27.12.2003<\/p>\n
ONUNLA MOR DA\u011eLARA YASLANMI\u015e ufac\u0131k bir tepeci\u011finde ete\u011finde tan\u0131\u015ft\u0131m. Zeytin a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n boz ye\u015filinin yeni \u00e7i\u00e7eklenmi\u015f bademlerin bahar \u015fenli\u011fine kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131, mor \u00e7i\u011fdemlerle sar\u0131 \u00e7i\u00e7eklerin esen tatl\u0131 r\u00fczg\u00e2rla sarma\u015f dola\u015f oyna\u015ft\u0131\u011f\u0131 o yerde, bir ta\u015f\u0131n \u00fcst\u00fcne oturmu\u015f, etraf\u0131 seyrediyordum ki, g\u00f6\u011f\u00fcn y\u00fcz\u00fcnde raksedercesine \u00e7\u0131kageldi. Geldi, yakla\u015ft\u0131 ve yan\u0131ba\u015f\u0131ma kondu. O ne g\u00fczellikti Rabbim! O ne g\u00fczel bir kelebekti! Geldi, incecik beline y\u00fckledi\u011fi kadife t\u00fcyl\u00fc g\u00fczelim kanatlar\u0131n\u0131 iyice yayd\u0131 ve beni e\u015fsiz bir i\u015flemeyle ba\u015fba\u015fa b\u0131rakt\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Belki on dakika onu seyrettim. Siyah kadife kanatlar\u0131na, o kanatlar\u0131 \u00e7evreleyen incecik nak\u0131\u015flara, o siyah kanatlar\u0131n \u00fcst ba\u015f\u0131na kondurulmu\u015f sar\u0131 bene\u011fe, o sar\u0131 bene\u011fin ortas\u0131ndaki siyah i\u015flemeye hayran oldum. Ben \u00f6ylece onu seyrederken, birden kanatlar\u0131n\u0131 kapay\u0131verdi; a\u00e7t\u0131, kapad\u0131, a\u00e7t\u0131, kapad\u0131. Bakt\u0131m, bakt\u0131m, ve birden g\u00f6z\u00fcmden kaybediverdim. U\u00e7mu\u015ftu. Sanki, “Sen ba\u015fka kelebekleri g\u00f6r, ben ba\u015fka insanlara g\u00f6r\u00fcneyim” dercesine.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130yi de, bana niye g\u00f6r\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc ki? Neden kendisini bana g\u00f6stermi\u015fti? \u015eu k\u0131rlarda dolap\u0131 durmas\u0131n\u0131n s\u0131rr\u0131 neydi, hikmeti neydi?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Kalkt\u0131m. Y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131m. Kafamda sorular oyna\u015f\u0131yordu. Etraf\u0131mda ba\u015fka ba\u015fka kelebekler u\u00e7u\u015ftular. Onlar u\u00e7tu, ben sordum; onlar bana g\u00f6r\u00fcnd\u00fc, ben d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Y\u00fcr\u00fcd\u00fck\u00e7e, o e\u015fsiz renk c\u00fcmb\u00fc\u015fleri kalbime doldular. Onlar kalbime dolduk\u00e7a, sorular birle\u015fti, ve tek bir bulup olup akl\u0131ma ya\u011fd\u0131: “NEDEN?”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Cevab\u0131 bilmiyordum. Ama kelebek de g\u00fczeldi, o soru da. Kelebekler de g\u00fczeldi, sorular da…<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
* * *<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Akl\u0131m o soruyla me\u015fgul halde k\u0131rda dola\u015f\u0131rken, vaktiyle okudu\u011fum bir kitab\u0131n bir b\u00f6l\u00fcm\u00fc hat\u0131r\u0131ma geldi. O kitab\u0131n yazar\u0131 da k\u0131rlarda gezmi\u015f, dola\u015fm\u0131\u015f; g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc g\u00fczelliklere hayran olmu\u015ftu. Kitab\u0131nda, g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc, hayran oldu\u011fu, sevdi\u011fi kelebeklerin, g\u00fcllerin, l\u00e2lelerin neden b\u00f6yle g\u00fczel, al\u0131ml\u0131 ve tatl\u0131 olduklar\u0131na cevap ar\u0131yordu. Onlar\u0131n kendi d\u00fcnyas\u0131na ne gibi m\u00e2n\u00e2lar ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n anlat\u0131yordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Nas\u0131l m\u0131? Cevab\u0131n yolu, galiba bir misalden ba\u015fl\u0131yordu. Gayet g\u00fczel bir \u00e7i\u00e7ek resmi yapan bir ressam, gayet sanatl\u0131 bir heykel yapan bir heykeltra\u015f misalinden. Soruyordu: Bu \u00e7i\u00e7e\u011fin, bu heykelin var olmas\u0131 i\u00e7in hangi \u00f6zellikler gerekiyor?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ben de, onunla beraber kendime sormu\u015f ve d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcm. Bir kere, onlar\u0131n olmas\u0131 i\u00e7in, \u00f6nceden anahatlar\u0131 ile belirlenmeleri gerekir. O belirleme, o tayin ise geli\u015fig\u00fczel olamaz. Muhakkak, bir d\u00fczeni g\u00f6zeterek; bir \u00f6l\u00e7\u00fc, bir takdir i\u00e7inde olur. O d\u00fczenlemeyi, o \u00f6l\u00e7meyi yapmak ise bilgi ister, hikmet ister; nas\u0131l ve niye yap\u0131laca\u011f\u0131n\u0131 bilmeyi gerektirir. Ancak bu \u00f6zelliklere sbahip biri o \u00e7i\u00e7e\u011fin resimin ve o hasn\u00e2n\u0131n heykelini kafas\u0131nda tasvir edip ger\u00e7ekten yapabilir. Hem \u00f6yle \u00f6zene bezene yapar ki, o resme, o heykele g\u00f6z\u00fcm\u00fcz tak\u0131ld\u0131\u011f\u0131 an, orada kalakal\u0131r\u0131z. Yani sanatla yapar; s\u00fcsl\u00fc, g\u00fczel bir \u015fekil verip yapar. O kadar ki, yapt\u0131\u011f\u0131 o \u015fey bize \u00e2deta g\u00fcl\u00fcmser, “Gelin, seyredin beni!” der ve biz ona bakmaya doyamay\u0131z.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Peki ama niye yapar, niye b\u00f6yle s\u00fcsleyerek yapar? Kendisinde var olan ama benim bilmedi\u011fim \u00f6zellikleri tan\u0131tmak; sanat\u0131n\u0131 ve dolay\u0131s\u0131yla kendisini sevdirmek istedi\u011finden. O \u00e7i\u00e7ek, o heykel olmasa onu nas\u0131l bilir, nas\u0131l tan\u0131yabilir, nas\u0131l severim ki? Di\u011fer taraftan, o g\u00fczel, sanatl\u0131, s\u00fcsl\u00fc \u015feyler olmadan da ya\u015fayamam. O zaman d\u00fcnya kuru, kof ve bo\u015f gelirdi bana. S\u0131k\u0131nt\u0131dan patlard\u0131m. Demek, onlar\u0131 yapan, beni de tan\u0131yor; benim ruhumdaki o g\u00fczellikle g\u00f6rme iste\u011fini, i\u015ftiyak\u0131n\u0131 biliyor. Yapmas\u0131yla, benim isteklerimi, ihtiya\u00e7lar\u0131m\u0131 bildi\u011fini, onlar\u0131 kar\u015f\u0131lamak istedi\u011fini bildiriyor. Sanki, o \u00e7i\u00e7ek ile, o heykel ile bana “Benim \u00f6zelliklerim bunlar. Ve sen bu \u00f6zellikleri g\u00f6r\u00fcp sevmek istiyorsun, bunu biliyorum. \u0130\u015fte sana g\u00f6steriyorum” diye sesleniyor.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Akl\u0131mda bu \u00f6rnek, d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flad\u0131m:<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Kelebe\u011fin var olmas\u0131 i\u00e7in de, o \u00e7i\u00e7ek resmi veya hasn\u00e2 heykeli gibi, birinin \u00f6nce onu anahatlar\u0131yla, sonra ayr\u0131nt\u0131lar\u0131yla belirlemesi gerekiyor. Bu belirleme de, belli bir d\u00fczene ba\u011flanarak, belli bir \u00f6l\u00e7\u00fc i\u00e7inde yap\u0131l\u0131r. Kelebe\u011fin tasviri, plan\u0131n\u0131n \u00e7izilip tasarlanmas\u0131 ancak b\u00f6yle olur. Demek kelebe\u011fi yapan, \u00f6l\u00e7\u00fcp bi\u00e7en bir Mukaddir, d\u00fczen veren bir Munazz\u0131m, tasvir edip tasarlayan bir Musavvir\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu tasvirin bir cisim giymesi, elle tutulup g\u00f6zle g\u00f6r\u00fcn\u00fcr hale gelmesi i\u00e7in bu \u00f6zellikler yeterli olmaz. Kelebe\u011fe cisim giydirmek i\u00e7in, bunun nas\u0131l olaca\u011f\u0131n\u0131 bilmek ve en uygun olan\u0131n\u0131 belirlemek, yani ilim ve hikmet l\u00e2z\u0131m gelir. Demek, onu yapan, ilim ve hikmet sahibi Biridir; yani Al\u00eem ve Hak\u00eem\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ve kelebek var, g\u00f6z\u00fcm\u00fcz\u00fcn \u00f6n\u00fcnde! Yap\u0131lm\u0131\u015f, v\u00fccut verilmi\u015f. \u00dcstelik, sanatl\u0131 bir \u015fekilde yap\u0131lm\u0131\u015f. Demek onu yapan S\u00e2ni\u2019dir; tasvir etti\u011fini sanatla yapand\u0131r. Ve kelebe\u011fi yapmak, O\u2019nun her bir zerresine h\u00fckmedeni; her bir zerresiyle beraber o sanatl\u0131 mevcuda nizam vermeye g\u00fcc\u00fc yeteni bildiriyor. Demek onu yapan Kad\u00eer\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Kelebek \u00f6yle yap\u0131lm\u0131\u015f ki, o g\u00fczelim haliyle, o s\u00fcsl\u00fc kanatlar\u0131, kadife t\u00fcyleri, o tatl\u0131 benekleri, narin bedeni, o ho\u015f kanat \u00e7\u0131rpmalar\u0131 ile sanki bana g\u00fcl\u00fcyor, g\u00fcl\u00fcms\u00fcyor, g\u00fcl\u00fcc\u00fckler da\u011f\u0131tarak emsalsiz bir g\u00fczellik ziyafeti sunuyor. Demek, onu yapan, lutfeden, ikram\u0131 sevendir; yani Lat\u00eef ve Ker\u00eem\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ve kelebe\u011fi l\u00fctuf ve keremle yapan O, beni de biliyor olmal\u0131 ki, kelebe\u011fi benim sevece\u011fim, benim hayran kal\u0131p \u00e2\u015f\u0131k olaca\u011f\u0131m bir suretle yap\u0131yor. Benim g\u00fczelli\u011fe olan meylimi biliyor ki, kelebe\u011fi o g\u00fczelim haliyle bana sevdirip beni sevindiriyor. Kendisini ve Kendisinin beni de bildi\u011fini bildiren bir mektup gibi, kelebe\u011fi g\u00f6z\u00fcm\u00fcn \u00f6n\u00fcne g\u00f6nderiyor. Demek kelebe\u011fi yapan M\u00e2ruf\u2019tur, tan\u0131nmak istiyor ve kendini tan\u0131t\u0131yor; Ved\u00fbd\u2019dur, seviyor, sevdiriyor ve sevindiriyor.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Onu \u00f6yle g\u00fczellikler, s\u00fcsler i\u00e7inde yapan, beni biliyor; benim g\u00fczelliklere muhta\u00e7, g\u00fczele \u00e2\u015f\u0131k ruhumu tan\u0131yor. Ama onunla kalm\u0131yor, ruhumun o ihtiyac\u0131na, duygular\u0131m\u0131n o arzusuna cevap veriyor, onlar\u0131 kar\u015f\u0131l\u0131yor, onlar\u0131 tatmin ediyor. Demek, kelebe\u011fi yapan, beni de ona muhatap eden, \u015fefkat ve merhamet sahibi Birisidir. Rah\u00eem\u2019dir, bana merhamet ediyor. Hann\u00e2n\u2019d\u0131r, bana ac\u0131y\u0131p \u015fefkat ediyor.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Hem asl\u0131nda, kelebe\u011fi yapan O oldu\u011fu gibi, beni kelebe\u011fin kar\u015f\u0131s\u0131na koyan da O. Ben \u00f6nceden kelebe\u011fi akl\u0131mdan ge\u00e7irmemi\u015ftim. Daha annemin karn\u0131ndayken, “Kelebekli bir d\u00fcnya isterim; yoksa d\u00fcnyaya gelmem” filan da dememi\u015ftim. ama kelebe\u011fi daha ilk g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcmde sevmi\u015fim. Ve \u015fimdi, kelebeksiz bir d\u00fcnya d\u00fc\u015f\u00fcnemiyorum. Demek kelebe\u011fi yapan ve beni de onun kar\u015f\u0131s\u0131na koyan beni benden daha iyi tan\u0131yor ve beni kelebe\u011fin kar\u015f\u0131s\u0131na koymakla benden O\u2019nun b\u00fct\u00fcn bu \u00f6zelliklerini; bu g\u00fczel ve m\u00fckemmel vas\u0131flar\u0131n\u0131 bilip sevmemi istiyor. O kadar g\u00fczel ve m\u00fckemmel yapm\u0131\u015f ki, onunla Kendi g\u00fczelli\u011fini ve m\u00fckemmelli\u011fini g\u00f6z\u00fcme g\u00f6steriyor. Kelebek ile bildiriyor ki, O, g\u00fczellik sahibidir, Cem\u00eel\u2019dir. En m\u00fckemmel \u015fekilde yapar; \u00e7\u00fcnk\u00fc kem\u00e2l sahibi bir Z\u00fclkem\u00e2l\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
* * *<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ruhum kelebe\u011fin verdi\u011fi o k\u00e2inat dersinden mest; ba\u015fka g\u00fczelliklerden ba\u015fka dersler almak; ba\u015fka g\u00fczellikler ile O\u2019nun g\u00fczel isimlerini biraz daha tan\u0131mak arzusuyla tepelere t\u0131rmand\u0131m. Ne\u015feliydim, y\u00fcz\u00fcm g\u00fcl\u00fcyordu. Papatyalar, \u00e7i\u011fdemler, ebeg\u00fcme\u00e7leri, i\u011fnelikler, yosunlar ve daha binlerce g\u00fczel ot ve \u00e7i\u00e7ek \u00f6n\u00fcmdeydi, yan\u0131mdayd\u0131, aya\u011f\u0131m\u0131n alt\u0131ndayd\u0131. Kelebe\u011fin verdi\u011fi dersin tesiriyle, O G\u00fczeli haber veren bu g\u00fczellikleri incitmek istemedim.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Yava\u015f yava\u015f y\u00fcr\u00fcd\u00fcm. \u0130nan\u0131r m\u0131s\u0131n\u0131z, ta\u015flara bile ba\u015f\u0131 dik ve ma\u011frur bir edayla basamad\u0131m. Onlar bile \u00f6yle nazl\u0131, \u00f6yle nak\u0131\u015fl\u0131 idiler ki! Hem, g\u00f6\u011f\u00fcslerine yaslanm\u0131\u015f ufac\u0131k tohumlar kar\u015f\u0131s\u0131nda \u00f6ylesine yumu\u015fak kalbli idiler ki!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Y\u00fcr\u00fcd\u00fcm. K\u00e2h durdum, ovaya do\u011fru s\u0131ra s\u0131ra bahar m\u00fcjdelerini seyrettim. K\u00e2h diz \u00e7\u00f6kt\u00fcm; bir \u00e7i\u011fdemi, bir papatyay\u0131, bir \u00e7am fidan\u0131n\u0131, bir yosunu, bir ta\u015f\u0131 seyre dald\u0131m. K\u00e2h g\u00f6z\u00fcm\u00fc yumup \u00e7imenlere uzand\u0131m; b\u00fclb\u00fclleri, ser\u00e7eyi dinledim. Kelebekler ise, yine u\u00e7u\u015fuyordu. Kelebekler g\u00fczeldi do\u011frusu, ama bunlar da g\u00fczeldi. Yosun bile, ta\u015f bile. Demek bakmas\u0131n\u0131 bilmek l\u00e2z\u0131mm\u0131\u015f. Demek daha \u00f6nce pek g\u00fczel bakamam\u0131\u015f\u0131m.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Her\u015fe o kadar g\u00fczeldi ki, “Hangisi daha g\u00fczel?” diye sormak gelmedi i\u00e7imden. Hepsi g\u00fczeldi; \u2018daha\u2019s\u0131 yoktu. Hepsi en g\u00fczeldi! Papatya papatya olarak, otlar ot olarak, b\u00fclb\u00fcl b\u00fclb\u00fcl olarak, \u00e7amlar \u00e7am olarak, yosunlar yosun olarak, ta\u015flar ta\u015f olarak en g\u00fczeldi.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
O g\u00fczellikleri seyre dalm\u0131\u015fken, g\u00f6\u011fe bakmay\u0131 bile unutmu\u015fum. G\u00f6\u011f\u00fcn karard\u0131\u011f\u0131n\u0131n fark\u0131na, ancak ya\u011fmur \u015f\u0131p\u0131lt\u0131lar\u0131n\u0131 duyunca vard\u0131m. B\u00fclb\u00fcller sustular; ya bir \u00e7am ya da bir zeytin kovu\u011funa sinip yapraklar ile ya\u011fmurun, ya\u011fmur ile topra\u011f\u0131n, yer ile g\u00f6\u011f\u00fcn kucakla\u015fmas\u0131n\u0131 seyre koyuldular. Damlalar g\u00f6kten sicim gibi ya\u011f\u0131yor, yapraklara dokunup \u2018\u015f\u0131p\u0131l, \u015f\u0131p\u0131l\u2019 selamla\u015f\u0131yor, \u2018l\u0131p, l\u0131p, l\u0131p\u2019 yere iniyordu. Ya\u011fmur da g\u00fczelmi\u015f! Ya o arada bulutlar aras\u0131ndan ba\u015f\u0131n\u0131 uzatan g\u00fcne\u015fle birlikte gelen g\u00f6kku\u015fa\u011f\u0131na ne demeli?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00d6yle mest oldum ki, “\u015euna bak” dedim, “hepsi g\u00fczel, hepsi…” Hepsi sevimli, hepsi al\u0131ml\u0131. Yerin y\u00fcz\u00fc de g\u00fcl\u00fcyor, g\u00f6\u011f\u00fcn y\u00fcz\u00fc de. \u0130kisi birlik olup bana g\u00fcl\u00fcms\u00fcyor. Ya\u011fmur da sevimli, onu ana \u015fefkatiyle ba\u011fr\u0131na basan kara toprak da. Papatya da narin, kelebek de. Badem a\u011fac\u0131 da al\u0131ml\u0131, b\u00fclb\u00fcller de. Hepsi g\u00fczel. Bahar da, bu g\u00fczellerden derlenmi\u015f kucak dolusu bir g\u00fczellik buketi…<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
* * *<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Kelebek bir i\u015faret ise, bu \u00e7i\u00e7ekler, a\u011fa\u00e7lar, ku\u015flar ve koca bahar da \u00f6yle. O halde, kelebe\u011fin sordurdu\u011fu sorular\u0131n cevab\u0131n\u0131, niye onlardan da \u00f6\u011frenmeyeyim?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ve hepsine o g\u00f6zle bakt\u0131m. Bir b\u00fclb\u00fcl\u00fcn, bir kavak a\u011fac\u0131n\u0131n, bir papatyan\u0131n, bir yosunun var olmas\u0131, onlar\u0131n bir d\u00fczen ve \u00f6l\u00e7\u00fc i\u00e7inde, o d\u00fczen ve \u00f6l\u00e7\u00fcyle gelen bir ilim ve hikmet ile tasvir edilip yap\u0131lmas\u0131yla m\u00fcmk\u00fcn. B\u00fclb\u00fcl de \u00f6yle olmu\u015f, kavaklar da, yosun da, papatya da, bahar da. Demek hepsi o sessiz g\u00fcl\u00fcc\u00fckleri i\u00e7inde, onlar\u0131 tanzim eden Munazz\u0131m\u2019\u0131, takdir eden Mukaddir\u2019i, tasvir eden Musavvir\u2019i Al\u00eem ve Hak\u00eem ve S\u00e2ni\u2019 isimleriyle beraber bildiriyor. Hepsi ayr\u0131 bir duyguma ayr\u0131 bir ziyafet \u00e7ekerek l\u00fctuf ve keremiyle Lat\u00eef ve Ker\u00eem; kendini bize tan\u0131t\u0131p sevdirdi\u011fini hissettirerek M\u00e2ruf ve Ved\u00fbd; \u015fefkat ve merhametini hat\u0131rlatarak da Rah\u00eem ve Hann\u00e2n isimlerini bildiriyor. Ve hem tek tek, hem de yekpare g\u00fczellikleri ile, O\u2019nun Cem\u00eel ve Z\u00fclkem\u00e2l oldu\u011funu da bildiriyorlar.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00dcstelik, hi\u00e7biri bir tek de\u011fil. Hepsi, binlerce, milyonlarca. Binler \u00e7e\u015fit g\u00fczelli\u011fin her bir nev\u2019inden binler \u00f6rnek var. Sadece o tepeci\u011fin etraf\u0131nda; sadece o baharda. Ya b\u00fct\u00fcn yery\u00fcz\u00fcnde olanlar? Ya onca bahardan beri gelip ge\u00e7enler? Biri yap\u0131lm\u0131\u015fsa hepsi yap\u0131lm\u0131\u015f. Biri O\u2019nunsa, hepsi de O\u2019nun. Demek hepsi birlik olup o sonsuz \u00e7oklu\u011fu bir birlik i\u00e7inde yaratan\u0131 bildiriyor. Hepsi birlikte bildiriyorlar ki, o Birdir, V\u00e2hid\u2019dir; b\u00fct\u00fcn \u00f6zelliklerinin cilvesini her bir \u015feyde g\u00f6sterir, yani Ehad\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
D\u00fc\u015f\u00fcnmeye devam ettim: Yery\u00fcz\u00fc, \u015fu tepe gibi, \u015fu eteklerden ufka uzanan ova gibi, reng\u00e2renk bir hal\u0131 sanki. \u00dcst\u00fcnde milyarlarca ilmik ile say\u0131s\u0131z nak\u0131\u015flar i\u015flenip ye\u015fil bir tabana d\u00f6\u015fenmi\u015f. Ama bug\u00fcn, \u015fu bahar g\u00fcn\u00fcnde \u00f6yle. \u00dc\u00e7 ay \u00f6nce? O s\u0131ralar, bu yerler kupkuru, sapsar\u0131 idi; \u00f6lm\u00fc\u015f gibiydi. O kuru topraktan reng\u00e2renk nak\u0131\u015flar \u00e7\u0131kt\u0131. Kurumu\u015f dallar c\u0131v\u0131l c\u0131v\u0131l \u00e7i\u00e7eklendiler. Tohumlar a\u00e7\u0131ld\u0131lar; i\u00e7lerinde gizli programa papatya, \u00e7i\u011fdem, sar\u0131\u00e7i\u00e7ek, s\u00fcmb\u00fcl… elbisesi giydirildi. K\u00f6kle ruyan\u0131p dallara g\u0131da ta\u015f\u0131d\u0131lar. Dallar mutaf\u0131nda \u00e7i\u00e7ekler pi\u015firildi. Hi\u00e7bir \u015fey bir\u015feye kar\u0131\u015fmad\u0131, biri birine mani olmad\u0131; her\u015fey ge\u00e7en bahardaki program\u0131 aynen tatbike koyuldu. O program\u0131n, tek bir tohumdan bahara, h\u0131fzedilip korunmas\u0131; ge\u00e7en bahar\u0131n bir mislinin, ge\u00e7en baharda u\u00e7u\u015fan kelebeklerin emsallerinin; ge\u00e7en baharda a\u00e7an papatyalar\u0131n bir mislinin bu baharda g\u00f6r\u00fcnmesi g\u00f6steriyor ki, O Haf\u00eez\u2019dir, h\u0131fzedip muhafaza eder. Ve h\u0131fzetti\u011fine yeniden hayat verir, yani Muhy\u00ee\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
O tohumlar\u0131n filiz vermesi i\u00e7in, topra\u011f\u0131n ya\u011fmurla nemlenmesi, g\u00fcne\u015fle \u0131s\u0131nmas\u0131 gerekiyor. \u00c7atlayan tohumun filiz verip serpilmesi, ilaveten oksijen ve \u0131\u015f\u0131k istiyor. Bahar\u0131n gelmesi d\u00fcnyan\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcne, d\u00fcnyan\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc g\u00fcne\u015fin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcne, g\u00fcne\u015finki Samanyoluna ba\u011fl\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Her bir \u015fey, ba\u015fka her\u015feyle irtibatl\u0131. Demek, tohuma h\u00fckmeden kim ise, Samanyoluna h\u00fckm\u00fc ge\u00e7en de O\u2019dur. Her\u015feyi kudret elinde tutan, yani Kayy\u00fbm oland\u0131r O. G\u00fcne\u015f sistemini tanzim etti\u011fi gibi, tohumlar\u0131n tedbirini de g\u00f6r\u00fcr, yani M\u00fcdebbir\u2019dir; hepsini birden idare eder, yani Rab\u2019dir.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Tohum a\u00e7\u0131lma duas\u0131 etti, su ve \u0131s\u0131 istedi. Verildi de. O Muc\u00eeb\u2019dir, dualara cevap verir. Koyunlar yavrulad\u0131; kuzular meleyip k\u0131ra ko\u015ftular, \u00f6nce s\u00fctle, sonra otla beslendiler. A\u011fa\u00e7 \u00e7i\u00e7ek istedi, k\u00f6kler canland\u0131, dallara malzeme ta\u015f\u0131d\u0131lar. \u00dc\u00e7 ay sonra o \u00e7i\u00e7ekler kiraz olacak, \u015feftali olacak, biz insanlara ayr\u0131 renk, ayr\u0131 koku, ayr\u0131 tatlarda birbirinden g\u00fczel meyveler sunacaklar. Onlarla dilimiz tatlanacak, midemiz doyacak. Demek nimeti veren O\u2019dur; M\u00fcn\u2019imdir O. R\u0131zk\u0131 O verir, Rezzak\u2019t\u0131r yani. Ve O, ayr\u0131 ayr\u0131 hediyeler ile ihsanda bulunmay\u0131 sever; Muhsin\u2019dir de.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
* * *<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
B\u00fct\u00fcn o g\u00fczellikleri seyirden, ve onlar\u0131n gerisinde g\u00f6r\u00fcnen m\u00e2n\u00e2lardan mest olmu\u015f, kendimden ge\u00e7mi\u015fim. Kendimi unutmu\u015fum. O bahar tablosunun, benim onlar\u0131 seyretmem ile tamam oldu\u011funu neden sonra farkettim.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Kendime sordum: Sen sen olarak kal, ama bu kelebekler, papatyalar olmas\u0131n, ya\u011fmur ya\u011fmas\u0131n, g\u00fcne\u015f do\u011fmas\u0131n, ku\u015flar kanatlanmas\u0131n, b\u00fclb\u00fcller sussun, bahar olmas\u0131n ister misin? “Allah korusun!” Peki, \u00e7i\u00e7ekler olsun, ya\u011fmur ya\u011fs\u0131n, ku\u015flar u\u00e7sun, b\u00fclb\u00fcl \u015fak\u0131s\u0131n, bahar olsun, g\u00fcne\u015f do\u011fsun; ama onlar\u0131 sen g\u00f6rmeyesin, duymayas\u0131n, koklamayas\u0131n, tatmayas\u0131n ister misin? Cevab\u0131m a\u00e7\u0131kt\u0131: “ASLA!”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Demek, diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, ben var\u0131m, ama onlarla birlikte var\u0131m. \u0130nsan ayr\u0131, b\u00fct\u00fcn bu g\u00fczellikler ayr\u0131 de\u011fil. Biz ayn\u0131 b\u00fct\u00fcn\u00fcn iyi ayr\u0131lmaz par\u00e7as\u0131y\u0131z. Biz; yani, ben ve k\u00e2inat.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu d\u00fc\u015f\u00fcnceler i\u00e7inde, yava\u015f yava\u015f elvedaya haz\u0131rlanan g\u00fcne\u015fle beraber, bay\u0131r a\u015fa\u011f\u0131 yola koyuldum. G\u00fcne\u015fin akisleri, dere kenar\u0131nda h\u00e2l\u00e2 yan\u0131p s\u00f6n\u00fcyor ve bana, b\u00fct\u00fcn bu g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm varl\u0131klar\u0131n, bu dere gibi ak\u0131p giden zaman nehrinden m\u00fcnezzeh bir G\u00fcne\u015fin i\u015faretleri oldu\u011fu dersini veriyordu. Hepsi birer akisti, birer yans\u0131mayd\u0131; g\u00f6r\u00fcnmeyen G\u00fcne\u015fi bildirip tan\u0131tt\u0131ran birer aynayd\u0131. Ya ben? O k\u0131r yolculu\u011fumda d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerimi hat\u0131rlad\u0131m. “Evet, ben de!” dedim. “Ben de bu mevcutlar \u00e2leminin bir par\u00e7as\u0131y\u0131m, ben de onlar gibi yap\u0131lm\u0131\u015f\u0131m, ben de aynay\u0131m.” Hem de, hepsini birden g\u00f6zbebe\u011fine, sonra akl\u0131na, sonra kalbine nak\u015fedip her birinin i\u015faretlerini yekpare bir ger\u00e7ek olarak aksettiren bir ayna…<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
* * *<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Mutluyum. \u00c7\u00fcnk\u00fc bunu anlad\u0131m. Bunu anlamamla beraber, insanl\u0131k \u00e2lemi hayalimde \u0131\u015f\u0131klan\u0131verdi. O\u2019nun el\u00e7isiyle tan\u0131\u015ft\u0131m. O\u2019nun sevgisiyle, O\u2019nun el\u00e7isinin sevgisiyle bu varl\u0131klara bakan, O\u2019nun el\u00e7isinden ders alan S\u00e2di\u2019leri, Yunus\u2019lar\u0131, H\u00e2f\u0131z\u2019lar\u0131, Molla C\u00e2mi\u2019leri, Mevl\u00e2n\u00e2\u2019lar\u0131 tan\u0131d\u0131m. O ders ile, b\u00fct\u00fcn mevcutlar ad\u0131na “\u0130l\u00e2h\u00ee! Sen Rabbimsin, ben kulunum. Sen H\u00e2l\u0131ks\u0131n, ben mahl\u00fbkunum” diye niyaza ba\u015flayan \u00dcveys-i K\u00e2r\u00e2n\u00ee\u2019yi \u00f6zledim. Bu niyazdan ilham al\u0131p O\u2019na \u00dcveys\u00ee bir y\u00f6neli\u015fle y\u00f6nelen Said Nurs\u00ee\u2019yi hat\u0131rlad\u0131m. Onun dedikleri haf\u0131zamdan dudaklar\u0131ma akt\u0131:<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Rabbimiz Sensin, \u00e7\u00fcnk\u00fc biz abdiz. Nefsimizin terbiyesinden \u00e2ciziz. Demek bizi terbiye eden Sensin. Hem Sensin H\u00e2l\u0131k! \u00c7\u00fcnk\u00fc bir mahl\u00fbkuz, yap\u0131l\u0131yoruz. Hem Rezzak Sensin! \u00c7\u00fcnk\u00fc biz r\u0131zka muhtac\u0131z, elimiz yeti\u015fmiyor. Demek bizi yapan ve r\u0131zk\u0131m\u0131z\u0131 veren Sensin. Hem Sensin M\u00e2lik. \u00c7\u00fcnk\u00fc biz meml\u00fbkuz, bizden ba\u015fkas\u0131 bizde tasarruf ediyor. Demek M\u00e2likimiz Sensin. Hem Sen Az\u00eez\u2019sin, izzet ve azamet sahibisin. Biz zilletimize bak\u0131yoruz; \u00fcst\u00fcm\u00fczde bir izzet cilveleri var. Demek Senin izzetinin ayinesiyiz. Hem Sensin Ganiyy-i Mutlak. \u00c7\u00fcnk\u00fc biz fakiriz. Fakr\u0131m\u0131z\u0131n eline yeti\u015fmedi\u011fi bir g\u0131n\u00e2 veriliyor. Demek Gan\u00ee Sensin, veren Sensin. Hem cevap veren, atiyye veren Sensin. \u00c7\u00fcnk\u00fc biz umum mevcudat, k\u00e2l\u00ee ve h\u00e2l\u00ee dillerimizle daim\u00ee ba\u011f\u0131r\u0131p istiyoruz. Arzular\u0131m\u0131z yerlerine geliyor, maksudlar\u0131m\u0131z veriliyor. Demek bize cevap veren Sensin.”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu d\u00fc\u015f\u00fcnceler ile, bir kelebek kadar huzur, bir papatya kadar ne\u015fe ile dolmu\u015f; mart\u0131lar kadar h\u00fcr bir vaziyette, ulv\u00ee duygular ile kanatlanm\u0131\u015ft\u0131m. \u0130\u015fte o an sonbahar akl\u0131ma geliverdi. Otlar\u0131n kuruyu\u015fu, papatyan\u0131n boyun b\u00fck\u00fc\u015f\u00fc, kelebe\u011fin \u00f6l\u00fcm\u00fc, yaprak d\u00f6k\u00fcm\u00fc derken, h\u00fcz\u00fcnle doldum. Ben de \u00f6lece\u011fim, dedim. Kelebek gibi, bahar da, ben de, d\u00fcnya da, k\u00e2inat da; hepimiz \u00f6lece\u011fiz. H\u00fcz\u00fcnle doldum. Kalbim a\u011flad\u0131, g\u00f6z\u00fcm ya\u015fard\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Onlar \u00f6lmedi ki!” diye teselli verdi i\u00e7imden bir ses. “Kelebek h\u00e2l\u00e2 ya\u015f\u0131yor ve g\u00fcz geldi\u011finde de ya\u015fayacak. Senin kalbinde, senin akl\u0131nda ya\u015fayacak. Sana hat\u0131rlatt\u0131\u011f\u0131 m\u00e2n\u00e2lar, dersler, hakikatler ile ya\u015fayacak.” \u0130\u00e7imden, “Ama yine de \u00f6lmeseler!” talebi ge\u00e7ti. \u015eu cevapla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131m: “O zaman sen onlar\u0131n birer i\u015faret oldu\u011funu; onlar\u0131n de\u011fil, onlar\u0131 b\u00fct\u00fcn isimlerini tecelli ettirerek Yaratan\u0131n as\u0131l oldu\u011funu bilemezdin ki! Onlar, g\u00f6r\u00fcnmeleri ile O\u2019nu tan\u0131t\u0131p sevdiriyorlar. G\u00f6r\u00fcn\u00fcp gitmeleri ile de, O\u2019nun B\u00e2k\u00ee oldu\u011funu \u00f6\u011fretiyorlar.”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130kna olmu\u015ftum. “Ama,” dedim, “ama ben de \u00f6lece\u011fim. Oysa ben \u00f6l\u00fcm de\u011fil, sonsuzluk istiyorum.” Gelen cevap, “Senin \u00f6l\u00fcm\u00fcn de O\u2019nun bekas\u0131n\u0131 bildiriyor” \u015feklindeydi. “Hem \u00dcveys-i K\u00e2r\u00e2ni, hem Said Nurs\u00ee \u00f6yle demiyorlar m\u0131? \u2018Hem sen Hayy-\u0131 B\u00e2k\u00eesin. \u00c7\u00fcnk\u00fc biz \u00f6l\u00fcyoruz. \u00d6lmemizde ve dirilmemizde bir daim\u00ee hayat vericinin cilvesini g\u00f6r\u00fcyoruz. Hem sen B\u00e2k\u00eesin! \u00c7\u00fcnk\u00fc biz, fena ve zevalimizde Senin devam ve bekan\u0131 g\u00f6r\u00fcyoruz.\u2019”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
“Hem” diye devam etti f\u0131trat\u0131m\u0131n yank\u0131s\u0131, “\u015fu d\u00fcnyada diline onca ayr\u0131 ayr\u0131 tatl\u0131 tatmaklar sunuluyor; mudene ayr\u0131 ayr\u0131 g\u0131dalar, g\u00f6z\u00fcne binbir g\u00fczellik seriliyor. Senin her ihtiyac\u0131n\u0131 bilen, g\u00f6ren, kar\u015f\u0131layan o merhametli Rabbin, kalbinin en b\u00fcy\u00fck arzusuna, ruhunun sonsuzluk \u00e7\u0131\u011fl\u0131\u011f\u0131na nas\u0131l sessiz kal\u0131r? M\u00fcmk\u00fcn m\u00fc?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u0130nan\u0131yorum ki, hay\u0131r!<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ve yine inan\u0131yorum ki, ben o kelebekle bir daha bulu\u015faca\u011f\u0131m. Ama, \u2018orada.\u2019 O\u2019nun burada kelebek aynas\u0131nda kalbime yans\u0131yan o g\u00fczel isimlerini as\u0131llar\u0131yla \u2018orada\u2019 bulaca\u011f\u0131m. Perdesiz, g\u00f6lgesiz, zevalsiz. Ve o kelebe\u011fi \u2018orada\u2019 tekrar g\u00f6rece\u011fim. Burada kalbime yazd\u0131\u011f\u0131m m\u00e2n\u00e2 elbiseleri ile s\u00fcslenmi\u015f bir huri olarak…<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\/kitap.asp?book=1<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
27.12.2003 ONUNLA MOR DA\u011eLARA YASLANMI\u015e ufac\u0131k bir tepeci\u011finde ete\u011finde tan\u0131\u015ft\u0131m. Zeytin a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n boz ye\u015filinin yeni \u00e7i\u00e7eklenmi\u015f bademlerin bahar \u015fenli\u011fine kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131, mor \u00e7i\u011fdemlerle sar\u0131 \u00e7i\u00e7eklerin esen tatl\u0131 r\u00fczg\u00e2rla sarma\u015f dola\u015f oyna\u015ft\u0131\u011f\u0131 o yerde, bir ta\u015f\u0131n \u00fcst\u00fcne oturmu\u015f, etraf\u0131 seyrediyordum ki, g\u00f6\u011f\u00fcn y\u00fcz\u00fcnde raksedercesine \u00e7\u0131kageldi. Geldi, yakla\u015ft\u0131 ve yan\u0131ba\u015f\u0131ma kondu. O ne g\u00fczellikti Rabbim! O ne g\u00fczel […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[132],"class_list":["post-83712","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n