m biriyle ilgiliydi. Bir meseleye binaen kendisini evinden telefonla aram\u0131\u015f; bulamay\u0131nca, ertesi ak\u015fam tekrar arar\u0131m deyip kapatacak iken, ertesi ak\u015fam da eve ge\u00e7 gelece\u011fi cevab\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015fm\u0131\u015ft\u0131m. Eve not b\u0131rakmam isteniyordu; zira, arad\u0131\u011f\u0131m ki\u015fi, elbette ucunda hay\u0131r ve hak olan i\u015flere binaen, ge\u00e7 saatlere kadar d\u0131\u015far\u0131da olabiliyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ayn\u0131 hafta, diniyle diyanetiyle tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m bir ba\u015fka ki\u015fiyi daha aramam gerekmi\u015fti. Yaz\u0131k ki, o da evde yoktu. Birka\u00e7 g\u00fcn sonra tekrar arad\u0131m. Gene yoktu. Bir sonraki ak\u015fam; yine yoktu. Tam “Ben tekrar arar\u0131m” demek \u00fczereydim ki, e\u015fi, arama sebebimi sordu. Sonra, saklanamayan bir sitemi de ta\u015f\u0131yan ses tonuyla, “Onu evde zor bulursunuz” dedi. Telefonu kapatt\u0131\u011f\u0131mda, not defterimde, ertesi g\u00fcn aramak \u00fczere iki ayr\u0131 i\u015f telefonu yaz\u0131yordu. \u0130ki ayr\u0131 i\u015f: G\u00fcn\u00fcn \u00e7o\u011fu k\u0131sm\u0131nda ya \u015fundayd\u0131, ya bundayd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00dcst\u00fcste gelen bu iki olay\u0131n rikkatime dokundu\u011fu bir heng\u00e2mda elime ge\u00e7en ve ‘denge’ nazar\u0131yla ‘s\u00fcnnet’i de\u011ferlendiren ufuk a\u00e7\u0131c\u0131 bir kitab\u0131n \u00f6ns\u00f6z\u00fc ise, h\u00fczn\u00fcm\u00fcn tuzu biberiydi. Zira, Rahm\u00e2n s\u00fbresinde d\u00f6rt defa zikre medar ve de k\u00e2inata mihenk olmu\u015f ‘denge’ gibi bir konuyu ele alan; hem de ‘s\u00fcnnet’in dengeyi hayatlar\u0131m\u0131zda teminin vesilesi oldu\u011funu vurgulayan bu g\u00fczelim eserin ‘\u00f6ns\u00f6z’\u00fcnde yazar ‘\u00e7ocuklar\u0131n bak\u0131m\u0131n\u0131 tamamen \u00fcstlenerek kendisinin b\u00f6ylesi ilm\u00ee \u00e7al\u0131\u015fmalarda yo\u011funla\u015fmas\u0131na imk\u00e2n haz\u0131rlayan e\u015fine’ te\u015fekk\u00fcr etmekteydi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
G\u00f6rebildi\u011fim kadar\u0131yla, ailenin evden gidi\u015finin nirengi noktas\u0131 buydu. Erkekler mai\u015feti temin diyerek veya iman yoluna hizmeti gerek\u00e7e edinerek ev d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131km\u0131\u015f, ancak vaktinde eve d\u00f6nmeyi unutmu\u015flard\u0131. Babalar evde yoktu. Eh, n’aps\u0131nlar, d\u0131\u015far\u0131da vazife \u00e7oktu. Millet memleket hizmet bekliyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Ya bizimkiler? Ya kendi e\u015fimiz, kendi \u00e7ocuklar\u0131m\u0131z?<\/p>\n
<\/p>\n
Onlar\u0131 ‘\u00e7antada keklik’ mi g\u00f6r\u00fcyorduk, ba\u015fka bir gerek\u00e7eye mi yaslan\u0131yorduk bilinmez, onlar ihmale u\u011fram\u0131\u015flard\u0131. Han\u0131mlar\u0131m\u0131z, \u00e7ocuklara tek ba\u015f\u0131na bakmaya memur idiler sanki. \u00c7ocuklar\u0131m\u0131z, babalar\u0131n\u0131, babalar\u0131n\u0131n g\u00f6nl\u00fcnden koptu\u011fu kadar\u0131yla g\u00f6rerek b\u00fcy\u00fcmeye mecbur idi sanki.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Hani, \u00e7ocu\u011fumuz hafiften “Baba bug\u00fcn birlikte oynayal\u0131m” diyecek olsa, o ezberlik diskuru tekrar sahnelemeyi marifet edinmi\u015ftik. “Bak o\u011flum, sana g\u00fczel oyuncaklar almam, \u00e7ikolatalar getirmem i\u00e7in…” Hem, e\u015flerimiz biraz da evi hat\u0131rda tutmam\u0131z\u0131 isteseler, mai\u015feti teminin hayatlar\u0131m\u0131zdaki vazge\u00e7ilmez \u00f6nemi ve d\u0131\u015far\u0131daki hizmetin \u00f6nceli\u011fi \u00fczerine bir a\u00e7\u0131klama getirmeyi ne de g\u00fczel becerirdik!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130\u015fte \u00f6yle diye diye ev ihmale u\u011fray\u0131nca, siyaset\u00e7e ve gerek\u00e7e \u00fcretme cihetince erkeklerin yanlar\u0131nda acemi kald\u0131\u011f\u0131 taife-i nis\u00e2n\u0131n birer m\u00fcmessili olarak e\u015flerimiz, bizi bizim gerek\u00e7elerimizle kar\u015f\u0131lard\u0131 elbet. G\u00fcn gelir; mai\u015feti daha rahat teminin, \u00e7ocuklara iyi bir gelecek haz\u0131rlaman\u0131n, kira y\u00fck\u00fcnden bir an \u00f6nce kurtulman\u0131n, bir an \u00f6nce ekonomik \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcze kavu\u015farak iman hizmetine daha fazla zaman ay\u0131rman\u0131n, ba\u015fka bir dizi \u015feyin form\u00fcl\u00fc olarak, kendilerinin de \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 gere\u011finden s\u00f6z ederlerdi. Hi\u00e7biri, “Asl\u0131nda hepsi hik\u00e2ye; seni evde daha fazla g\u00f6remedi\u011fim i\u00e7in \u00fcretilmi\u015f gerek\u00e7eler bunlar” diyemezdi. \u00c7\u00fcnk\u00fc, ihtimal ki, b\u00f6yle deseler dahi eve daha fazla vakit ay\u0131raca\u011f\u0131m\u0131za ve g\u00fcn\u00fcn birinde bu vakti dar zamanda ilk feda edilecekler listesine yazmayaca\u011f\u0131m\u0131za dair emniyetleri yoktu. Hi\u00e7biri, “Sen eve para getiren ki\u015fi olarak kendine de\u011fer, serbesti ve \u00f6zg\u00fcrl\u00fck atfediyorsun. Madem de\u011ferin ve serbestli\u011fin \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc para; \u00f6yleyse ben de para kazanarak de\u011fer kazanma yoluna ba\u015fvuraca\u011f\u0131m” da diyemezdi. \u00c7\u00fcnk\u00fc, \u00e7ocuklar\u0131 ele g\u00fcne b\u0131rakarak girece\u011fi bu yolculu\u011fa vicdan\u0131n\u0131n pek ho\u015f bakmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 o da biliyordu. \u00d6te yandan han\u0131m\u0131n d\u0131\u015far\u0131da \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n aile b\u00fct\u00e7esinden ziyade yuvalara, servislere, giyim ma\u011fazalar\u0131na.. katk\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, iktisat\u00e7\u0131 George Gilder kadar, o da g\u00f6rebiliyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama, bir kere ta\u015flar yerinden oynay\u0131nca, ta\u015flar\u0131 yerine yerle\u015ftirmek zordu. Erkekler ayn\u0131 zamanda bir ‘e\u015f’ ve bir ‘baba’ olduklar\u0131n\u0131 unutmu\u015f g\u00f6z\u00fckt\u00fc\u011f\u00fc oranda, zahir\u00ee gerek\u00e7esi her ne olursa olsun, kad\u0131nlar da ayn\u0131 zamanda bir ‘e\u015f’ ve bir ‘anne’ olduklar\u0131n\u0131 unutmu\u015f g\u00f6z\u00fckmeye meyyal oluyordu. Erkek d\u0131\u015far\u0131da \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 ‘de\u011fer’ \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc k\u0131l\u0131nca, kad\u0131n da kendini de\u011ferli k\u0131lmak i\u00e7in d\u0131\u015far\u0131da \u00e7al\u0131\u015fmaya y\u00f6neliyordu. Erkek evin d\u0131\u015f\u0131n\u0131 \u00f6zg\u00fcrl\u00fck alan\u0131 gibi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc nisbette, kad\u0131n evi esaret alan\u0131 veya hapishane olarak alg\u0131l\u0131yordu. Erke\u011fin ‘d\u0131\u015far\u0131daki hizmet’i vurgulad\u0131\u011f\u0131 oranda, kad\u0131n da kendisine ‘d\u0131\u015f hizmetler’ buluyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
En hazini, bu olup bitenler heng\u00e2m\u0131nda, faturan\u0131n \u00e7ocuklara yaz\u0131lmas\u0131yd\u0131. Yuvas\u0131ndan al\u0131nan \u00e7ocuklar s\u00f6zde ‘yuva’ya emanet ediliyor, ana kuca\u011f\u0131ndan kopan \u00e7ocuklar anaokuluna b\u0131rak\u0131l\u0131yor, annesinin esirgedi\u011fi ihtimam\u0131 para kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00e7ocu\u011fa bakan bak\u0131c\u0131n\u0131n sergilemesi bekleniyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
K\u00fc\u00e7\u00fck ya\u015fta yuvaya b\u0131rak\u0131lan o \u00e7ocuklar\u0131n y\u00fcz\u00fcndeki yetim\u00e2ne ifadeyi, yolumun d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc sokaklarda bir kre\u015f veya yuva varsa durup duvar\u0131n\u0131n gerisinden onlar\u0131 seyrederken farkeden yaln\u0131z ben miydim yoksa? Ne kadar g\u00fclse, ne kadar oynasa da, derin bir h\u00fcz\u00fcn y\u00fcz\u00fcnden eksik kalm\u0131\u015f bir sevin\u00e7 g\u00f6r\u00fcrd\u00fcm bu \u00e7ocuk y\u00fczlerinde. Yan\u0131l\u0131yor muydum? Abart\u0131yor muydum? “Anneci\u011fim, bug\u00fcn i\u015fe gitme ne olur?” diye kendisine sar\u0131lan \u00e7ocu\u011funa, bir mesture han\u0131m\u0131n, “K\u0131z\u0131m, bak sana ak\u015famlar\u0131 \u015funu \u015funu getiriyorum ya; \u00e7al\u0131\u015fmasam onlar\u0131 alamay\u0131z” cevab\u0131n\u0131 verdi\u011fini duymu\u015ftum. D\u00f6rt ya\u015f\u0131ndaki bir \u00e7ocu\u011fa buna kar\u015f\u0131 “Anneci\u011fim! Ben onlar olmadan da idare ederim. Yeter ki sen i\u015fe gitme!” dedirten s\u0131rr\u0131n, demeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131klar\u0131m ile bir al\u00e2kas\u0131 yok muydu yoksa?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u015e\u00fck\u00fcr ki, b\u00f6ylesi manzaralar\u0131 g\u00f6r\u00fcp bir hisse \u00e7\u0131karacak durumda yaratm\u0131\u015ft\u0131 Rabbimiz bizi. Her biri, \u015fefkatimize, rikkatimize dokunan manzaralard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u015e\u00fck\u00fcr ki, b\u00f6ylesi manzaralar\u0131 g\u00f6r\u00fcp ad\u0131n\u0131 koymakla kalmay\u0131p, \u00e7are aray\u0131\u015f\u0131na bizi sevkedecek bir durumda da yaratm\u0131\u015ft\u0131 Rabbimiz bizi. Her biri, \u00e7are bulunmas\u0131 gereken manzaralard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Sonu\u00e7ta, b\u00f6ylesi manzaralar\u0131n yo\u011fun bi\u00e7imde h\u00e2f\u0131za ar\u015fivine d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc bir zamanda, birka\u00e7 arkada\u015f, bu i\u015fi birka\u00e7 ve\u00e7hesiyle yazal\u0131m istemi\u015ftik. Mesel\u00e2, bana d\u00fc\u015fen, ‘\u00f6rt\u00fcs\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz’d\u00fc. “Han\u0131mlar\u0131n\u0131z sizin i\u00e7in bir \u00f6rt\u00fcd\u00fcr. Siz de onlar i\u00e7in bir \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fcz” \u00e2yetinden bu meyanda ald\u0131\u011f\u0131m hisseyi dile getirmi\u015ftim de, bunu yazmam istenmi\u015fti benden. Aile hayat\u0131 d\u00fczg\u00fcn kurulmay\u0131nca, yuvalar\u0131m\u0131z hayatlar\u0131m\u0131z\u0131n merkezi olmaktan \u00e7\u0131k\u0131nca \u00f6rt\u00fcs\u00fcz kald\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131, ruh \u00fc\u015f\u00fcmesine muztar kald\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131, eksik kald\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131, manev\u00ee ayazlara yakaland\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 yazacakt\u0131m.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Yazamad\u0131k. Ne ben yazabildim, ne de ba\u015fkalar\u0131. \u0130\u015f oturup yazmaya gelince, i\u015fin ucunun bize de dokundu\u011funu farketmi\u015f olmal\u0131yd\u0131k. Ortada, \u00e7uvald\u0131z\u0131 kendimize de bat\u0131rman\u0131n icab etti\u011fi bir durum vard\u0131. Bu noktada, kendimizin de s\u00fctten \u00e7\u0131km\u0131\u015f ak ka\u015f\u0131k oldu\u011funu s\u00f6yleyemezdik.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
G\u00fcya bu konuda ziyade hassasiyet g\u00f6stermeye \u00e7al\u0131\u015fan biri biliyordum kendimi. Oysa, \u00fcstelik evde \u00e7al\u0131\u015fan biri oldu\u011fum halde, e\u015fimi ve \u00e7ocuklar\u0131m\u0131 ka\u00e7 t\u00fcrl\u00fc ihmale maruz b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m\u0131 iyi biliyordum. Onlardan esirgedi\u011fi zamanlar\u0131 \u00e7ar\u00e7ur eden, i\u015finin \u00e7ok yo\u011fun oldu\u011funu s\u00f6yledi\u011fi g\u00fcn haberler kar\u015f\u0131s\u0131nda tam bir saat ge\u00e7iren, tam da onlar\u0131n oyun talebi oldu\u011funda yeti\u015ftirmesi gereken i\u015fi hat\u0131rlay\u0131veren biri de\u011fil miydim? Ka\u00e7 hik\u00e2ye kitab\u0131 okuma talebi “\u015eimdi olmaz”la kesilmi\u015f, buna mukabil, o ‘\u015fimdi’nin ka\u00e7 kat\u0131 ayn\u0131 g\u00fcn heba edilmi\u015f; bunun hesab\u0131n\u0131 bir ben, bir de Allah bilirdi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
S\u00f6z\u00fcn k\u0131sas\u0131, evin ihmali, e\u015fin ihmali, \u00e7ocuklar\u0131n ihmali, birilerini dahil ederken kendimizi hari\u00e7 tutaca\u011f\u0131m\u0131z hallerden de\u011fildi. Hepimizin, \u015fu veya bu d\u00fczeyde, bu halden hissesi vard\u0131. En fecisi ise, aileyi ihmalin, ilerideki b\u00fcy\u00fck hizmetler i\u00e7in ‘ekonomik \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc temin’ \u00e7abas\u0131ndan halihaz\u0131r ‘hizmetler’e uzanan bir dizi gerek\u00e7eyle me\u015fruiyet kazanmas\u0131yd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Oysa, hizmetin en merkezinde evimiz, e\u015fimiz, \u00e7ocuklar\u0131m\u0131z, yak\u0131n akrabam\u0131z olmal\u0131yd\u0131. Res\u00fbl-i Ekrem, tebli\u011fine, d\u0131\u015far\u0131dan m\u0131 ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131? Ona ilk iman edenin Hz. Hatice oldu\u011funu hepimiz ezbere biliyor de\u011fil miydik? Ezbere bildi\u011fimiz bu ger\u00e7ekten kendi hayatlar\u0131m\u0131za d\u00fc\u015fen bir hisse \u00e7\u0131karmak zor muydu, zorsa neden zordu? Neden o kuds\u00ee nebiye sal\u00e2t ve sel\u00e2m g\u00f6nderirken, ‘\u00e2li’ni ‘ashab\u0131’ndan \u00f6nce zikredi\u015fin s\u0131rr\u0131 \u00fczerine d\u00fc\u015f\u00fcnmeyi niye ak\u0131l edemiyorduk? “Yak\u0131n akraban\u0131 uyar” \u00e2yeti neden uza\u011f\u0131m\u0131zdayd\u0131 bizim? “Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi ate\u015ften koruyun” \u00e2yetini neden hayat\u0131m\u0131za yakla\u015ft\u0131ram\u0131yorduk?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Aileye dair bu kabil \u00e2yetler, aileye ve iman\u00ee bir hayat\u0131 \u00f6ncelikle ev ortam\u0131nda tesisin \u00f6nemine dair dersler y\u00fckl\u00fcyd\u00fc elbet. Dahas\u0131, ortada Hz. Peygamber’in ‘en g\u00fczel \u00f6rnek’ olarak hayat\u0131 vard\u0131. Hepimiz, Res\u00fbl-i Ekrem aleyhissal\u00e2tu vessel\u00e2m\u0131n 63 y\u0131ll\u0131k hayat\u0131 i\u00e7inde g\u00fcn olarak saysak 354 g\u00fcn\u00fc bulmayan ve elbette her biri de\u011ferli ve \u00f6nemli olan gazvelerini bilirdik; bilmeliydik de. Ama, o 365 g\u00fcn ile birlikte, o sevgili res\u00fbl\u00fcn evli bir res\u00fbl olarak ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 23 y\u0131l\u0131n kalan 22 y\u0131l \u00e7arp\u0131 354 g\u00fcn\u00fcnden pek haberli de\u011fildik. Gazvelere dahi yan\u0131nda bir e\u015finin oldu\u011fu vaziyette \u00e7\u0131kan Res\u00fbl-i Ekrem (a.s.m.), seferde olmad\u0131\u011f\u0131 zamanlarda ne yapard\u0131? \u00c7ocuklar\u0131na ne kadar zaman ay\u0131r\u0131rd\u0131? E\u015flerine ne kadar zaman ay\u0131rmaktayd\u0131? E\u015fleriyle ne konu\u015fur, onlar onunla ne konu\u015furdu? Bunlar\u0131 pek bilmiyorduk.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Halbuki, bir kendi hayat\u0131m\u0131za, bir de Asr-\u0131 Saadete bakmay\u0131 ba\u015farabilsek, s\u00f6z\u00fcmona m\u00e2kul ve me\u015fru gerek\u00e7elerle sergiledi\u011fimiz ‘aile evden gidiyor’ tablosunun kuds\u00ee nebinin sundu\u011fu \u00f6rne\u011fe uymad\u0131\u011f\u0131n\u0131 rahatl\u0131kla g\u00f6rebilirdik. Sahi, Res\u00fbl-i Ekrem’in g\u00fcn\u00fcn\u00fc ve gecesinin \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131n\u0131 d\u0131\u015far\u0131da ve ashab\u0131yla ge\u00e7irip ancak gece ge\u00e7 vakit evine d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bildirir tek hadis var m\u0131yd\u0131 elimizde? Ama, onun yeme\u011fe \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131 ashab\u0131n\u0131n hane-i saadetini terkte elbette sohbet-i nebev\u00eeden daha ziyade hissedar olma gibi ulv\u00ee bir gayeyle gecikmesinden rahats\u0131zl\u0131k duydu\u011funu, ama bunu ifadeden hicab etti\u011fini; bu hadise \u00fczerine nazil olan \u00e2yette, yeme\u011fi yedikten sonra gecikmeden Res\u00fbl-i Ekrem’in (a.s.m.) h\u00e2ne-i saadetini terkin sahabilere emredildi\u011fini biliyorduk. Bu \u00e2yet, ‘i\u00e7 hizmetler’in ‘d\u0131\u015f hizmetler’e tekadd\u00fcm\u00fcn\u00fc ve elbette ailenin \u00f6nceli\u011fini ders veriyor de\u011fil miydi? Biz de, bu \u00e2yetten bu dersi almal\u0131 de\u011fil miydik?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00d6te yandan, han\u0131mlar\u0131m\u0131z\u0131n da, ‘m\u00fc’minlerin anneleri’ olan Peygamber e\u015flerinden alaca\u011f\u0131 bir ana nasihat\u0131 yok muydu? Himmet, hizmet ve infak cihetiyle bug\u00fcn\u00fcn hi\u00e7bir han\u0131m\u0131n\u0131n kendilerine yeti\u015fmesi m\u00fcmk\u00fcn olmayan o g\u00fczide annelerimiz, evi terkin mi, evi hayat\u0131n merkezi k\u0131lman\u0131n m\u0131 sembol\u00fcyd\u00fcler? Tasadduk ve infakta bir eri\u015filmez n\u00fcmune olup, ‘fakirlerin annesi’ diye an\u0131lan Hz. Zeyneb validemiz deriyi i\u015fler, deriden yapt\u0131\u011f\u0131 e\u015fyalar\u0131 sat\u0131p kazanc\u0131n\u0131 fakirlere verirdi. Ancak, o deriyi Res\u00fbl-i Ekrem’in h\u00e2ne-i saadeti i\u00e7indeki bir mek\u00e2nda i\u015flemekteydi. Bu v\u00e2k\u0131an\u0131n, ‘ailenin gelece\u011fi’ ad\u0131na ‘ailenin bug\u00fcn\u00fc’nden fedak\u00e2rl\u0131k edip ak\u015fama kadar d\u0131\u015far\u0131da kalmay\u0131 g\u00f6ze alan e\u015flerimize s\u00f6yledi\u011fi bir\u015fey herhalde olmal\u0131yd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00dcstelik, o zaman Saadet Asr\u0131, bu zaman ahirzamand\u0131. O zaman, sokaklarda sahabiler dola\u015f\u0131yor, gelip ge\u00e7en yeni nazil olmu\u015f bir \u00e2yetin veya sohbet-i nebev\u00eeden dev\u015firilen en son hissenin izini \u00fczerinde ta\u015f\u0131r vaziyette gelip ge\u00e7iyordu. B\u00f6ylesi bir zamanda dahi, aile, Res\u00fbl-i Ekrem’in (a.s.m.) de, ashab\u0131n\u0131n da hayatlar\u0131n\u0131n merkeziydi.<\/p>\n
<\/p>\n
Asr-\u0131 Saadet’te dahi durum buysa, bu ahirzamanda da durumun bu merkezde olmas\u0131 mutlak bir zaruretti. Zira, bu zamanda, sokaklar g\u00fcvensiz, meydanlar g\u00fcvensizdi. Hadisin haber verdi\u011fi uyuyan\u0131n uyan\u0131k kalandan, oturan\u0131n ayakta durandan, evdekinin d\u0131\u015fardakinden daha hay\u0131rl\u0131 olaca\u011f\u0131 g\u00fcnler, gelmemi\u015fse \u015fayet, gelmesi yak\u0131n vaziyetteydi. Umum\u00ee ortamdaki bozulma, e\u015fler i\u00e7in de, \u00e7ocuklar i\u00e7in de aileyi bir kat daha, bin kat daha \u00f6nemli k\u0131l\u0131yordu. Sokaklarda g\u00fcnah\u0131n kol gezdi\u011fi, meydanlarda g\u00fcnah\u0131n \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131, i\u015fyerlerinin ahl\u00e2k\u00ee s\u00fck\u00fbtlar\u0131 bildirir g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler ve duyumlarla buland\u0131\u011f\u0131 b\u00f6ylesi bir ortamda evimiz, yuvam\u0131z, e\u015fimiz, ailemiz bizim kalemizdi, s\u0131\u011f\u0131na\u011f\u0131m\u0131zd\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu zaman, meydan harbi yap\u0131lacak zaman de\u011fildi. Uhud’da de\u011fildik, hatta Hendek’te dahi de\u011fildik; belki, onlardan da ziyade Mekke g\u00fcnlerini \u00e7a\u011fr\u0131\u015ft\u0131r\u0131r, Cahiliye’yi hat\u0131rlat\u0131r bir devirdeydik. O zor zamanda Res\u00fbl-i Ekrem ve ashab\u0131 evlerini sa\u011flam k\u0131lm\u0131\u015flard\u0131, Erkam’\u0131n evinde bulu\u015fmu\u015flard\u0131. \u0130man\u0131n tebli\u011fine yak\u0131n akrabadan ba\u015flam\u0131\u015flard\u0131. Res\u00fbl-i Ekrem-Hz. Hatice, Ebu Bekir-\u00dcmm\u00fc R\u00fbman, Osman-Rukayye, Ebu Seleme-\u00dcmm\u00fc Seleme, Ebu Huzeyfe-Sehle, Sekran-Sevde.. derken, \u0130sl\u00e2m’\u0131n o ilk devrinden bu y\u00f6nde al\u0131nacak bir dizi ders, bir dizi \u00f6rnek aile tablosu vard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u015eu zamanda, \u00f6zellikle de \u015fu diyarda ‘kamusal alan’da olup biten ortadayd\u0131 i\u015fte. Hal bu iken, evlerimiz dokunulmaz \u00f6zel alanlar\u0131m\u0131z, biricik s\u0131\u011f\u0131na\u011f\u0131m\u0131zd\u0131. Buna ra\u011fmen evlerimizi b\u0131rak\u0131p \u00e7ocuklar\u0131n talim ve terbiyesini ele g\u00fcne terkeder isek ne olurdu? “Hepiniz bir \u00e7obans\u0131n\u0131z, raiyyetinizden mes’uls\u00fcn\u00fcz” buyuran Res\u00fbl-i Ekrem’in bu ikaz\u0131n\u0131 kulakard\u0131 edenlerin kaderi, onlar\u0131 kuzu kuzu al\u0131p kurda ku\u015fa teslim etmek olmaz m\u0131yd\u0131?<\/p>\n
<\/p>\n
Rabb-\u0131 Rah\u00eem, peygamber k\u0131ssalar\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc gibi, en zor zamanda dahi birer s\u0131\u011f\u0131nak olsun diye, aile efrad\u0131 aras\u0131nda a\u015f\u0131lmaz duygular koymu\u015ftu oysa. E\u015fler aras\u0131na koydu\u011fu sevgi, R\u00fbm s\u00fbresinde bildirdi\u011fi \u00fczere, O’nun \u00e2yetlerindendi. Anne, \u00e7ocu\u011funa kar\u015f\u0131, bir \u015fefkat timsaliydi. Her \u00e7ocuk, babas\u0131n\u0131 da, annesini de son derece sever, hatta sonsuz derece severdi. B\u00fct\u00fcn bunlar, hari\u00e7ten gelen her t\u00fcrl\u00fc sald\u0131r\u0131dan korunma noktas\u0131nda aileyi tam bir tahass\u00fcng\u00e2h, y\u0131k\u0131lmaz bir s\u0131\u011f\u0131nak k\u0131lan unsurlard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Hal b\u00f6yle iken, tam da b\u00f6yle bir zamanda ailenin evden gidi\u015fi anla\u015f\u0131l\u0131r \u015fey de\u011fildi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bilakis, hem hari\u00e7te ferec ve f\u00fctuhat, hem kendi d\u00fcnyalar\u0131m\u0131zda huzur ve s\u00fck\u00fbn i\u00e7in eve d\u00f6n\u00fc\u015f ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00dcstelik, bu, zor bir i\u015f de de\u011fildi. \u015eu d\u00fcnyada varolu\u015f gayemize dair bir muhasebe, kalem, ka\u011f\u0131t, fazlal\u0131klar\u0131n elendi\u011fi bir \u00f6ncelikler listesi, ak\u0131l, iz’an, annesini \u00f6zlemi\u015f bir \u00e7ocuk kalbi, babas\u0131n\u0131 bekleyen bir \u00e7ocuk g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc, \u015fefkat, eve daha erken gelmeye ba\u015flam\u0131\u015f bir koca, d\u00fcnyal\u0131klar listesini g\u00f6zden ge\u00e7irmi\u015f bir han\u0131m, ve bir \u00e7ift y\u00fcrek, ba\u015flamak i\u00e7in pek\u00e2l\u00e2 yeterliydi…<\/p>\n
<\/p>\n
\/kitap.asp?book=16<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
16.04.2001 “GEL\u0130YORUM” D\u0130YEREK gelenlerdendi. Ayak sesleri duyulal\u0131 epey zaman olmu\u015ftu zira. Yery\u00fcz\u00fcnde olabilecek en k\u00f6t\u00fc \u015feylerden biri oluyor, hakikat g\u00fcne\u015finin gurub etti\u011fi garp diyar\u0131nda ba\u015flayan karanl\u0131kl\u0131 bir halet ad\u0131m ad\u0131m bizim d\u00fcnyalar\u0131m\u0131za do\u011fru geliyor; aile evden gidiyordu. Ailenin evden gitmesi, \u00e7ok \u015feyin elden gitmesi demekti. Bunun b\u00f6yle oldu\u011funu biliyordum. Zira, bu y\u00f6ndeki bir dizi fiil\u00ee […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[132],"class_list":["post-83802","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n