27.12.2003<\/p>\n
K\u0130RACILIKTAN YEN\u0130 KURTULDU\u011eUMUZ g\u00fcnlerdi. Ummad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir anda, ummad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir \u015fekilde ev sahibi yapm\u0131\u015ft\u0131 Rabbimiz bizi. Yeni semtimize hen\u00fcz yeni ta\u015f\u0131nm\u0131\u015ft\u0131k. Semtin pazar\u0131 konumundaki ana caddeden bir\u015feyler alm\u0131\u015f, eve d\u00f6n\u00fcyordum. Biraz da bir yerlere dalm\u0131\u015f olmal\u0131y\u0131m ki, keskin bir d\u00fcd\u00fck sesiyle irkildim. Ses arkamdan geliyordu. Bir kaza filan s\u00f6zkonusu de\u011fildi, yang\u0131n da yoktu. \u00dcst\u00fcne bol gelen y\u0131pranm\u0131\u015f bir ceket giyen, soluk benizli, sa\u00e7\u0131-sakal\u0131 da\u011f\u0131n\u0131k, elli ya\u015flar\u0131nda bir adam, elinde d\u00fcd\u00fck, duruyordu. Yolun ortas\u0131nda, gelene ge\u00e7ene “Durun!” diye ba\u011f\u0131r\u0131yordu. “Kenarda durun. Albay ge\u00e7iyor.” <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
G\u00f6zlerim albay\u0131 arad\u0131. Bulamad\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Az sonra, ayn\u0131 adam d\u00fcd\u00fc\u011f\u00fc a\u011fz\u0131na ald\u0131, bir kez daha \u00f6tt\u00fcrd\u00fc. Ard\u0131ndan, dizini hi\u00e7 k\u0131rmaks\u0131z\u0131n, \u2018t\u00f6ren y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fc\u2019ne ba\u015flad\u0131. Sa\u011f eli \u015faka\u011f\u0131ndayd\u0131. Selam vaziyetini b\u00fcr\u00fcnm\u00fc\u015f parmaklar\u0131yla halk\u0131, yani bizi selaml\u0131yordu. G\u00fcl\u00fc\u015fenler, konu\u015fanlar, laf atanlar, sata\u015fanlar vard\u0131. Ama o ciddiydi, vakarl\u0131yd\u0131, sayg\u0131da kusur edenleri sert bir dille uyar\u0131yordu: “Susun! Albay ge\u00e7iyor.”<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u2018Albay\u2019 oydu. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bu \u2018albay\u2019l\u0131k merak\u0131 ac\u0131 olmas\u0131 muhtemel hangi hat\u0131radan miras kalm\u0131\u015ft\u0131? Albayl\u0131\u011fa \u00e7ok merakl\u0131yd\u0131 da, harp okulundan m\u0131 at\u0131lm\u0131\u015ft\u0131, babas\u0131 albay m\u0131yd\u0131, askerde albay\u0131ndan hi\u00e7 hazmedemedi\u011fi bir muamele mi g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fc yoksa; bilemezdim. Ama onun \u015fu an albayl\u0131\u011f\u0131ndan emin oldu\u011fu apa\u00e7\u0131k ortadayd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Semtimizin \u2018albay\u2019\u0131 ge\u00e7iyor, az \u00f6temdeki iki polis onu g\u00fcl\u00fc\u015ferek izliyordu:<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u00f3Bizim Selahattin de\u011fil mi bu?<\/p>\n
<\/p>\n
\u00f3Evet, albay!<\/p>\n
<\/p>\n
\u00f3Albay\u0131m n\u2019aber?<\/p>\n
<\/p>\n
\u00f3Susun, ciddi olun! Albay ge\u00e7iyor.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ad\u0131 Selahattin olan o zavall\u0131 insan\u0131n hali insanlara g\u00fcl\u00fcn\u00e7 geliyordu. \u00c7\u00fcnk\u00fc, albay de\u011fildi. Allah\u2019\u0131n, verdi\u011fi ak\u0131l emanetini bir hikmete binaen geri ald\u0131\u011f\u0131 insanlardan biriydi. A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131, deliydi. Kendini albay san\u0131yordu. Kendisinin zannetti\u011fi bir makam\u0131, bir r\u00fctbesi vard\u0131; oysa ger\u00e7ekte b\u00f6ylesi bir makam\u0131 yoktu. Her\u015feyi bir zandan ibaretti. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Yan soka\u011fa sapt\u0131\u011f\u0131mda, apartman\u0131n merdivenlerini ad\u0131mlad\u0131\u011f\u0131mda, evin kap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda, \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m masaya oturup pencereden d\u0131\u015far\u0131y\u0131 seyre dald\u0131\u011f\u0131mda.. akl\u0131m ve kalbim hep bu tablonun izleriyle doluydu. Tablo bana e\u011flence de\u011fil, h\u00fcz\u00fcn y\u00fcklemi\u015fti. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Albay ge\u00e7iyor; insanlar g\u00fcl\u00fcp ge\u00e7iyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Herkes g\u00fcl\u00fcp ge\u00e7iyordu. \u00c7\u00fcnk\u00fc, Selahattin asl\u0131nda albay de\u011fildi ki. Sadece kendisi \u00f6yle san\u0131yordu. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Demek, sahibi olunmayan bir \u015feye sahiplik iddias\u0131nda bulunmak, kendini ger\u00e7ekten ona sahip zannetmek, insana g\u00fcl\u00fcn\u00e7 geliyordu. Ama bu g\u00fcl\u00fcp ge\u00e7me tavr\u0131nda samimi ve tutarl\u0131 isek, galiba g\u00fcl\u00fcnecek biricik insan de\u011fildi Selahattin. S\u00f6zgelimi, Selahattin gibi kendini albay zannedenlerin de\u011fil, ger\u00e7ekten albay olanlar\u0131n hangi \u00f6zelli\u011fi ger\u00e7ekten onlar\u0131nd\u0131? Boy mu? Boyunu belirlemek hangi insan\u0131n elindeydi? G\u00fc\u00e7 m\u00fc? \u0130nsan g\u00fcc\u00fcn\u00fcn as\u0131l sahibi olsa, o g\u00fc\u00e7 g\u00fcn be g\u00fcn elinden yitip gider miydi? H\u00e2f\u0131za? Niye albaylar de\u011fil, mare\u015faller bile ya\u015fland\u0131k\u00e7a h\u00e2f\u0131za kayb\u0131na u\u011fruyordu? Hay\u0131r, albay r\u00fctbesini ger\u00e7ekten ta\u015f\u0131yan hi\u00e7 kimse, ger\u00e7ekten kendisinin olan \u00f6zelliklerden dolay\u0131 bu r\u00fctbeyi ta\u015f\u0131yor de\u011fildi. Boy olsun, g\u00fc\u00e7 olsun, h\u00e2f\u0131za veya ba\u015fka bir\u015fey olsun, sahiplendi\u011fi hi\u00e7bir \u015fey ger\u00e7ekten onun de\u011fildi. Ger\u00e7ek sahibi benim diyorsa, bu yaln\u0131z bir zandan ibaretti.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Albay olmayanlar i\u00e7in de ayn\u0131s\u0131 ge\u00e7erliydi. En ba\u015fta kendim, neyimi sahiplenebilirdim ki? Beni b\u0131rakan gen\u00e7li\u011fimi mi, g\u00fcn be g\u00fcn eksilen g\u00fcc\u00fcm\u00fc, istemesem de p\u00f6rs\u00fcyen bedenimi, gitgide ezberi zay\u0131flayan haf\u0131zam\u0131, g\u00fcn ge\u00e7tik\u00e7e donukla\u015fan dima\u011f\u0131m\u0131.. hangisini ve ba\u015fka hangi \u015feyi sahiplenmeliydim? Gen\u00e7li\u011fim ger\u00e7ekten benim olsa, istemeye istemeye ge\u00e7ip gider miydi? G\u00fcc\u00fcm kuvvetim kendi mal\u0131m olsa, eksilmesine izin verir miydim? H\u00e2f\u0131zam benim ise, hep g\u00fc\u00e7l\u00fc olsun dedi\u011fi halde, niye zay\u0131fl\u0131yordu art\u0131k?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ama t\u00fcm bunlar h\u00e2f\u0131zam, gayretim, dima\u011f\u0131m, muhakemem \u00fczerine binbir kez ve binbir t\u00fcrl\u00fc b\u00f6b\u00fcrlenmeme engel olmuyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Ve herkes, g\u00fcn\u00fcn her saatinde, kendisinin olmayan, yaln\u0131zca kendisine verilmi\u015f onca \u00f6zelli\u011fi sahiplenme gayretiyle me\u015fguld\u00fc. Her birimiz, zann\u0131m\u0131z\u0131 ger\u00e7ek san\u0131yorduk.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
O y\u00fczden, Selahattin asl\u0131nda pek yaln\u0131z da say\u0131lmaz. Hepimiz, verileni sahiplendi\u011fimiz, kendimizi olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z o M\u00e2lik-i Hakik\u00ee makam\u0131nda zannetti\u011fimiz s\u00fcrece, g\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz hal i\u00e7inde ya\u015f\u0131yoruz. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
Bir tek d\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz eksik.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\/kitap.asp?book=5<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
27.12.2003 K\u0130RACILIKTAN YEN\u0130 KURTULDU\u011eUMUZ g\u00fcnlerdi. Ummad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir anda, ummad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir \u015fekilde ev sahibi yapm\u0131\u015ft\u0131 Rabbimiz bizi. Yeni semtimize hen\u00fcz yeni ta\u015f\u0131nm\u0131\u015ft\u0131k. Semtin pazar\u0131 konumundaki ana caddeden bir\u015feyler alm\u0131\u015f, eve d\u00f6n\u00fcyordum. Biraz da bir yerlere dalm\u0131\u015f olmal\u0131y\u0131m ki, keskin bir d\u00fcd\u00fck sesiyle irkildim. Ses arkamdan geliyordu. Bir kaza filan s\u00f6zkonusu de\u011fildi, yang\u0131n da yoktu. \u00dcst\u00fcne bol […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[132],"class_list":["post-83696","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n