10.05.2004<\/p>\n
RAMAZAN\u2019IN \u0130LK g\u00fcn\u00fcyd\u00fc. Bir yere davetliydim. \u0130ftara az bir vakit vard\u0131, ve asans\u00f6r ar\u0131zal\u0131yd\u0131. O tela\u015fla, sekiz kat\u0131n merdivenlerini ar\u015f\u0131nlamak zorundayd\u0131m. Katlar\u0131 birer birer inerken, kula\u011f\u0131ma ulv\u00ee sadalar gelmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Bir dairede Kur\u2019\u00e2n dinleniyor olmal\u0131yd\u0131. Merak ettim; ses hangi daireden geliyordu?<\/p>\n
<\/p>\n
Birka\u00e7 kat daha indi\u011fimde cevab\u0131 buldum ve hayrete d\u00fc\u015ft\u00fcm. Bizim ev sahibesinin evinden geliyordu ses. Oysa onlar\u0131 b\u00f6yle bilmiyor, b\u00f6yle bir\u015feyi onlardan asla beklemiyordum. Daha ilk tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z g\u00fcn, \u201cAtat\u00fcrk nesliyiz\u201d demi\u015flerdi. Onun \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc g\u00fcn bir \u00fcz\u00fclm\u00fc\u015f, bir \u00fcz\u00fclm\u00fc\u015flerdi. \u015eimdi de \u00fczg\u00fcnd\u00fcler; \u00e7\u00fcnk\u00fc \u201cmillet olarak ona l\u00e2y\u0131k olamam\u0131\u015f\u201dt\u0131k. Hatta ge\u00e7enlerde, i\u00e7lerinden birisi ile giri\u015fte kar\u015f\u0131la\u015fm\u0131\u015f, hal\u2013hat\u0131rdan sonra Savarona muhabbeti yapm\u0131\u015ft\u0131k. \u0130lerleyen ya\u015f\u0131na ra\u011fmen, Savarona yat\u0131n\u0131 ziyaretten geliyordu. Atas\u0131n\u0131n yat\u0131nda \u00e7ok duygulanm\u0131\u015ft\u0131. \u201cTavsiye ederim; \u00e7ok duygulanacaks\u0131n\u201d diyordu bana. Oysa ben zaten duyguluydum. Her kira \u00f6deme g\u00fcn\u00fc, ayn\u0131 apartmanda olduklar\u0131 halde onlara de\u011fil, ikiy\u00fcz metre \u00f6tedeki faiz yuvas\u0131ndaki hesaplar\u0131na \u00f6deme yapmam y\u00fcz\u00fcnden, k\u00e2fi miktarda duyguluydum. Izd\u0131rap derecesinde duyguluydum. B\u00f6yleydiler. Atalar\u0131, bankalar\u0131, ter\u00f6r korkusu y\u00fcz\u00fcnden yaz boyu kap\u0131da \u00e2deta n\u00f6bet tutmalar\u0131, \u00e7elik kap\u0131l\u0131 daireleri, emekli maa\u015flar\u0131na ve kira gelirlerine ra\u011fmen \u201cge\u00e7inemiyor\u201d olu\u015flar\u0131, otuz k\u00fcsur maddelik kira s\u00f6zle\u015fmeleri ile, m\u00fccessem bir d\u00fcnyev\u00eelik sembol\u00fcyd\u00fcler.<\/p>\n
<\/p>\n
Ama bu insanlar oru\u00e7 da tutabiliyordu. Dahas\u0131, Kur\u2019\u00e2n dinliyorlard\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
Her\u015feyi ve herkesi bir yere yerle\u015ftirip \u015fu \u015f\u00f6yledir bu b\u00f6yle demeye al\u0131\u015fm\u0131\u015f akl\u0131m, \u015fimdi onlar\u0131 nereye koyacakt\u0131?<\/p>\n
<\/p>\n
***<\/p>\n
<\/p>\n
Ev sahibemiz bir istisna de\u011fildi, bunu gayet iyi biliyordum. \u00c7o\u011fu insan\u0131n durumu buydu. \u0130nsan hayat\u0131 bir yolculuktu ve \u015fu as\u0131rda insanl\u0131k bir batakl\u0131\u011fa yumulmu\u015ftu. Y\u00fcz\u00fcne\u2013g\u00f6z\u00fcne s\u00fcrenler, s\u00fcr\u00fcnenler, bo\u011fulanlar, pis \u00e7amuru misk zannedenler vard\u0131. Ama onlardan da \u00e7ok, \u015fa\u015fakalm\u0131\u015flar vard\u0131. Her\u015fey karmakar\u0131\u015f\u0131kt\u0131. Hayatlar\u0131na bak\u0131p insanlara dair kesin h\u00fck\u00fcmlere varmak neredeyse imk\u00e2ns\u0131zd\u0131. En b\u00fcy\u00fck veli gibi g\u00f6r\u00fcnen bir \u015fah\u0131s, biraz dikkatle dinleyince, en b\u00fcy\u00fck milliyet\u00e7i \u00e7\u0131kabiliyor; en d\u00fcnyev\u00ee denilen insanlarda bile iman\u0131n en az\u0131ndan esamesi okunabiliyordu. Saf olan, kat\u0131ks\u0131z olan yoktu. Ebubekir derecesinde net bir iman timsali, yahut Ebu Cehil derekesinde bariz bir ink\u00e2r \u00f6rne\u011fi bulunmuyordu. Her\u015fey karmakar\u0131\u015f\u0131kt\u0131. Ne mutlak iman\u00ee tablolar \u00e7\u0131karmak, ne de tam bir ink\u00e2r tablosu bulmak m\u00fcmk\u00fcn g\u00f6z\u00fckm\u00fcyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Kendim bunun a\u00e7\u0131k bir \u00f6rne\u011fi idim. E\u015fim, dostum, sevdiklerim, \u00e7ok sevdiklerim, nedense sevemediklerim, her birimiz, hepimiz bu \u00f6rne\u011fe denk d\u00fc\u015f\u00fcyor olmal\u0131yd\u0131k. <\/p>\n
<\/p>\n
S\u00f6zgelimi, kendi d\u00fcnyam\u0131 karanl\u0131kla tarif edemezdim. Kadir bilmezlik olurdu \u00e7\u00fcnk\u00fc. Ama ayd\u0131nl\u0131kla da tarif edemezdim. Yalan olurdu. Ne siyaht\u0131m, ne beyaz. Griydim. S\u00fctbeyaz ile kuzgun\u00ee siyah aras\u0131nda, grinin t\u00fcm tonlar\u0131 d\u00fcnyama giriyordu. G\u00fcn geliyor, an oluyor, iman d\u00fcnyam\u0131 nurland\u0131r\u0131yor; \u0131\u015f\u0131t\u0131yor ve \u0131s\u0131t\u0131yordu. G\u00fcn geliyor, an oluyor, d\u00fcnyev\u00eelikler d\u00fcnyam\u0131 karart\u0131yor; kavuruyor ve yak\u0131yordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Hayat\u0131mda, m\u00fc\u2019min\u00e2ne bir halin ne denli b\u00fcy\u00fck bir nimet oldu\u011funu; her\u015feyi nas\u0131l da birer \u201cnimet\u201d ve hediye k\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131; her\u015feyden nas\u0131l da Ona giden bir yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlad\u0131\u011f\u0131m anlar vard\u0131. Bir mart\u0131 gibi h\u00fcr, melek\u00fbt diyar\u0131n\u0131n tatl\u0131 nesimiyle havaland\u0131\u011f\u0131m, semalarda gezindi\u011fim zamanlar vard\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
Ama tersi de vard\u0131. D\u00fcnyev\u00ee bir korkuya, endi\u015feye, \u00f6fkeye kap\u0131ld\u0131\u011f\u0131m; nefsan\u00ee sevmekler u\u011fruna al\u00e7ald\u0131\u011f\u0131m, olabildi\u011fince al\u00e7ald\u0131\u011f\u0131m anlar\u0131m da vard\u0131. Bir ki\u015finin bir hareketi y\u00fcz\u00fcnden, bir kelimede, bir tanede, bir lokmada batabiliyordum. Bir ka\u015f\u2013g\u00f6z i\u015faretini bahane edip t\u00fcm duygular\u0131m\u0131 g\u00fcnler boyu tek bir sabit noktaya hapsedebiliyordum. \u201cMevl\u00e2 g\u00f6relim neyler\/ Neylerse g\u00fczel eyler\u201d diyemeyebiliyordum. G\u00f6z\u00fcm\u00fcn d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fc zamanlar\u0131m; ruhumun darald\u0131\u011f\u0131, nefsimin kabard\u0131\u011f\u0131 hallerim vard\u0131. Bir g\u00fcnah\u0131, an gelip, vicdan\u0131m\u0131 s\u0131zlata s\u0131zlata i\u015fleyebiliyordum. Ruhum istemedi\u011fi halde, g\u00f6z\u00fcm\u00fc uygunsuz manzaralara, dilimi uygunsuz kelimelere, kula\u011f\u0131m\u0131 uygunsuz lay\u2013lay\u2019lara, akl\u0131m\u0131 anlams\u0131z felsefelere teslim edebiliyordum.<\/p>\n
<\/p>\n
Her\u015feyi ve herkesi bir yere yerle\u015ftirmeye al\u0131\u015fm\u0131\u015f akl\u0131m, kendimi nereye koyacakt\u0131? <\/p>\n
<\/p>\n
***<\/p>\n
<\/p>\n
Saf bir m\u00fc\u2019min s\u0131n\u0131f\u0131na giremezdim. Ne saft\u0131m, ne de saf. Kendimi biliyordum. Ba\u015fkalar\u0131 beni tertemiz g\u00f6r\u00fcyordu belki; ama ben kendimi aldatamazd\u0131m. \u201cKalbim temiz\u201ddi ger\u00e7i; ama ben temiz de\u011fildim. Masum de\u011fildim. Masumlu\u011fun cennet\u2013misal d\u00fcnyas\u0131 \u00e7ocuklu\u011fumda kalm\u0131\u015ft\u0131. O g\u00fcnlerimi \u00f6zledi\u011fim oluyordu, ama orada de\u011fildim art\u0131k. Ba\u015fkalar\u0131n\u0131n bilmedi\u011fi, bilmelerinin de gerekmedi\u011fi, bildirmeye de hi\u00e7 heves etmedi\u011fim onca kusurumu biliyordum. Rabbimin Settar ismine \u015f\u00fckretmeyi bir g\u00f6n\u00fcl borcu biliyordum. Rahmetiyle setredip \u00f6rtt\u00fc\u011f\u00fc, gizledi\u011fi, g\u00f6stermedi\u011fi g\u00fcnahlar\u0131m\u0131, kusurlar\u0131m\u0131, isyanlar\u0131m\u0131, kirlerimi, bin kerede y\u0131kansa izi kalacak cinsten ya\u011fl\u0131 kirlerimi, serke\u015flik ve tenbelliklerimi.. hepsini biliyordum. G\u00fcnah ve kusurlar\u0131ma dair bildiklerimin bunlardan ibaret olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da biliyordum. <\/p>\n
<\/p>\n
Ama yaln\u0131zca g\u00fcnah ve kusurdan ibaret olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 da biliyordum.<\/p>\n
<\/p>\n
Her\u015feyime ra\u011fmen, \u015feytan\u0131n ve yerli i\u015fbirlik\u00e7isi nefsin t\u00fcm i\u011fvalar\u0131na ra\u011fmen, d\u00fcnyama giren nimetleri de g\u00f6r\u00fcyordum. Verildi\u011fi i\u00e7in Verene, ihsan edildi\u011fi i\u00e7in ihsan Edene g\u00f6n\u00fcl dolusu \u015f\u00fck\u00fcr bor\u00e7lu oldu\u011fum kimi halleri biliyordum. Rabbimin \u00fczerimde g\u00f6r\u00fcnen ve de g\u00f6rebildi\u011fim nimetlerini ink\u00e2r etmemem; aksine kabul, tasdik ve tahdis etmem icap ediyordu. Her birini saymaya burada gerek yoktu; ama o ihsanlar\u0131 biliyordum.<\/p>\n
<\/p>\n
O halde, neredeydim? Hangi taraftayd\u0131m?<\/p>\n
<\/p>\n
***<\/p>\n
<\/p>\n
Bu sorular ortas\u0131nda, s\u0131\u011f\u0131na\u011f\u0131m, beni Kur\u2019an\u2019la ve sevgili Peygamberle[asm] tan\u0131\u015ft\u0131rand\u0131. Risale\u2019nin \u015fefkatli ve adaletli tavr\u0131, b\u00f6ylesi sorular e\u015fli\u011finde, daha bir yo\u011funlukla d\u00fcnyama girecekti. Hemen herkese, hemen her\u015fey hakk\u0131nda d\u00fcmd\u00fcz gitmenin telkin olundu\u011fu bir \u00e7a\u011f\u0131n insan\u0131yd\u0131m. Bir ki\u015fiden hareketle bir topluluk mahk\u00fbm edilebiliyor; bir fiili y\u00fcz\u00fcnden, bir ki\u015fi hakk\u0131nda, di\u011fer t\u00fcm fiillerini hesaba katmayan \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcz \u00f6vg\u00fcler ya da s\u00f6vg\u00fcler dizilebiliyordu. Bir cani y\u00fcz\u00fcnden bir k\u00f6y yak\u0131labiliyordu. Genellemelerin as\u0131l oldu\u011fu, k\u00f6\u015feli d\u00fc\u015f\u00fcncelerin reva\u00e7 buldu\u011fu bir \u00e7a\u011fda ya\u015f\u0131yordum. \u0130nsanlar ya iyi ya da k\u00f6t\u00fcyd\u00fcler. H\u0131z\u0131n\u0131 alamay\u0131p \u201c\u00e7ok iyi\u201d ile \u201c\u00e7ok k\u00f6t\u00fc\u201d aras\u0131nda \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc bir \u015f\u0131k bulamayanlar bile vard\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
Ben o heng\u00e2mda dola\u015f\u0131rken, Risale\u2013i Nur, \u201cfena ve fani bir adam\u201ddan \u201cg\u00fczel ve baki bir s\u00f6z\u201d zikrediyordu. Bir m\u00fc\u2019minin b\u00fct\u00fcn s\u0131fatlar\u0131 m\u00fc\u2019min\u00e2ne olmayabilir; bir kafirin de t\u00fcm s\u0131fatlar\u0131 kafir\u00e2ne olmayabilir ayr\u0131m\u0131n\u0131 veriyordu. \u201cBirinin hatas\u0131yla ba\u015fkas\u0131 mesul olmaz\u201d il\u00e2h\u00ee h\u00fckm\u00fcn\u00fc, bir insan\u0131 tek bir fiilinden hareketle mahkum edemeyiz noktas\u0131na dek ders veriyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Hele hele, y\u0131llar \u00f6nce, bir sars\u0131lma heng\u00e2m\u0131nda okudu\u011fum sat\u0131rlar vard\u0131. Ummad\u0131\u011f\u0131m insanlardan g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm ummad\u0131\u011f\u0131m fiillerle dertlendi\u011fim bir ortamda d\u00fcnyama gelen devalar vard\u0131. \u0130hlas Risalesi yaz\u0131yordu re\u00e7etenin \u00fcst\u00fcnde. M\u00fcthi\u015f bir ke\u015fifti benim i\u00e7in. Muhatap oldu\u011fum uygunsuz fiiller y\u00fcz\u00fcnden, kimsenin kalb, ruh ve akl\u0131n\u0131 itham edemeyecektim. Ama herkeste \u201cnefs ve heva ve his ve vehim\u201d oldu\u011funu bilecektim. Kalbler, ruhlar, ak\u0131llar \u00f6ylesine zararl\u0131, a\u015fa\u011f\u0131, adi, s\u00fcfl\u00ee \u015feylere tenezz\u00fcl etmezlerdi. \u201cFakat herkeste nefs\u2013i emmare bulunur\u201d kayd\u0131 vard\u0131. Bazan da, nefsan\u00ee duygular, h\u00fckm\u00fcn\u00fc kalb, ak\u0131l ve ruha ra\u011fmen icra ediyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
D\u00fcnyam\u0131 yumu\u015fatan, incelten, yo\u011furan ve pi\u015firen sat\u0131rlard\u0131. Hayat\u0131m\u0131n \u00f6nceki y\u0131llar\u0131nda, kesinlik ve keskinlikle ya\u015fama azmindeki biriydim zira. Hatta bu u\u011furda \u201cac\u0131mas\u0131z\u201d bile olabilme aday\u0131yd\u0131m. Ne ki, \u0130hlas Risalesi\u2019nde okudu\u011fum o sat\u0131rlar, bana, g\u00fcn be g\u00fcn \u201cdaha bir \u015fefkat\u201d ve \u201cbir daha \u015fefkat\u201d dedirten bir i\u00e7 hesapla\u015fma ya\u015fatm\u0131\u015ft\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
Demek, sevemedi\u011fim fiilleri sevecek de\u011fildim. Ama sevemedi\u011fim fiiller y\u00fcz\u00fcnden, sevdi\u011fim insanlara d\u00fc\u015fman olacak da de\u011fildim. Kendilerini sevebilirdim; ama hatalar\u0131n\u0131 de\u011fil. Hatalar\u0131na d\u00fc\u015fman olabilirdim; ama kendilerine de\u011fil. Birka\u00e7 fiiline bak\u0131p, bir insan hakk\u0131nda ne ak demeye ehildim, ne de kara. <\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc insanda kalb vard\u0131, ruh vard\u0131, ak\u0131l ve vicdan vard\u0131; ama nefis ve heva da vard\u0131. Tersi de ayn\u0131 derecede \u00f6nemliydi. Nefis var, heva vard\u0131; ama kalb, ruh ve vicdan da vard\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
\u201cK\u00e2h minare ba\u015f\u0131nday\u0131m, k\u00e2h kuyu dibinde\u201d temsilini ke\u015ffim i\u015fte bu anlara denk geliyordu. Art\u0131k, m\u00fccessem kalb olabilmi\u015f S\u0131dd\u0131k\u2019lar[ra] ile m\u00fccessem nefis h\u00fckm\u00fcndeki Ebu Cehil\u2019ler hari\u00e7, her birimizi, bir sarkac\u0131n i\u00e7inde g\u00f6r\u00fcyordum. K\u00e2h minare ba\u015f\u0131nda, k\u00e2h kuyu dibindeydik. \u00c7o\u011fu vaktimiz de ikisi aras\u0131nda sal\u0131narak ge\u00e7iyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
O halde, as\u0131l yerimiz neresiydi?<\/p>\n
<\/p>\n
***<\/p>\n
<\/p>\n
As\u0131l yerimiz, sarkac\u0131n kendisiydi. Hem ortadayd\u0131k, hem de iki u\u00e7ta. Ruhumuz minare ba\u015f\u0131nda, nefsimiz kuyu dibindeydi. Cismimiz k\u00e2h ruha arkada\u015f, k\u00e2h nefsin esiri oluyordu. Ruh \u00e2l\u00e2\u2013y\u0131 illiyyine \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yor, nefis esfel\u2013i s\u00e2filine \u00e7ekmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Zaten, \u201chasse ve latifelerin ayr\u0131 ayr\u0131 tevhidleri\u201d bulunuyordu. Nur\u2019un Mesnev\u00ee\u2019si \u00f6yle yaz\u0131yordu. Anlad\u0131\u011f\u0131m kadar\u0131yla, ruh, kalb ve akl\u0131n Allah\u0131n birli\u011fini, her\u015feyin Onun sanat\u0131 ve mahluku oldu\u011funu kabul etmesi, nefsin de an\u0131nda bu s\u0131rra r\u00e2m oldu\u011fu anlam\u0131na gelmiyordu. Her bir duygu, her bir kabiliyet, her bir latife i\u00e7in ayr\u0131 tevhidler vard\u0131. Mesel\u00e2 ruh her zaman Rabbini biliyordu; her daim \u201cemr\u201de muhatapt\u0131. Keza, kalbin tevhid s\u0131rr\u0131n\u0131 tasdiki bir anahtard\u0131. Ama iman bir s\u00fcre\u00e7ti; ba\u015fl\u0131yor, bitmiyordu. Akl\u0131n teslimi, kalbin tasdiki yetmiyordu. Bu ise, yine Mesnev\u00ee\u2019nin yazd\u0131\u011f\u0131 \u00fczere, kelime\u2013i tevhidin tekrar ile zikrine, her daim iman\u00ee tefekk\u00fcre, her zaman nefisle m\u00fccahedeye devam etmeye bak\u0131yordu. Bu devam, bu tekrar ve bu \u0131srar, gerekliydi. Ayr\u0131 ayr\u0131 duygu ve latifelerin \u00f6n\u00fcndeki perdeleri a\u015fmak; \u201conlara m\u00fcnasip \u015ferikleriyle olan al\u00e2kalar\u0131n\u0131 kesmek;\u201d onlar\u0131 tevhide d\u00f6nd\u00fcrmek ba\u015fka t\u00fcrl\u00fc m\u00fcmk\u00fcn olmuyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
S\u00f6z\u00fcn \u00f6z\u00fc, \u201cKalbim temiz, \u00e7\u00fcnk\u00fc Allaha inan\u0131yor\u201d diye i\u015fi b\u0131rakamazd\u0131m.\u201cNefsim pis\u201d diye yelkenleri suya indirmem de istenmiyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc, kalbin tevhidi, nefsin de imana geldi\u011fi anlam\u0131na gelmiyordu. Nefsin isyan\u0131 da, mutlaka kalbin \u00f6lm\u00fc\u015f ve s\u00f6nm\u00fc\u015f oldu\u011funu g\u00f6stermiyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Risale\u2019nin iki vurgusu, ayn\u0131 anda ve beraberce \u00f6nemliydi. Biri unutulsa, insan ya \u015fa\u015f\u0131 kal\u0131r ya da topallard\u0131. Bir yanda, \u201cNefis her vakit \u015feytan\u0131 dinler\u201d diyordu Said Nurs\u00ee. Ama ayn\u0131 zamanda kalb \u201ciman mahalli\u201d idi, \u201cvahyin yans\u0131d\u0131\u011f\u0131 yer\u201ddi, \u201cSamed \u00e2yinesi\u201dydi. Yaln\u0131z birini almak, eksik kal\u0131rd\u0131.<\/p>\n
<\/p>\n
S\u00f6zgelimi kalbim Samede ayna olur, imana kap\u0131 a\u00e7ar, vahye muhatap olur; ama nefsim onu pek\u00e2l\u00e2 perdelerdi. Keza, nefsim firavundu belki; ama ben de\u011fil!<\/p>\n
<\/p>\n
***<\/p>\n
<\/p>\n
\u0130\u015fte bu y\u00fczden, nefislerin yapt\u0131\u011f\u0131 y\u00fcz\u00fcnden kalbleri mahkum etmeme dersi veriliyordu Risale\u2019de. Hem de bu ders, zul\u00fcmleri a\u00e7\u0131k\u00e7a bilinen Yezid ve Velid gibi ki\u015filer \u00f6rne\u011finde dahi veriliyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Yezid ve Velid, ba\u015fta Resul\u2013i Ekremin[asm] sevgili torunu Hz. H\u00fcseyin[ra] olmak \u00fczere, bir\u00e7ok sahabinin, bir\u00e7ok nurani siman\u0131n katlinin sebebiydi. Ama onlara dahi l\u00e2net etme izni yoktu. \u00c7\u00fcnk\u00fc, en ba\u015fta, l\u00e2net i\u00e7in de\u011fil, \u201crahmet i\u00e7in\u201d g\u00f6nderilen bir nebinin \u00fcmmetiydik. Hem, kalblerde gizli olan\u0131, All\u00e2mu\u2019l\u2013Guy\u00fbbdan ba\u015fkas\u0131 bilemezdi. Bilinmezi biz \u00e2cizler bilemezdik. Bize kalbe de\u011fil, ele bakmak d\u00fc\u015f\u00fcyordu. Mesel\u00e2, iman\u0131 kabul etti\u011fini ifade eden, ve ink\u00e2ra d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc belgeleyen bir s\u00f6z ve fiil sergilemeyen insanlara k\u00e2fir diyemezdik. Tekfire c\u00fcr\u2019et iznimiz yoktu. Bu, o insanlar\u0131n tertemiz insanlar oldu\u011fu anlam\u0131na gelmiyordu. Zalim, gaddar, facir, fas\u0131k ve g\u00fcnahk\u00e2r olabilirlerdi. Ki, Yezid ve Velid, \u00f6yleydiler. Ama kabre imans\u0131z gittiklerine dair bir delil yoktu. Bilakis, tevbe etmi\u015f olmalar\u0131 ve de imanla gitmeleri muhtemeldi. Bu y\u00fczden isim vererek, kalblerinde olan k\u00fcf\u00fcrm\u00fc\u015f gibi, uluorta konu\u015fulamazd\u0131. Tevbe etmediklerini kim biliyordu? Olsa olsa, \u201cAllah zalimlere lanet etsin\u201d denilebilirdi. Ve o zaman kim zalimse, kim zulm\u00fcnden dolay\u0131 af dilememi\u015fse, hissesini al\u0131rd\u0131 \u2014kendimiz dahil. Yoksa imans\u0131z gitti\u011fine ve tevbe de etmedi\u011fine dair delil olmaks\u0131z\u0131n, Yezid ve Velid\u2019e dahi lanet bize yak\u0131\u015fm\u0131yordu. Zarar\u0131 var, l\u00fczumu yoktu. Zararl\u0131yd\u0131; \u00e7\u00fcnk\u00fc, bizi as\u0131l kendi nefsimizle m\u00fccahede s\u0131rr\u0131ndan kopar\u0131p al\u0131yordu. Ba\u015fkas\u0131n\u0131n zulm\u00fcyle u\u011fra\u015f\u0131rken, kendi kusurlar\u0131m\u0131z\u0131 unutturuyordu.<\/p>\n
<\/p>\n
Ger\u00e7i, d\u00fcnyas\u0131na cel\u00e2l ve kahr\u0131n h\u00e2kim oldu\u011fu miza\u00e7lar, bu bak\u0131\u015f\u0131 fazla mutedil bulurdu. \u00dcstelik, Sadeddin Taftazan\u00ee\u2019nin \u201cYezid ve Velid\u2019e lanet caiz olabilir\u2019\u2019 s\u00f6z\u00fcn\u00fc bilenler de bulunurdu. Ne ki, sadece \u201ccaiz demi\u015f\u201d diyordu Said Nurs\u00ee. Yoksa \u201cyap\u0131n, iyidir, aferin, \u00e7ok g\u00fczel\u201d dememi\u015fti. \u00dcstelik, Seyyid \u015eerif C\u00fcrcan\u00ee gibi pek \u00e7ok ulem\u00e2, \u00f6nceki bak\u0131\u015f\u0131 esas al\u0131yordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Anl\u0131yordum. \u00c7\u00fcnk\u00fc, nefisten ibaret de\u011fildi insan. Nefsi vard\u0131; hisleri, vehim ve vesveseleri vard\u0131. Ama ak\u0131l, kalb, vicdan ve ruhu da vard\u0131. Kalblerde ne oldu\u011funu ise biz bilemezdik. Biz dillerde ve ellerde g\u00f6r\u00fcnene g\u00f6re h\u00fckmederdik. \u0130nk\u00e2r\u0131n kesin delili yoksa, iman\u0131n v\u00fccuduna h\u00fckmederdik. <\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc, \u201cf\u0131traten kerim\u201d idi insan. En g\u00fczel bir k\u0131vamda yarat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Do\u011fu\u015ftan hayra, g\u00fczele, do\u011fruya meyilliydi. Ruhu, Rabbinin emrine muhatap olmakla g\u00f6revliydi. Kalbinin g\u00f6revi, Samede ayinelikti. Vicdan\u0131 selimdi, manev\u00ee bir yasak\u00e7\u0131yd\u0131; f\u0131trat\u0131m\u0131za dercedilen hayr\u0131 ve iman\u0131 ve kemali bize her daim hat\u0131rlatan bir \u201cf\u0131trat\u2013\u0131 z\u00ee\u015fuur\u201d idi. Mesel\u00e2, selim oldu\u011fu i\u00e7in, \u201cbir ar\u0131za ve bir maraz olmazsa\u201d, Kur\u2019an\u2019\u0131 teredd\u00fcts\u00fcz tasdik ederdi.<\/p>\n
<\/p>\n
Bu \u00fc\u00e7 \u00f6nemli latifeyi g\u00f6zard\u0131 edemezdim. \u00dc\u00e7\u00fc de insan\u0131n, yarat\u0131l\u0131\u015f itibar\u0131yla selim ve kerim oldu\u011funa delildiler. <\/p>\n
<\/p>\n
Bu s\u0131rdan olsa gerek, insan\u0131n dal\u00e2leti dahi, bu dal\u00e2lettir diye almad\u0131\u011f\u0131na i\u015faret ediyordu Said Nurs\u00ee. \u201cF\u0131traten m\u00fckerrem\u201d oldu\u011fu i\u00e7in, \u201chakk\u0131 ar\u0131yor\u201ddu insan. Ama bazan b\u00e2t\u0131l eline geliyor, onu \u201chak zannederek koynunda sakl\u0131yor\u201ddu. \u201cHakikat\u0131 kazarken, ihtiyars\u0131z, dalalet ba\u015f\u0131na d\u00fc\u015f\u00fcyor; hakikat zannederek kafas\u0131na giydiriyor\u201ddu.<\/p>\n
<\/p>\n
Yani, Ebu Cehil taslaklar\u0131 ile Deccal m\u00fcsveddeleri hari\u00e7, dal\u00e2lete girmi\u015f insanlar dahi \u201cdo\u011frusu budur\u201d diye dal\u00e2lete giriyor de\u011fildiler. \u201cKasden ve bizzat dikkatlice bakarak\u201d dal\u00e2lete d\u00fc\u015fm\u00fcyor; aksine, kasd\u0131 dal\u00e2let olmad\u0131\u011f\u0131 halde, sath\u00eeli\u011finden ve de dikkatsizli\u011finden dolay\u0131 sap\u0131yordu. \u201cTalib ve m\u00fc\u015fteri s\u0131fat\u0131yla kasden ve bizzat dikkatlice bakacak olursa, onlar\u0131n hikemiyat dedikleri o b\u00e2t\u0131l meselelerden hi\u00e7birisini kabul etmez\u201ddi.<\/p>\n
<\/p>\n
Kald\u0131 ki, nefis ve \u015feytan, \u201cdal\u00e2let\u201di safi dal\u00e2let olarak bize sunmuyordu. Sapm\u0131\u015f f\u0131rkalarda dahil, \u201cbir dane\u2013i hakikat\u201d vard\u0131. Dikkat edilecek olsa, yap\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 ve tutundu\u011fu bir hakikat\u0131n var oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclebilirdi. Ne var ki, ak\u0131llar\u0131 o hakikat taneci\u011fi ile avlayan \u015feytan binbir vehmi, binbir yalan\u0131, binbir zehirli fikri o hakikat\u0131n ard\u0131nda yutturuyordu. Tek bir do\u011fru taraf\u0131 g\u00f6sterip, \u201ctamim\u201d ettiriyordu. \u201cBurada isabet etmi\u015f, demek hep isabet etmi\u015ftir\u201d diye genelle\u015ftiriyor; dal\u00e2leti b\u00f6yle sunuyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Nitekim, kos koca \u00e2limleri Cebriye veya Mu\u2019tezile \u00e7ukurlar\u0131na yuvarland\u0131ran buydu. Her iki f\u0131rka da, bir ucundan hakikat\u0131 tutuyordu. Ama yaln\u0131zca \u201cbir ucundan\u201d tutuyordu. Bunun fark\u0131na varamay\u0131p, o ucu hakikat\u0131n ta kendisi san\u0131nca, Zemah\u015fer\u00ee gib d\u00e2hi \u00e2limler dahi, b\u00f6ylesi b\u00e2t\u0131l yollara sap\u0131yordu. <\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\u015eimdi, kos koca Ke\u015f\u015f\u00e2f yazar\u0131 Zemah\u015fer\u00ee, \u201cBu yol b\u00e2t\u0131ld\u0131r; ve ben bile bile bunu se\u00e7iyorum\u201d mu demi\u015fti? Bilakis, \u00e7ok b\u00e2t\u0131la bir hakikat u\u011fruna girmi\u015fti. Hakk\u0131 arayan biriydi Zemah\u015fer\u00ee. F\u0131traten kerimdi. \u0130ns\u00ee \u015feytanlar hari\u00e7, hemen herkes \u00f6yleydi.<\/p>\n
<\/p>\n
Said Nurs\u00ee\u2019nin f\u0131traten m\u00fcslim olan, hele hele \u201cm\u00fcsl\u00fcman neslinden gelen bir adam\u201d\u0131n, akl\u0131 ve fikri \u0130sl\u00e2miyetten s\u0131yr\u0131l\u0131p tecerr\u00fcd etse bile, \u201cf\u0131trat\u0131 ve vicdan\u0131 hi\u00e7bir vakit \u0130sl\u00e2miyetten vazge\u00e7emez\u201d demesinin s\u0131rr\u0131 da buralarda olmal\u0131yd\u0131. \u00dcstelik, \u201cen ebleh, en sefih\u201d insan bile, f\u0131trat\u0131 ve vicdan\u0131 ile iman\u0131n hakikatlar\u0131na \u201cb\u00fct\u00fcn mevcudiyetiyle taraftard\u0131.\u201d Mesele, f\u0131trat ve vicdan\u0131n, kalb ve ruhun nefislerce esir edilmi\u015f olu\u015fuydu. <\/p>\n
<\/p>\n
Ama kalb ve ruh, f\u0131trat ve vicdan esir edilir, k\u00f6le yap\u0131lamazlard\u0131. Kendi vazifelerini yapmaktan al\u0131konulabilir; ama nefis ve \u015feytan\u0131n hizmetine sokulamazlard\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
Galiba, Risale\u2019de s\u00fcrekli g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm, insandan ve insanl\u0131ktan \u00fcmidini asla yitirmemi\u015f ruh halinin d\u00fc\u011f\u00fcm noktas\u0131 buydu. <\/p>\n
<\/p>\n
Daha 1909\u2019da, \u201cMilletin kalb hastal\u0131\u011f\u0131 zaaf\u2013\u0131 diyanettir\u201d diye te\u015fhis koymu\u015ftu Said Nurs\u00ee. Daha o s\u0131ralar, dalaletin deh\u015fetli h\u00fccumuyla, \u201ckalb\u2013i umum\u00ee\u201d ile \u201cvicdan\u2013\u0131 \u00e2mme\u201dnin bin senedir yaraland\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yl\u00fcyordu. Ama insandan, insanlardan h\u00e2l\u00e2 \u00fcmitvard\u0131. \u0130nsanlar\u0131n hakikata muhatap olaca\u011f\u0131na dair bir \u00fcmit h\u00e2l\u00e2 vard\u0131. Bir fetret ya\u015fan\u0131yor olabilir, yalan ile do\u011fru bir \u00e7ar\u015f\u0131da beraber sat\u0131labilir, hakikat sahtesiyle perdelenebilirdi. Ama insan yine de insand\u0131, yine de f\u0131traten m\u00fckerremdi. Ve f\u0131trat, f\u0131tr\u00ee ve l\u00e2y\u0131k olmayan \u015feyi reddeder, atard\u0131. \u201cLeyle\u2013i Kadir\u2019de ihtar edilen mesele\u2013i m\u00fchimme\u201d buna bakard\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
Hem, her f\u0131trat bir olmuyordu. Bir k\u0131sm\u0131 an\u0131nda teslim oluyor, bir k\u0131sm\u0131n\u0131n teslimiyeti nice y\u0131llar al\u0131yordu. Mesel\u00e2, Hz. \u00d6mer[ra] ile Hz. Halid b. Velid\u2019in[ra] misali buydu. En ba\u015fta, ikisi de kar\u015f\u0131 taraftayd\u0131. Ama \u00d6mer\u2019in f\u0131trat\u0131 bir g\u00fcnde teslim oluvermi\u015f; Halid\u2019inki i\u00e7in ise \u00fc\u00e7y\u00fczaltm\u0131\u015fbe\u015f g\u00fcn\u00fc onyedi y\u0131lla \u00e7arpmak gerekmi\u015fti. Sonu\u00e7ta, ikisi de ayn\u0131 u\u00e7tayd\u0131lar. \u0130kisi de k\u00f6m\u00fcr\u00fc elmasa \u00e7evirmi\u015f; ikisi de d\u00fcnya tohumunu \u00e2hiret a\u011fac\u0131 i\u00e7in patlatm\u0131\u015f; ikisi de fani hayat\u0131 baki olan\u0131 ile de\u011fi\u015ftirmi\u015fti. <\/p>\n
<\/p>\n
Hem \u201c\u0130sl\u00e2m\u2019dan \u00f6nce \u00d6mer\u201di bilen, ve \u00d6mer\u2019i o haline hapseden biri, \u201c\u0130sl\u00e2m\u2019dan sonra \u00d6mer\u201di hayal ve tasavvur edebilir miydi?<\/p>\n
<\/p>\n
***<\/p>\n
<\/p>\n
O halde bana d\u00fc\u015fen ne idi? Kendimi ve kendim gibi iki arada bir deredekileri mahkum mu etmeliydim? Mevcut hallere bak\u0131p \u00fcmitsizli\u011fe mi d\u00fc\u015fmeliydim?<\/p>\n
<\/p>\n
Halbuki, \u00fcmitsizli\u011fi, bir \u201cmanev\u00ee hastal\u0131k\u201d diye tan\u0131ml\u0131yordu Nur\u2019un Mesnev\u00ee\u2019si. Hem de, kendine ve ameline g\u00fcvenme, gurur, kimseyi be\u011fenmeyip suizan etme yolunu a\u00e7an bir hastal\u0131kt\u0131. \u201cKalbim temiz\u201d felsefelerinin \u00f6z\u00fcyd\u00fc. Nefsinin ne mal oldu\u011funu bildi\u011fi, ama dirense ve \u0131srar etse hakikate muhatap olaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rmedi\u011fi i\u00e7in zoraki teoriler \u00fcrettiren bir hastal\u0131kt\u0131. Oysa, hem nefsimin ne mal oldu\u011funu, hem de onun eline d\u00fc\u015fmemem i\u00e7in gerekli her\u015feyin bana verildi\u011fini bilsem, \u00f6n\u00fcme yeni bir d\u00fcnya kurulurdu. <\/p>\n
<\/p>\n
Zaten, bir \u00e2yetinde, kendimiz hakk\u0131nda \u201chaddi a\u015fmama\u201d uyar\u0131s\u0131nda bulunuyordu Kur\u2019\u00e2n. Hemen ard\u0131ndan, \u201cAllah\u2019\u0131n rahmetinden \u00fcmit kesmeyiniz\u201d diyor, sonra da \u201cAllah b\u00fct\u00fcn g\u00fcnahlar\u0131 affeder\u201d diyerek, Onun Gaf\u00fbr ve Rah\u00eem isimlerini hat\u0131rlat\u0131yordu. Yeter ki, g\u00fcnah\u0131m\u0131z\u0131n g\u00fcnah oldu\u011funu; yeter ki bu g\u00fcnah\u0131 i\u015flemeyecek, i\u015flesek de hatas\u0131n\u0131 kabul edip \u00f6z\u00fcr dileyecek bir f\u0131trat\u0131n bize verildi\u011fini bilelimdi. \u201cAmel iman\u0131n c\u00fcz\u2019\u00fc de\u011fildir\u201d deyip, m\u00fc\u2019min olan bir ki\u015finin m\u00fc\u2019mine yak\u0131\u015fmayan ameller ve fiiller de sergileyebilece\u011fini nazara alan ulem\u00e2, \u00f6te yandan \u201cisti\u011ffar iman\u0131n c\u00fcz\u2019\u00fcd\u00fcr\u201d derken bo\u015funa dememi\u015fti. \u0130sti\u011ffar, bir bak\u0131ma ruh, kalb ve akla \u015fefkat etmenin; nefis ve \u015feytan\u0131n onlar \u00fczerindeki zincirini k\u0131rman\u0131n ad\u0131yd\u0131 da. <\/p>\n
<\/p>\n
Hem yaln\u0131z kendisi i\u00e7in, e\u015fi\u2013dostu i\u00e7in de\u011fil, herkes i\u00e7in a\u011flam\u0131\u015ft\u0131 Said Nurs\u00ee. Finlandiya, \u0130sve\u00e7, Brezilya, Katmandu veya Japonya\u2019daki insan\u0131n dahi iman\u0131n\u0131 arzulam\u0131\u015f, onlar i\u00e7in dahi g\u00f6zya\u015f\u0131 dualar\u0131 sunmu\u015ftu. \u00c7\u00fcnk\u00fc, \u201cAllah\u2019\u0131m, yery\u00fcz\u00fcnde Seni ink\u00e2r eden bir tek ki\u015fi kalmas\u0131n istiyorum\u201d diyen bir Resul\u2013i Ekrem\u2019in yolundayd\u0131. K\u0131\u015fta \u00f6len b\u00f6cekler, sonbaharda d\u00fc\u015fen yapraklar i\u00e7in de a\u011flam\u0131\u015ft\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc, \u201c\u00e2lemlere rahmet olarak g\u00f6nderilen\u201d bir Resul\u2013i Ekrem\u2019in yolundayd\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u015fefkat f\u0131trattand\u0131; ve F\u00e2t\u0131r\u2013\u0131 Hak\u00eem o duyguyu Resul\u00fcn\u00fcn rehberli\u011finde kullanmam\u0131z\u0131 istiyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
\u0130\u015fin s\u0131rr\u0131yd\u0131 \u015fefkat. Cenab\u2013\u0131 Hakka v\u00e2s\u0131l olman\u0131n, Onun r\u0131zas\u0131na varman\u0131n en k\u0131sa, en selametli yoluydu. \u201cKar\u015f\u0131l\u0131ks\u0131z sevgi\u201dydi. Bir \u00fccret, bir m\u00fckafat beklemeden sevmekti. Her\u015feyi sevmek ise, bizi her\u015feyle, her insanla, her canl\u0131yla, her mevcutla, k\u0131sacas\u0131 t\u00fcm k\u00e2inatla al\u00e2kadar k\u0131l\u0131yordu. T\u00fcm k\u00e2inatla al\u00e2kadar olup, etraf\u0131m\u0131zdaki her\u015feyi sevdi\u011fimizde ise, ne kadar \u00e2ciz ve fakir oldu\u011fumuzu anl\u0131yorduk. A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131, aczimizi ve fakr\u0131m\u0131z\u0131 as\u0131l o zaman anl\u0131yorduk. \u00c7\u00fcnk\u00fc, her bir \u015feyin ihtiyac\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcyor, o ihtiyac\u0131n kar\u015f\u0131land\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rmek istiyor, ama kendimizde o ihtiyac\u0131 kar\u015f\u0131layacak ne bir kudret ve ne de bir servet buluyorduk. Bu ise, t\u00fcm o ihtiya\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131layacak Birinin aray\u0131\u015f\u0131na sevkediyordu bizi. Tefekk\u00fcre kap\u0131 a\u00e7\u0131yordu. O tefekk\u00fcrle Kad\u00eer\u2013i Rah\u00eemi tan\u0131mam\u0131za kap\u0131 a\u00e7\u0131yordu. T\u00fcm mahl\u00fbkat\u0131n t\u00fcm ihtiyac\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, Onu sevmeye de\u2026 Risale mesle\u011finin \u201cacz, fakr, \u015fefkat, tefekk\u00fcr\u201d \u00fczerine kurulmas\u0131, bu s\u0131rdand\u0131 belki.<\/p>\n
<\/p>\n
Rabbimizin, Kitab\u0131nda bize s\u00fcrekli \u015fefkat ve merhameti ders vermesinin binler hikmetinden bir hikmeti de bu idi belki. S\u00f6zgelimi, \u015fu s\u0131ralar d\u00fcnyam\u0131 s\u0131k s\u0131k \u201c \u015fehrin \u00f6te yakas\u0131ndan ko\u015fup gelen\u201d adam ziyaret ediyordu. Y\u00e2sin\u2019de ge\u00e7en bir mesel idi bu. Bir \u015fehre hakka davet eden iki el\u00e7i gelmi\u015f, sonra onlara bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc eklenmi\u015fti. \u00dc\u00e7\u00fc de \u015fehir ahalisini Rablerini tan\u0131maya, Onu sevmeye, Onun binbir nimetle kendini bize sevdirmesine kar\u015f\u0131 sevgimizi ubudiyetle g\u00f6stermeye davet etmi\u015flerdi. Davetlerine kar\u015f\u0131, bir \u00fccret, bir kar\u015f\u0131l\u0131k beklememi\u015flerdi. Ve, \u015fehir ahalisinin onlar\u0131 \u00f6ld\u00fcrmeye yeltendi\u011fi bir anda, \u015fehrin \u00f6te yakas\u0131ndan ko\u015farak gelen adam, \u201cEy kavmim\u201d diyordu, \u201ct\u00e2bi olun, kar\u015f\u0131l\u0131k olarak bir \u00fccret istemeyen \u015fu el\u00e7ilere!\u201d Ama o da \u00f6ld\u00fcr\u00fcl\u00fcyordu. \u00d6ld\u00fc\u011f\u00fc an, Rabbisinin \u201cCennetime gir!\u201d dedi\u011fi and\u0131. Onun akl\u0131 ise h\u00e2l\u00e2 d\u00fcnyadayd\u0131. H\u00e2l\u00e2, \u201cKe\u015fke kavmim bir bilselerdi\u201d diyor, kavminin hidayetini \u00f6zl\u00fcyord\u0131. Ve Kel\u00e2m\u2013\u0131 Ezel\u00eenin \u201cKur\u2019\u00e2n\u2013\u0131 Hak\u00eem\u201d diye tarif edilmesiyle ba\u015flayan Y\u00e2sin, bana bu tavr\u0131 ders veriyordu. <\/p>\n
<\/p>\n
Bu bir \u015fefkat \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131 de\u011fil miydi?<\/p>\n
<\/p>\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc, \u015fefkatin as\u0131l oldu\u011fu yerde, acz vard\u0131, fakr vard\u0131, tefekk\u00fcr vard\u0131. Acz, fakr ve tefekk\u00fcr\u00fcn as\u0131l oldu\u011fu yerde ise nefisler \u00f6ne \u00e7\u0131kamazd\u0131. Nefisler \u00f6ne \u00e7\u0131kmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, k\u0131yaslar ve kavgalar ya\u015fanmazd\u0131. K\u0131yaslar ve kavgalar olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, f\u0131tratlar hakk\u0131 bulmada zorlanmazd\u0131. Zorlansalar bile, bu bizi ba\u011flamazd\u0131. Her\u015feye ra\u011fmen, bize d\u00fc\u015fen \u015fefkatti. Bu sat\u0131rlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm bir sabah okudu\u011fum, \u201cbirbirimize sabr\u0131 ve merhameti tavsiye\u201d emri veren \u00e2yet, buna bak\u0131yor olmal\u0131yd\u0131. <\/p>\n
<\/p>\n
O halde, \u015fefkat. Bir daha \u015fefkat. Daha bir \u015fefkat. Vars\u0131n nefisler h\u00fckm\u00fcn\u00fc icraya kalks\u0131n, vars\u0131n yalan ile do\u011fru bir \u00e7ar\u015f\u0131da beraber sat\u0131ls\u0131n, vars\u0131n d\u00fcnyam\u0131z d\u00fcnyev\u00eelikler, sun\u2019\u00eelikler, teredd\u00fctler, karars\u0131zl\u0131klar ile bula\u015fm\u0131\u015f olsun, \u015fefkat. Nefsimize de\u011fil; kalb ve ruhumuza \u015fefkat. Nefislere de\u011fil; kalblere ve ruhlara \u015fefkat. F\u0131trata \u015fefkat. F\u0131trat\u0131n fetretten \u00e7\u0131kmas\u0131 i\u00e7in \u015fefkat. <\/p>\n
<\/p>\n
K\u00f6r\u00fck de\u011fil, su. Topuz de\u011fil, nur. \u015eefkat. Bir daha, daha bir \u015fefkat\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\u00a9\u00a02021 karakalem.net, Metin Karaba\u015fo\u011flu<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
10.05.2004 RAMAZAN\u2019IN \u0130LK g\u00fcn\u00fcyd\u00fc. Bir yere davetliydim. \u0130ftara az bir vakit vard\u0131, ve asans\u00f6r ar\u0131zal\u0131yd\u0131. O tela\u015fla, sekiz kat\u0131n merdivenlerini ar\u015f\u0131nlamak zorundayd\u0131m. Katlar\u0131 birer birer inerken, kula\u011f\u0131ma ulv\u00ee sadalar gelmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Bir dairede Kur\u2019\u00e2n dinleniyor olmal\u0131yd\u0131. Merak ettim; ses hangi daireden geliyordu? Birka\u00e7 kat daha indi\u011fimde cevab\u0131 buldum ve hayrete d\u00fc\u015ft\u00fcm. Bizim ev sahibesinin evinden […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"ppma_author":[132],"class_list":["post-83584","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar"],"yoast_head":"\n